M Ross Perkins - E Pluribus M Ross (2022)

Bedankt voor het toevoegen musicfriek! Geweldig album van deze (nog) onbekende muzikale genie. Volg deze man nu een paar jaar sinds ik hem ontdekte op Spotify. Hiervoor heeft hij een naamloos eerste album uitgebracht die ook fantastisch is en nog een EP. Het knappe is dat hij niet alleen hele aanstekelijke en sterke liedjes schrijft maar ook alle instrumenten voor zijn rekening neemt (in zijn thuisstudio). Je kunt horen dat hij goed naar zijn muzikale helden, zoals McCartney, luistert. Melodieën om je vingers bij af te likken, gevatte humor in de teksten en het klinkt allemaal ook nog eens geweldig. Heel knap gedaan. Hoop voor hem dat dit zijn doorbraak wordt bij een wat groter publiek, want dat verdient hij zeker.

Ik maak er gewoon 5 sterren van. Wat een plaat! Het is net een plaat van the Beatles. Zoveel muzikale grappen tovert deze man uit zijn hoed. De eerste helft is al geweldig maar richting het eind wordt het misschien alleen nog maar sterker wanneer hij nog meer registers opentrekt. M'n aandacht blijft er bij want iedere keer doet hij weer wat anders. Alsof er 4 muzikanten in zijn hoofd zitten. Al die gitaarloopjes, al die koortjes, al die opvullingen links en rechts. Hoe vaker je luistert, hoe meer je hoort. Echt briljant.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: M Ross Perkins - E Pluribus M Ross - dekrentenuitdepop.blogspot.com

M Ross Perkins - E Pluribus M Ross
De Amerikaanse muzikant M Ross Perkins maakt op zijn tweede album E Pluribus M Ross muziek die ook vijftig jaar geleden gemaakt zou kunnen zijn, maar die geen moment achterhaald klinkt

E Pluribus M Ross van de Amerikaanse muzikant M Ross Perkins is een fraai staaltje huisvlijt. De muzikant uit Dayton, Ohio, deed op zijn tweede album alles zelf en maakt indruk een uitermate veelzijdig muzikant en producer. Het is een muzikant die zijn klassiekers kent, want wanneer E Pluribus M Ross uit de speakers komt waan je je in de late jaren 60 en vroege jaren 70. M Ross Perkins heeft zich laten inspireren door de allergrootsten uit deze periode en overtuigt met zeer melodieuze en prachtig ingekleurde popmuziek. Het is licht psychedelische popmuziek met een vaak wat Beatlesque karakter, maar het is zeker geen bloedeloze retro. Het levert een knap album met een flinke vleug nostalgie op.

Een lezer van deze BLOG adviseerde me onlangs om zeker te gaan luisteren naar het nieuwe album van de Amerikaanse muzikant M Ross Perkins. Dat album is deze week verschenen en het is een album dat ik niet graag gemist had. Ik was de naam M Ross Perkins nog niet eerder tegen gekomen, maar het is een muzikant uit Dayton, Ohio, die een jaar of zes geleden debuteerde met een titelloos album, dat volgens mij nauwelijks aandacht heeft getrokken.

Dat album krijgt deze week een vervolg met het fraai getitelde E Pluribus M Ross, dat zeer in de smaak zal vallen bij liefhebbers van de grote singer-songwriters uit de late jaren 60 en vroege jaren 70. Denk hierbij in eerste instantie aan Harry Nilsson, maar vervolgens ook aan Emitt Rhodes, Brian Wilson, Ray Davies, John Lennon en Paul McCartney, om direct maar eens de allergrootsten te noemen.

Nu wil ik M Ross Perkins zeker niet vergelijken met muzikanten die stuk voor stuk mogen pronken in de eregalerij van de popmuziek, maar als M Ross Perkins een jaar of vijftig geleden een album als E Pluribus M Ross had gemaakt, had hij er misschien wel tussen gestaan. Het is een eindeloze discussie of het nu makkelijker of juist lastiger is om vijf decennia later popliedjes te schrijven die niet hadden misstaan in de jaren 60 of 70, dus ik hou het er maar op dat het minstens even makkelijk of lastig is.

M Ross Perkins laat op zijn nieuwe album horen dat hij de kunst van het schrijven van volstrekt tijdloze popliedjes met een jaren 60 en 70 gevoel tot in de perfectie beheerst. Het zijn popliedjes met zowel invloeden uit de Britse als de Amerikaanse popmuziek en het zijn popliedjes waarin een vleugje psychedelica vrijwel nooit ontbreekt. Zeker de wat Beatlesque popsongs op E Pluribus M Ross zijn van een bijzonder hoog niveau en het zijn ook nog eens songs waarvan je alleen maar heel erg vrolijk kan worden.

M Ross Perkins is niet alleen een uitstekend songwriter, maar ook een getalenteerd muzikant, zanger en producer. De muzikant uit Dayton, Ohio, heeft op E Pluribus M Ross alle touwtjes in handen. Hij schreef alle songs, tekent voor alle instrumenten en de vocalen en produceerde het album ook nog eens zelf. E Pluribus M Ross is hiermee een buitengewoon knap staaltje huisvlijt.

Nu hou ik zelf wel van muziek met flink wat invloeden uit een ver verleden en dat is ook wel nodig om echt te kunnen genieten van het tweede album van M Ross Perkins. Muziekliefhebbers die alles wat ook maar naar retro ruikt bestempelen als achterhaald en overbodig en die vooral op zoek zijn naar muzikale vernieuwing, vinden op E Pluribus M Ross waarschijnlijk maar heel weinig van hun gading. Voor muziekliefhebbers met een zwak voor wat muzikale nostalgie is het tweede album van M Ross Perkins echter bijna drie kwartier lang een traktatie.

De Amerikaanse muzikant is er in geslaagd om een album te maken dat ook minstens vijftig jaar oud zou kunnen zijn, maar dat geen moment klinkt als achterhaald en overbodig. Alle instrumenten op het album klinken prachtig authentiek, met een hoofdrol voor heerlijk gitaarwerk, en ook de stuk voor stuk zeer melodieuze songs strelen genadeloos het oor. Er zijn op het moment meer muzikanten die dit soort muziek maken, maar zo goed als M Ross Perkins het doet op E Pluribus M Ross hoor ik het niet vaak. Erwin Zijleman