Daniël Lohues - Daniël Lohues (2022)

Dat is een verrassing! Vandaag uitgekomen zie ik, ik wist dat er een nieuw album in de maak was, maar wist niet dat het al zo ver was.

Inderdaad een verassing, woensdag twitterde hij dat hij platen aan het signeren was. En nu al in de brievenbus. De theatertour is wel met een jaar uitgesteld. Maar gelukkig wel een nieuwe plaat! Ben benieuwd de eerste paar nummers klinken alweer als vanouds!

Oh Louise “Wij bint twee magneet’n maor allebeiden plus.

Eerste indruk is weer goed, kleurrijk album met veel verschillende intsrumenten, en afwisseling tussen wat meer rock en rustige nummers.
As 't Regent in Rotterdam is wel een lekkere gevoellige rocker, die maakt ie niet vaak, maar springt er wel bovenuit, samen Achteraf en Molenaar. Maar goed, dit is slechts een eerste indruk.

Een magneet heeft per definitie een pluspool en een minpool, dus die vlieger gaat niet op...

Ja ja, altied wat.

Tja magneten hebben geen plus of minpool maar een noord en zuidpool en gelijken polen trekken elkaar dus ook niet aan.

Maar iets met dichterlijke vrijheid

Toch ook vaak als plus en min aangeduid? Maar goed, dat was het punt niet echt, ik vond 't gewoon niet zo sterk gevonden.
Het argument dat ik wist dat zou komen.

Prima album, opnieuw. Een mooi verzameling heerlijke (voorspelbare, maar who cares) nummers over de charmes van het platteland, de mislukte liefde, zonderlinge figuren en ook op dit album weer 'n blues nummer waarvan je hoopt dat ie nog wat langer doorgaat.

Te gék...zou Lohues zelf waarschijnlijk zeggen. Dankzij dit nieuwe album stuitte ik ook op een leuke podcastserie op Spotify van Lohues. Lekker een beetje leuteren over muziek en het leven. Heerlijk om weer wat van Lohues te horen!

Voor Corona had je zekerheden in het leven. Een Lohues album werd altijd meteen gevolgd door een tournee langs de theaters. Bij voorganger Sowieso liep dat in maart 2020 helaas in de soep. Maar gelukkig is er nu wel weer een prachtig nieuw album verschenen, getiteld Daniël Lohues. Jammer genoeg staan er voorlopig (?) geen concerten gepland.

Vreemd genoeg wordt niet vermeld waar het album is opgenomen. Die opnames vonden net als bij voorganger Sowieso plaats in de Exalto Studios in Haarlem. Met Bart Wagemakers achter de analoge knoppen. Zoals altijd wordt Daniël omringd door rasmuzikanten; Bernard Gepken, Reyer Zwart, Ferry Lagendijk en drummers Bram Hakkens, Mischa Porte en Ruben van der Velde. Het strijkkwartet bestaat uit Jacob Plooij, Vera de Bie, Jos Teeken en de vermaarde violiste Marieke de Bruijn.

Deze keer vond Daniël vooral zijn inspiratie in Frankrijk. “ ’s Avonds terug op de heuvel zag ik het in de stilte van het Franse platteland donker worden. Dan werkte ik de ideetjes die ik onderweg gekregen had verder uit. Zachtjes, met de gitaar op schoot, of gewoon in het hoofd. Ik zag weer sterrenhemels zoals ik ze als kind zag. Zo kwamen er elke dag nieuwe nummers bij. Ik schreef ook teksten waar ik nog geen muziek bij had. Verheugde mij er op een gegeven moment op om weer naar huis te gaan. Daar kon ik die teksten mooi op de vleugel zetten en zo ontstonden nieuwe nummers met piano.”, aldus Daniël.

Uiteraard komen er, zoals wel vaker, een aantal liedjes over dames voorbij, As ’t Regent in Rotterdam, Ellis en Oh, Louise. Het refrein van laatstgenoemde is na een keer luisteren al een oorwurm. Ook zijn nuchtere aard komt weer regelmatig in zijn teksten naar voren, zoals bijvoorbeeld in Dat Zien We Dan Wel Weer. De strijkersarrangementen zijn van de ervaren arrangeur Reyer Zwart (oa VanWyck).

Kwaliteit en kwantiteit gaan hand in hand, vijftig minuten lang weet Daniël te boeien. Daniël Lohues behoort tot de mooiste van zijn dertien reguliere releases tot nu toe.

Voor dit jaar waren wel concerten gepland maar door de naweeën van zijn burn-out is hij nog niet helemaal hersteld. Dus zijn de theater concerten doorgeschoven naar volgend jaar. Dus ik denk als je een beetje rond gaat kijken voor theaterzalen bij jou in de buurt dat je dan al wel vast kaartjes kunt kopen voor de tour in 2023.

Geniaal weer. Prachtige Drentse blues in As 't Regent in Rotterdam. Mooie popliedjes zoals Stap Veur Stap en Molenaar. Wat een fijn album door Daniël Lohues. Je merkt wel een wat sombere stemming in zijn teksten maar dat maakt dit samen met zijn muzikale talent en het mooie geluid een album om vaak te beluisteren.

Ik heb veel albums van Lohues op 4* staan maar dat gaat deze niet redden.

Rotterdam is wel top met die gierende gitaren. Verder heel veel liedjes die we net iets anders al een keer eerder hebben gehoord en vaak dan ook wel nog ietsje mooier/beter. Maar met een nummer volgens bekend recept als Oh Louise pakt hij me toch wel weer in. Dan heb je ook gelijk mijn 2 vinkjes te pakken. De 3de moet ik bepalen, nu geen echte voorkeur.

Ik ben het niet met hem eens wat betreft Rotterdam, want ook als de zon schijnt laat ik die stad graag links liggen. Maar het is wel een fijne bluesrocker, en muzikaal is dit gewoon weer een fijn album, zeker omdat de mondharmonica geregeld tevoorschijn wordt gehaald. Qua teksten heb je het idee dat je de meeste thema's nu wel kent - dat maakt het alsnog een leuke plaat, maar geen meesterwerk.