Nuyorican Soul - Nuyorican Soul (1997)

Door mij in 1997 geheel gemist, dit Nuyorican Soul. Het is een project van de "Masters at Work", Amerikaans duo dat de house/dance wist te verrijken met allerlei leuke invloeden. In dit geval is dat jazz en een beetje latin. Verwacht verder geen house; en het dance-ingrediënt verschilt nogal per nummer. Ook wel wat nodige soul te vinden trouwens.

Als ik nou zeg dat deze soep van stijlen een kwaliteitsplaat heeft opgeleverd krijg ik misschien van geïnteresseerden wel het voordeel van de twijfel. Wie kan gemakkelijk voorbij gaan aan een plaat met zulke klinkende gastartiesten?

Aardig zijproject van de Masters at Work.

"I am the Black Gold of the Sun" is een erg fijn, fusion-achtig nummer en volgens mij ook een cover.

Niks gaat overigens boven de 4 Hero-remix van dat nummer, wat een plaat. Beetje in de Two Pages-stijl.

Dat is idd zeker een cover.

Nautilus is ook een geweldige cover van een geweldige track.

Verder toch wel jammer dat de albumversie van It's Allright, I Feel it vrij kort is. De single-versie zit rond de tien minuten en gaat helemaal far out.

Hmmm... daar doe je het toch wat mee tekort, vind ik.

Als Masters At Work hebben ze nooit zo'n dijk van een album gemaakt. (Natuurlijk wel ettelijke zeer goede singles en vooral remixes.)

Vandaag via MMD EINDELIJK in mijn bezit. Destijds bij uitkomen zo'n plaat die ik eigenlijk wel wilde aanschaffen maar toch maar niet deed (en volstond met het via de CD-Uitleen tapen)........

Kwam er idd vandaag dus pas achter/te weet dat het 'A production by Masters At Work' is...en ik moet zeggen niet onaardig (moet wel toegeven dat ik de 'In the House'-drieluik CD van hen op 'beschikbaar' heb staan bij MMD...) !

Vooral de latin en jazz invloeden bevallen mij al heb ik soms het idee dat het 'to much' is. Wellicht wat vaker luisteren en dat het dan meevalt.

Kan me wel herinneren dat deze plaat bij uitkomen toendertijd 'hot' was voor elke muziekliefhebber die een brede muziekbelangstelling had/heeft en voor vernieuwing openstond. En, moet zeggen, deze plaat staat nog steeds als een Blok!

Ok, maar dat is wel hun 'main'-artiestennaam.

Het ging m.n. over het woord 'aardig'

Lekkere nusoul/nujazz plaat met een hoop goeie gast-mzuikanten/zanger(es)s(en).

Black Gold of the Sun is een instant classic.

Geweldige uistap van de Masters at work. Prachtige sfeervolle muziek die je direct in de multiculturele kant van New York plaatst.

Heb het ding ook geocht toen ik in New Yok was en het past zo goed in de sfeer.

Ik ben ooit bij dit album terecht gekomen door de Armand Rascal remix van Runaway.
Tja, dat is toch echt even wat anders dan het gebodene hier.
Toch vond ik dat toen niet zo erg want dit is op zich een prima album, het is er alleen niet eentje uit de categorie die ik snel opzet.

lekker relaxed met af en toe voetjes van de vloer.....

Onder de naam Nuyorican soul hebben de Masters at work ook de singles The Nervous track (1993) en Mind fluid (1996) uitgebracht die hier niet op staat. Net een slagje anders wel maar ook zeer aan te raden voor de liefhebbers hier.

Side project van Masters at Work ('Little Louie' Vega & Kenny 'Dope' Gonzalez), Producers duo uit New York dat begin jaren 90 furore maakte met hun mix van House, Funk en Latin. Mede door het gebruik van "echte" instrumenten (Piano, Blazers) en de sterke melodieën in hun composities hadden de heren een zeer kenmerkend eigen geluid.
Veel producties van de heren voor anderen werden immense clubkrakers velen hier van zijn verzameld op Masters at Work - The Tenth Anniversary Collection Part One: 1990 - 1995 (2000) en Masters at Work - The Tenth Anniversary Collection Part Two: 1996 - 2000 (2000) 2 schitterende 4cd boxen die een zeer goed beeld geven van de productionele kwaliteiten van de heren.

Dit album is eigenlijk de blauwdruk van hun werk, alle mogelijke invloeden waaruit de heren putten voor de producties / remixen voor anderen zijn op dit album terug te vinden de eerder genoemden (House, Funk, Latin), maar ook Soul, Jazz, Salsa en Hip-Hop).
Is dit album dan een totaal onsamenhangend geheel? Neen alles behalve zelfs, juist door die typische "MAW Sound" is dit album een zeer coherent album dat word gedragen door de sound van de heren die voor de vocale tracks precies de juiste vocalisten wisten te strikken.
Jocelyn Brown geeft de tracks I Am the Black Gold of the Sun en It's Allright, I Feel It! net even dat beetje extra en door de zang van India op Runaway is het een wereldwijde clubhit geworden.
Roy Ayers arrangementen en vocalen en ook zijn scat's op Roy's Scat en Sweet Tears passen zeer goed in de MAW setting en de zwoele stem van Gerge Benson geven het nummer You Can Do It (Baby) een zeer relaxte soulfull lading mee. De percussie op de meeste nummers word overigens verzorgd door niemand minder dan Tito Puente

Moeilijk om het album in 1 genre te stoppen en dat is eigenlijk ook helemaal niet nodig want kwaliteitsmuziek hoeft niet afgebakend te worden.

4.5* voor deze moderne klassieker. (ach modern toch ook alweer 16 jaar oud)

'Runaway' fascineert mij enorm. In 1997 was het disco-genre al ruim 15 jaar dood, terwijl dit nummer min of meer weerspiegelt hoe disco zou hebben geklonken in de jaren '90 als het toen nog had bestaan. Best een uniek nummer dat vandaag de dag helaas nogal ondergesneeuwd is. Ook binnen de context van dit album klinkt het anders dan de rest, hoewel het hier prima tussen past. Alleen 'Sweet Tears' komt nog een beetje in de buurt qua geluid en stijl.

De muzikaliteit spat overigens van dit album af. Vakmanschap op zijn best. Het is knap hoe zij allerlei stijlen door elkaar gehusseld hebben zonder dat het rommelig overkomt. Goede nummers en strakke instrumentale begeleiding. Heel gelikt en verzorgd, en toch organisch en swingend tegelijk.

'Black Gold of the Sun' is eigenlijk een nummer van de Amerikaanse psychedelische soulband Rotary Connection. Stond op het album "Hey, Love"

Beetje gezakt in mijn achting, leuk op de dansvloer maar uieindelijk niet meer dan dat, de beste nummers zijn hier uiteindelijk covers waarvan het origineel beter klinkt. Wel echt goede producing, het plezier en vakmanschap spat er vanaf maar dat kan je ook zeggen van de nieuwe van Helllmut. En een heel, heel mooie hoes.

Voor de liefhebbers : De Nu Yorica compilatie van Soul Jazz is dan wel de moeite.