Joell Ortiz & KXNG Crooked - Rise & Fall of Slaughterhouse (2022)

Hier heb ik me een partij zin in! De heren hebben aangekondigd dat dit de dood zal zijn van Slaughterhouse, ze zullen hun perspectief geven over waar het allemaal misgegaan is. Als grote fan van die supergroep kan ik nauwelijks wachten. Joell Ortiz en Crooked I zijn ook gewoon geweldige MC's uiteraard (Royce en Joe ook).
Vacancy klinkt alvast veelbelovend.

Kleine preview.

Dit vind ik echt boyband kwats. Een album en de hele promotie ernaartoe bouwen rondom het uiteenvallen van je groep, kinderachtige shit en irrelevant ook nog. Ik ga er wel nog naar luisteren, misschien dat de muziek me omver weet te blazen, aangezien ik beide heren best goed kan waarderen.

Flood Waters is wel echt tergend hoor. Wat een k*tbeat!

Het einde van Slaughterhouse.

Beide heren hebben al aangegeven dat ze na dit collaboratiealbum klaar zijn met Slaughterhouse, zelfs tijdens live optredens gaan ze geen strofe meer brengen. Het is tien jaar geleden sinds welcome to: OUR HOUSE uitkwam en was het dus hoog tijd volgens Joell Ortiz en KXNG Crooked om het hoofdstuk eindelijk af te sluiten. Joe Budden is uiteraard met pensioen en Royce da 5'9" wou het enkel doen met alle leden, daarom zijn ze maar met de helft.

Het is een prima album geworden waar deze rappers nog eens laten horen hoe goed ze wel niet zijn in hun vak. Niet slecht bedoeld naar Joell maar ik wacht voornamelijk op de strofes van Crook op Rise & Fall of Slaughterhouse. Joell presteert subliem maar wat Crook hier laat horen is wel degelijk next level als je het mij vraagt, en dan nog met zoveel verschillende flows. Dit album was ook voornamelijk zijn idee volgens mij, als we hem mogen geloven heeft hij ook het meeste tijd gestoken in de onsuccesvolle terugkeer van de supergroep. Joell Ortiz valt naar mijn mening meestal een beetje in het niets op deze plaat in vergelijking. Hij was sowieso mijn minst favoriete lid en ik vrees dat het nu nog harder opvalt nu ze maar met twee in plaats van vier zijn.

Zoals de titel al doet vermoeden gaat dit voornamelijk over wat er fout is gegaan met Slaughterhouse, puur vanuit de standpunten van Joell en Crook uiteraard. Na 13 nummers en bijna 50 minuten heb ik het wel gehoord en qua inhoud is dit daarmee een redelijk eentonig album, een inkorting had niet verkeerd geweest lijkt me.
Voor dit album het daglicht zag heeft het al veel stof doen opwaaien, voornamelijk bij Joe en Royce, en ik kan me enkel maar voorstellen dat er nog veel controversie bij gaat komen. Joell en Crook zijn niet altijd even mild voor hun ex-partners, vooral niet voor Budden.

De meeste nummers zijn goed. De raps zijn allen geweldig, de refreinen zijn meestal onderhoudend en de beats zijn vaak simpel maar oké. Vacancy is mijn favoriet, dat is een héérlijk nummer! Backstage komt op de tweede plaats.
Zoals eerder aangehaald vind ik Flood Waters het absolute dieptepunt, wat een verschrikking... het enige pluspunt dat ik kan aanhalen op die track zijn de raps van Crooked I! Ain't Nobody Mad is op het randje.

Samen met vele anderen hoop ik dat er ooit een ware terugkeer van de supergroep komt maar die zal (zeker na dit project) wel uitblijven. Royce heeft Slaughterhouse naar mijn inziens als opstapje gebruikt om weer in de gratie van Eminem te vallen en zo ook weer nieuw leven in zijn solocarrière te blazen en Joe Budden is een fulltime podcaster geworden. Die wachten beide niet om weer 1/4de te zijn van een project.

Duimen dat Glass House ooit lekt! Wat Joell en Crook betreft zet ik liever de collaboratie-EP H.A.R.D. van twee jaar terug op.

3,5*

EDIT: toevallig is net de Deluxe-versie uitgekomen. Dit brengt twee nieuwe nummers met zich mee: de Joell Ortiz-solo Dream en de KXNG Crooked-solo Cornflakes. Fijne nummers op het eerste gehoor maar ze voegen niets toe aan dit project, ook nog al vreemd dat het solonummers zijn.