Leyla McCalla - Breaking the Thermometer (2022)

Altijd vormen Leyla McCalla’s Haïtiaanse roots een grote inspiratiebron voor haar. Dat was al zo op haar geweldige debuutalbum Vari-Colored Songs: A Tribute to Langston Hughes, waarop ze op unieke wijze gedichten van Hughes op muziek zette.

Op Breaking the Thermometer is een Haïtiaanse radiozender het onderwerp. De muziek van het album wordt gebruikt voor de multidisciplinaire theatervoorstelling “Breaking the Thermometer to Hide the Fever”. Leyla leverde de muziek en regisseur is Kiyoko McCrae.

In opdracht van Duke Performances verkent het project de erfenis van Radio Haiti-Inter, Haïti's eerste Creools sprekende radiostation in privébezit en de moord op de eigenaar, Jean Dominique in 2000. De titel is afgeleid van een spreekwoord dat Dominique gebruikte om de geest te omschrijven van de armen van Haïti tegen het licht van geweld en politieke onderdrukking.

De zender vertegenwoordigt de stem van het volk. Naast werkzaam bij het radiostation was Jean Dominique journalist en een activist die opkwam voor democratie en mensenrechten. Na zijn dood zette zijn vrouw Michéle Montas zijn werkzaamheden bij het radiostation voort. Vini Wè beschrijft trouwens de liefdesgeschiedenis tussen Dominique en Montas.

Elf songs schreef Leyla zelf of schreef er aan mee. Dan Reken is een traditional. Dodinin is een song van Atis Indepandan, een groep van Haïtiaanse muzikanten die in New York woont. De titel is Creools voor “rocking”, het is een verwijzing naar de schommelstoel van een slaveneigenaar. Het liedje staat op een album dat in de jaren tachtig uitkwam op Smithsonian Folkways. Het groeide snel uit tot een van Leyla’s favoriete albums.

In de coronatijd raakte Leyla verslaafd aan het album Transa van Caetano Veloso. Ze covert van dat album hier op geweldige wijze het nummer You Don’t Know Me. Zoals altijd maakt Leyla het de luisteraar niet altijd even gemakkelijk, maar weet muzikaal altijd te verrassen en blijft haar unieke plaats in de grote vijver van singer-songwriters moeiteloos vasthouden.

Deze madam verdient veel meer aandacht! Haar eigen stijl, prachtige stem, elk album weer een pareltje... Hopelijk blijft ze doorgaan.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Leyla McCalla - Breaking The Thermometer - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Leyla McCalla - Breaking The Thermometer
Leyla McCalla maakte met Breaking The Thermometer een eigenzinnig album vol invloeden, waaraan ik flink moest wennen, maar dat langzaam maar zeker steeds meer mooie en bijzondere geheimen prijs geeft

Leyla McCalla dook een jaar of vijftien geleden op met de bijzondere band The Carolina Chocolate Drops, dat inmiddels vooral bekend staat als de band die Rhiannon Giddens voortbracht. Leyla McCalla mag echter ook zeker niet onderschat worden. Het eerder dit jaar verschenen Breaking The Thermometer is geen makkelijk album, maar het is een album dat je moet ontdekken en dat vervolgens alleen maar mooier wordt. Leyla McCalla eert op Breaking The Thermometer haar Haïtiaanse wortels en combineert invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek met invloeden uit de rijke Haïtiaanse muziekcultuur. Het levert fascinerende muziek op die uit verrassend veel lagen bestaat.

Leyla McCalla maakte, net als Rhiannon Giddens, deel uit van de Amerikaanse band The Carolina Chocolate Drops. De band uit New Orleans vermengde op haar albums nogal wat invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek in het algemeen en uit de bijzondere smeltkroes van New Orleans in het bijzonder en kleurde haar muziek bovendien op hele bijzondere wijze in.

The Carolina Chocolate Drops bleek een zeer succesvolle springplank voor de talenten van Rhiannon Giddens, maar ook Leyla McCalla bracht inmiddels al vier soloalbums uit. Samen met Rhiannon Giddens, Amythyst Kiah en Allison Rusell maakte de Amerikaanse muzikante bovendien een album onder de naam Our Native Daughters. In mei verscheen Breaking The Thermometer, het vierde soloalbum van Leyla McCalla en het is een album waar ik de rest van het jaar tegenaan heb gehikt.

Breaking The Thermometer is zo’n album waarvan ik eigenlijk vind dat ik het goed moet vinden, maar ik vond het album, ook na herhaalde beluistering, vooral een album waarvoor ik in de stemming moest zijn en dat was ik eigenlijk nooit. Mede door de notering in een respectabel jaarlijstjes heb ik het vierde soloalbum van Leyla McCalla er onlangs toch weer bij gepakt en heb ik eens goed de tijd genomen voor het album. Ook na alle recent geïnvesteerde tijd blijf ik Breaking The Thermometer een lastig album vinden, maar ik hoor inmiddels wel veel beter wat zo goed is aan het album.

Ook op haar vierde soloalbum laat Leyla McCalla zich inspireren door alle muziek die in New Orleans wordt gemaakt, maar Breaking The Thermometer is toch vooral een zoektocht naar de afkomst van de Amerikaanse muzikante. Leyla McCalla werd geboren in New York, maar haar wortels liggen op het Caribische eiland Haïti. Het land verkeert al decennia in een crisis, maar het is ook een land met een rijke muziekcultuur.

Het is allemaal te horen op Breaking The Thermometer, waarop invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek worden gecombineerd met invloeden uit de Haïtiaanse, Cubaanse en Afrikaanse muziek en een vleugje klassiek wordt toegevoegd wanneer Leyla McCalla haar cello er bij pakt. Breaking The Thermometer is, zeker wanneer invloeden uit de Haïtiaanse, Cubaanse en Afrikaanse muziek domineren en Frans de voertaal is, redelijk ver verwijderd van het gemiddelde album met Amerikaanse rootsmuziek, maar voor liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek die niet bang zijn voor exotische uitstapjes valt er veel te genieten op het album.

Er wordt met heel veel gevoel en in meerdere lagen muziek gemaakt en ook de zang van Leyla McCalla is bijzonder mooi. Ik noemde Breaking The Thermometer eerder in deze recensie een album waarvoor je in de stemming moet zijn, maar wanneer je de tijd neemt voor dit album brengt de muziek van Leyla McCalla je ook in een bepaalde stemming. De samples van Radio Haïti helpen hier zeker bij, al zorgen deze samples er ook voor dat het vierde soloalbum van Leyla McCalla uiteindelijk ver verwijderd is van een gemiddeld rootsalbum.

Breaking The Thermometer is en blijft voor mij een album waaraan ik flink moet wennen, maar nu ik wat langer de tijd heb genomen voor het album ben ik eindelijk overtuigd van de bijzondere schoonheid van dit eigenzinnige album en wordt Breaking The Thermometer eigenlijk alleen maar mooier en indrukwekkender. Erwin Zijleman