menu

beabadoobee - Beatopia (2022)

mijn stem
3,69 (8)
8 stemmen

Filipijnen
Pop / Rock
Label: Dirty Hit

  1. Beatopia Cultsong (2:31)
  2. 10:36 (3:15)
  3. Sunny Day (2:40)
  4. See You Soon (3:26)
  5. Ripples (3:07)
  6. The Perfect Pair (2:57)
  7. Broken Cd (2:50)
  8. Talk (2:38)
  9. Lovesong (4:05)
  10. Pictures of Us (4:39)
  11. Fairy Song (2:44)
  12. Don’t Get the Deal (3:40)
  13. Tinkerbell Is Overrated (3:48)
  14. You’re Here That’s the Thing (3:18)
totale tijdsduur: 45:38
zoeken in:
avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: beabadoobee - Beatopia - dekrentenuitdepop.blogspot.com

beabadoobee - Beatopia
Na een geslaagd debuut met vooral invloeden uit de 90s indierock, laat beabadoobee op haar tweede album een veelzijdiger geluid horen, wat een serie aanstekelijke maar ook knappe pop- en rocksongs oplevert

De jonge Brits-Filipijnse muzikante beabadoobee debuteerde een kleine twee jaar geleden met het interessante Fake It Flowers, dat zich vooral liet inspireren door de 90s indierock die werd gemaakt voor ze werd geboren. Het zijn invloeden die ook zijn te horen op haar nieuwe album Beatopia, maar de muzikante uit Londen kiest dit keer voor een veelzijdiger geluid, waarin ook zeker ruimte is voor invloeden uit de pop. Beatopia is een persoonlijk album, waarop beabadoobee van haar hart geen moordkuil maakt, maar de jonge muzikante laat ook horen dat ze en zeer getalenteerd songwriter is, die ook nog eens in meerdere genres uit de voeten kan. Je hoort het er misschien niet direct aan af, maar dit is een knap album.

Ik was in de herfst van 2020 zeer gecharmeerd van het debuutalbum van beabadoobee, het alter ego van de op de Filipijnen geboren, maar in Londen opgegroeide muzikante Beatrice Kristi Laus. Bij het verschijnen van Fake It Flowers was beabadoobee pas twintig jaar oud, maar ze had er op dat moment al een aantal jaren in de muziek op zitten.

De jonge muzikante voelde zich in Londen vaak onbegrepen en buitengesloten en vluchtte in de muziek van met name haar helden Pavement en Elliott Smith. Het zijn invloeden die nog niet zo goed waren te horen op de eerste muziek die beabadoobee maakte en beschikbaar maakte via TikTok en een aantal prima EP’s, waarop vooral lome bedroom pop was te horen.

Op Fake It Flowers pakte de jonge muzikante uit Londen echter de gitaren op en nam ze de luisteraar mee terug naar de vrouwelijke indierock uit de jaren 90. Het debuut van beabadoobee herinnerde vooral aan destijds ook piepjonge muzikanten als Michelle Branch en Avril Lavigne, maar ik hoorde af en toe ook wel wat van Juliana Hatfield en dat was en is een groot compliment.

Fake It Flowers kon overigens ook zo af en toe de kant van de 90s pop op gaan, maar alles bij elkaar genomen kreeg het debuutalbum van de jonge muzikante uit Londen van mij een prima rapportcijfer. Alle reden dus om uit te kijken naar het tweede album van beabadoobee en dat album is deze week verschenen.

Beatopia borduurt deels voort op het geluid van het debuutalbum van beabadoobee, maar Beatrice Kristi Laus weet haar geluid ook te vernieuwen. Beatopia opent met een lekker stevige rocksong, die je, net als een aantal andere songs op Fake It Flowers, onmiddellijk mee terug neemt naar de vrouwelijke indierock uit de jaren 90.

Vaker dan het debuutalbum van beabadoobee schuift Beatopia echter op richting pop en R&B. Het is de pop en R&B van dit moment, maar een jaren 90 vibe is nooit heel ver weg in de muziek van beabadoobee. Dat blijft bijzonder want ze heeft het betreffende decennium zelfs in de luiers niet meegemaakt.

Ik heb zelf nog altijd een voorkeur voor de wat meer rock georiënteerde songs van de jonge muzikante uit Londen, want gruizige gitaren en fluisterzachte meisjeszang is nog altijd een aangename combinatie. Ook de popsongs van beabadoobee kan ik overigens wel waarderen, want ook in de songs die aansluiten bij pop en R&B slaagt beabadoobee er in om net wat eigenzinniger te klinken dan de meeste van haar leeftijdsgenoten in het genre.

Vergeleken met Fake It Flowers is Beatopia op een aantal terreinen een duidelijk beter album. De instrumentatie is mooier en veelzijdiger, de productie is trefzekerder en ook de zang van Beatrice Kristi Laus is beter dan op het debuutalbum. Het grootste verschil zit hem echter in de songs, die misschien wat meer tegen pop aanleunen, maar ook volwassener klinken, zonder dat het persoonlijke karakter van de songs van beabadoobee is verdwenen.

Verder blijkt beabadoobee op Beatopia van vele markten thuis en dat is knap. Indierock, pop, R&B, folk en zelfs bossa nova komen voorbij op het nieuwe album van de muzikante uit Londen en uit de bocht vliegen doet ze nooit. Iedereen die, net als ik, een zwak had voor het debuut van beabadoobee, zal ook Beatopia kunnen waarderen, maar iedereen die dit debuut liet liggen, moet het misschien toch nog eens proberen met dikt album. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 22:11 uur

geplaatst: vandaag om 22:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.