menu

Cave In - Heavy Pendulum (2022)

mijn stem
3,62 (12)
12 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Relapse

  1. New Reality (4:41)
  2. Blood Spiller (4:01)
  3. Floating Skulls (3:39)
  4. Heavy Pendulum (5:09)
  5. Pendulambient (1:58)
  6. Careless Offering (4:55)
  7. Blinded by a Blaze (7:39)
  8. Amaranthine (4:27)
  9. Searchers of Hell (3:53)
  10. Nightmare Eyes (7:05)
  11. Days of Nothing (1:50)
  12. Waiting for Love (4:32)
  13. Reckoning (4:33)
  14. Wavering Angel (12:08)
totale tijdsduur: 1:10:30
zoeken in:
avatar van Kondoro0614
geplaatst:
Die eerste gereleasde songs zijn erg gaaf, New Reality, hands down.

avatar van ProGNerD
geplaatst:
Net een 1e luisterbeurt gegund (mijn 1e kennismaking met ze): bleef me boeien en werd eigenlijk alleen maar interessanter naarmate het album vorderde en dat is zeker een compliment gezien de vrij lange speelduur...

De epische afsluiter is een van de hoogtepunten

avatar van henrie9
4,5
geplaatst:
En dus toch is het legendarische, gerespecteerde Cave In uit Boston zijn grootste klap, de plotse dood van hun zanger-bassist Caleb Scofield, glorieus te boven gekomen. Gesteund door Converge-bassist Nate Newton, nieuw aan de bas, hebben ze de groep van het infuus gehaald en hebben ze zelfs een zevende album afgekregen. Je hoort het terstond, het vurige bloed stroomt eindelijk weer volop doorheen de aderen op dat felle nieuwe 'Heavy Pendulum'. Je krijgt zelfs een lange zit van zowat 70 minuten voorgeschoteld. Maar no problem, het zal het luisterplezier echt alleen maar vergroten. Alvast een aantal zaken zijn zeker, creativiteit is er bij de vleet, hun horizon die hebben ze verbreed, gediversifieerd en de kwaliteit van hun progressieve, bij wijlen psychedelische hardcore is zonder meer gaaf en boeiend gebleven. Je krijgt complexe songs, in alle maatsoorten en met huizenhoge riffs. Cave In laveert nu zowat tussen The Dillinger Escape Plan, Converge, Mastodon, de grunge van Soundgarden en de prog van Opeth.

'New Reality' is het prima brutale riffbeest om mee te openen. Inderdaad, Cave In zit in een 'nieuwe realiteit'. Maar in tegenstelling tot wat die titel doet vemoeden is hier de dreigende riffing nog van de hand van Scofield zaliger. Een oerdegelijke gepeperde rocker, sterke melodie, drive van een orkaan, afwisselende clean- en keelzang, alles samen in een zware heavy-metaljas. Prachtige compositie! En zo zijn er nog een paar van dat kaliber. Het onstuimige 'Amaranthine', ook met de lyrics van Scofield nog. Of het hoekige 'Searchers of Hell' dat met zijn wild razende riffs en diepe grunts z'n titel alle eer aandoet. Even meeslepend, 'Blood Spiller'. De riffs gaan zwaar pompend op het heavy élan door, ze verstrengelen zich meedogenloos rondom brulboei-frontzanger Stephen Brodsky. Gelijk zo in 'Floating Skulls'. Brodsky moet zich zelfzeker een weg zoeken doorheen het hyperkinetische netwerk van ruig voortschietende rock, met donder slaande percussie van John Robert Conners en messcherp rondsnijdende gitaren. Gelukkig, z'n heavy zangstem evolueert mooi ziedend mee op het helse ritme en haalt zegevierend de uitstoot van z'n finale grunt.

Aan de andere kant van het spectrum staan dan transcendente en als trips aandoende stukken. Vooreerst die twee fraaie interludia 'Pendulambient' en 'Days of Nothing'. Ook het uitmuntende titelnummer, 'Heavy Pendulum' een stuk psychedelische metal, dat tegelijk doom is, sloom, slepend én bluesy. Net zo de schemerachtige topper 'Careless Offering' met zijn dansend voortrollende riffs. De grootse single 'Blinded by a Blaze' is dan bijna acht minuten lang Soundgardenesk downtempo smeulende grooviness, slow-motiontrip met laagwiekende gitaren, met na drie minuten tussen al die de akkoorden-pickende riffs die snerpend in de hoogte opkomende schrille loopjes die zich almaar pulserend weten in te voegen. De verblindende vlam dooft in totale distortion.
In het bluesy, grotendeels akoestische 'Reckoning' neemt gitarist Adam McGrath even de honneurs waar als leadzanger à la Lindsey Buckingham, magnifiek! Een wazige, ingetogen maar regelrechte hoogvlieger. Ook 'Nightmare Eyes' is een doomsong, op volle diepte, met glansrol voor de bassende Newton.

'Rest' nog de kers op de taart, het beklijvend hoogtepunt 'Wavering Angel', een volle twaalf minuten lang epos. Het start aarzelend met de snaren-akoestiek à la Fleedwood Mac's Oh Well pt.2, het verglijdt in een rustige opbouw à la het Led Zeppelin van 'Stairway to Heaven' en belandt finaal bij zijn climax met jankend repeterende en schitterend solerende gitaren. Het had globaal een heus Opeth-nummer kunnen zijn.

We beleven hier een uitstekende thuiskomst van Cave In! Een hele sterke harmonische plaat, catchy, avontuurlijk en onverkort vol hoogten en geen dalen. Verwacht werd dat ze alleen de eer hadden hoog te houden. Neen hoor, staan ze hier eventjes fris van de lever te spelen als jonge honden. Met een nieuw hoogtepunt in hun oeuvre. Geweldig!

Gast
geplaatst: vandaag om 17:57 uur

geplaatst: vandaag om 17:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.