Maud Lübeck - 1988, Chroniques D'un Adieu (2022)

Hoewel de voorgaande albums van Maud Lübeck al erg goed waren, is dit met stip haar beste album tot nu toe. Het is muziek vol melancholie over een vroeg gestorven jeugdliefde. Zelfs als je het Frans niet machtig bent, kun je je gerust laten wegzweven op Maud’s warme, breekbare stem. Je zou het een mengeling van pop en chanson kunnen noemen maar daarmee doe ik de muziek te kort. Er zit ook klassiek in, electronica, zelfs een zweempje dreampop. Het resultaat is subtiel, volledig in evenwicht en intelligent, en zeer knap gecomponeerd. Jammer dat ze zo onbekend is in Nederland, je weet niet wat je mist.