Warrior Soul - Out on Bail (2022)

Normaal 3 sterren. Vanwege de drummer 0.5 bonus. Aangename verassing dit album.

Het blijft een herhaling van zetten; Clarke blijft boos op alles en iedereen, schopt nog steeds tegen heilige huisjes aan en de muziek is zoals altijd ; vuig en in your face.
Desalniettemin zijn wij 30 jaar verder sinds de band met Salutations haar magnum opus uitbracht. Een doorbraak heeft er nooit ingezeten en ik vraag mij zelfs af of de liefhebber van destijds de platen van Clarke nog aanschaft. De fut is eruit, de boodschap is tegenwoordig met wat meer humor en ironie verpakt maar het komt amper meer binnen. Grootste manco is de zang van Kory, of het te maken heeft met zijn leefstijl van de afgelopen decennia is mij onbekend maar het is niet meer om aan te horen.
Destijds kwam het vanuit zijn tenen en bleek de beste man een uitstekende zanger, daar is inmiddels niks meer van over.
Nee, de tijden van weleer komen niet meer terug, dat is ook niet erg, maar wat Clarke de laatste decennia vanuit muzikaal oogpunt op ons afvuurt zijn geen vuurpijlen maar losse flodders. Out on Bail; alleen leuk voor de meest verstokte Warrior Soul fan die kritiekloos alles slikt wat de band uitbrengt.

Ja, dit is helemaal niets. Kory Clark klinkt als een hese koalabeer. Ook muzikaal is Warrior Soul achteruit gegaan. Waar de band tot en met halverwege de 90s nog scherp en bezeten klonk, klinkt het hier tamelijk klinisch en digitaal.