Brats - 1980 (1980)

De eerste band van King Diamond.
Veel bekendheid had dit niet. Was een band van wat mensen die tesamen op school zaten en woensdagmiddag oefenden in de garage van hun ouders en op schoolfuiven eens optraden...

1 album werd er opgenomen, en daarna vormde 'de king' de band mercyful fate.

King Diamond is hier niet aanwezig. Ene Yenz was op dit album nog de zanger. King Diamond heeft hier later nog wel in gespeeld.

Brats was van origine een punk band opgericht in 1977 in Kopenhagen.
In die line-up zat o.a ene Rene Krolmark die we allemaal kennen als Hank Shermann.
Eigenlijk namen ze voor "1980" al een album op die pas in 2008 is uitgebracht onder de naam "The Lost Tapes: Copenhagen 1979" en waarin Michael Denner nog ontbrak.
Trouwens alleen op LP verkrijgbaar en slechts 500 exemplaren van geperst.

Na veel bezettingswisselingen was in 1979 de line-up definitief die dit album opnam, dus ook Michael Denner was van de partij.
Dus de laere 2 stergitaristen van Mercyful Fate speelden hierop mee en toen kon je al horen hoe goed ze waren (te goed eigenlijk voor dit punkrockbandje).
Bijna alle songs zijn geschreven door Jens Arnsted (Yenz), een nogal beroerde zanger maar verder redelijke bassist.
Lars Nybo (Monroe) ws de drummer die qua muzikaal nivo op hetzelfde level zit als de bassist.

Eigenlijk onbegrijpelijk dat het grote CBS ze een contract gaf maar we zaten nog in de nasleep van de punk explosie zodat ook minder getalenteerde bands gecontracteerd werden.
Ja de gitaristen zijn bovengemiddeld goed maar de songs rammelen eigenlijk aan alle kanten en de zang is ronduit slecht.

Als songs is eigenlijk het openingsnummer nog het meest geslaagd, een pakkend refrein en up-tempo.
Op "Tame Me (Insomniac)" hoor je al lichttjes de MF invloeden (gitaristisch gezien dan).
"B-Brains" bevat aardige ideeen maar nogal slecht uitgewerkt.
Het heavy korte "Punk Fashion" is geschreven door Hank Shermann en is niet meer als 1 metal riff.
"Complex (Don't Destroy Me)" is een zeurderig traag nummer tot na 4 minuten de gitaristen bewijzen waarom zij wel later beroemd werden (nou ja in metal kringen dan).
"Fuel" bevat niets noemenswaardig, helaas.

De titel "Heavy Rocker" belooft veel maar stelt niet veel voor, zelfs Hank en Michael weten hierop niet te imponeren.
Veelbelovend begin van "Pinned on My Eyelids", punkzang op een heavy song welke uitstekend te noemen is.
Qua idee is "Sense My Boy" nog wel aardig maar de zang past er totaal niet bij.
Piano en ik gok Russische zang (niet uitgevoerd door the Brats), met erdoorheen gelach, dat is "Ogcah Ghaszlihr".
Ook "Accepted" kan je vergeten op de gitaarfills op het einde na dan.
Het begin van "Zombie People" zou zo maar van een Mercyful Fate demo kunnen zijn, qua sfeer zou het kunnen.
De muziek is door Hank geschreven en door het lange instrumentale solo-stuk een van de betere stukken op dit album.

De link met King Diamond is trouwens dat hij later de plaats innam van Yenz en hij weigerde punkrock songs te schrijven en te zingen.
Dat was dus de voorloper van Mercyful Fate, naar mijn weten zijn er geen opnames bekend van die line-up van the Brats.

Wil je "1980" in bezit krijgen dan kan je voor een redelijke prijs nog wel de LP verkrijgen (ebay), de CD-versie die maar 1x is uitgebracht in 1999 (door Diamond Records) is nagenoeg onvindbaar.

Haha!
Opnames met King Diamond zijn er wel degelijk!

zie linkje hieronder:
Encyclopaedia Metallum - Brats - Demo - metal-archives.com

Sherman / Henner band voordat ze tot Mercyful Fate behoorden. Leuke vlotte punky songs met te goed gitaarwerk (voor een punk band)

De album art zou een mooi retro t-shirt opleveren, naar mijn mening.

Prachtig no nonsens album dat me nooit lijkt te vervelen. De meeste songs zijn gebaseerd op heerlijk voortrazende gitaarriffjes en zitten vol energie. Ik vind de zanger juist wel een lekkere strot hebben.