Monophonics - Sage Motel (2022)

Wederom een superplaat van deze "" psychedelic " soul band.... Colemine blijft dit jaar prima platen uitbrengen zeg. wat een broeinest van kwaliteit daar

De afgelopen jaren is Monophonics uitgegroeid tot een van de meest invloedrijke groepen van Noord-Amerika. Ooit begonnen als talentvolle begeleidingsband van de Fransman Ben L'Oncle Soul. Vervolgens haalde de band uit San Francisco zanger en toetsenist Kelly Finnigan aan boord, die hierna een belangrijke stempel op de band ging drukken.

De af en toe als een stiefzoon van Marvin Gaye klinkende zanger is op Sage Motel niet alleen verantwoordelijk voor de teksten en veel arrangementen, maar bepaalt andermaal voor een groot deel het geluid op het album door het grote scala aan instrumenten dat hij bespeelt. Bovendien produceerde hij het album.

Naast vintage soul hoor je de nodige psychedelische invloeden. De muziek wordt regelmatig opgesierd met strijkers en blazers en zal het daardoor zeker goed gaan doen bij liefhebbers van Durand Jones & The Indications en Lee Fields.

De liedjes op Sage Motel worden bevolkt door mensen die hoogte- en dieptepunten beleven. Mensen met grootse dromen en gebroken harten. Hun vorige album, It's Only Us, verkocht meer dan 10.000 fysieke exemplaren en werd meer dan twintig miljoen keer beluisterd op streamingdiensten. Eenzelfde lot lijkt me weggelegd voor Sage Motel.

Eerste nummer komt lekker binnen en maakt me nieuwsgierig naar de rest.

Sinds het vorige album deze band leren kennen en na de liveshow afgelopen maart in BIRD nog meer fan geworden van deze muziek. Ook op Sage Motel is het weer genieten. Onder andere de titeltrack en War paint zijn fantastisch, maar eigenlijk weet Kelly Finnigan overal wat moois van te maken.

Mijn kennismaking met deze band. (Met dank aan Plato Groningen die hem op had staan in de winkel). Heerlijke soul en funk die teruggrijpt naar de 70s.

De tegenhanger van The Stereophonics. Ken een paar song inmiddels o.a Bang Bang en Beggin' en dat zijn covers. Bang Bang heeft 10 mln views. Strange love is goed, maar dat vind ik meer pop/rock. Heb deze band vandaag gevonden op YT. Sommige album covers deden mij ook Psychedelische aan, de manier van de letters van de band naam en kleuren. Zoals ook bij een favoriete band van mij The Asteroids #4. Maar dan als Indie/rock.

Ontstaan uit een samenstelling van bands maken the Monophonics met leadzanger Kelly Finnigan nu al even fijne soulmuziek. Het conceptalbum Sage Motel is daar de nieuwste worp in. Conceptalbum met een intro en outro die doet alsof je in- en uitcheckt bij een Motel. Daartussen vinden we een aantal prachtige songs. Onder andere de sfeervolle titeltrack met een ietwat psychedelisch karakter. De superfijne stem van Finnigan is natuurlijk aanwezig en de muziek is zowel strak als swingend. Let That Sink In is een serene en wederom wat psychedelische soultrack. Prachtige muziek is dit, met die warme sound. Gewoon fantastische luistervoer. The Shape of My Tearsdrops heeft een prachtige sfeer. De stijkers, het koortje, de warme sound die weer terug is. Wederom fantastische muziek. Broken Boundaries kent weer dat fijne sfeertje. Uitstekende muziek is het puur genieten van de blazers en strijkers. Love You Better is ook weer een steengoede song. Lekker ritme en wat steviger dan hiervoor. Lijzig gezongen. Gewoonweg prachtige muziek. Never Stop Saying These Words is ook weer een prachtige song. Kan er nog iets mis gaan op dit album? In ieder geval niet met Warpaint, wat dat behoort tot één van het beste van dit toch al zo sterke album. Goede energie en wat rauwe. Goede ritmiek. Alles klopt aan dit nummer. Uiteindelijk dan nog Crash & Burn. En wat een einde is dat. Wat een intensiteit, wat een gevoel en oo gewoon wat een album! Hebben we met dit Sage Motel het album van het jaar gehoord?

Het is even geleden dat op vrijdag 13 mei de deuren van het Sage Motel in Oakland werden heropend. Vervallen maar helemaal in ere hersteld, alwaar de formatie Monophonics onder leiding van Kelly Finigans honingzoete falset op warme wijze het verhaal vertellen over mensen op het kruispunt van hun leven. Het resultaat is de opvolger van het twee jaar geleden verschenen debuut It’s Only Us, waarvan inmiddels ruim 10.000 exemplaren zijn verkocht en meer dan 20 miljoen keer beluisterd via de streamingdiensten.

Sage Motel is een fascinerend concept album met hartverscheurende muziek over gebroken relaties en onbeantwoorde liefdes. Soul die verbonden is met het verleden, gestoken in een modern jasje. En net als zijn voorganger, voorzien van een stijlvolle productie.

Het Californische Monophonics combineert samen met Finnigans aan Marvin Gaye en Curtis Mayfield referende stemgeluid klassieke soul en psychedelische rock met popelementen. Smaakvol en vol passie verbonden met de blues- en jazztraditie. Het kenmerk en kracht van dit bandje.

It's Only Us was toch niet het debuut? Wel de plaat waardoor ik naar Monophonics ben gaan luisteren, maar ze hebben vanaf 2007 al een aantal platen uitgebracht.

helemaal gelijk in. Kon het helaas niet meer wijzigen dus even opnieuw geplaatst. Kreeg het stuk ook niet verwijderd.