Threads of Fate - The Cold Embrace of the Light (2022)

Verrassend debuut van deze Puertoricanen. Sfeervolle melodieuze en melancholische metal met een mooie afwisseling van prima cleane zang en grunts. Doet denken aan bands als bijv. Swallow The Sun, maar dan iets lichter. De bijdrage van Vikram Shankar is (zoals gebruikelijk) erg smaakvol => Aanrader en zeker een band om in de gaten te houden...

Nu bezig met een eerste luisterbeurt. Muzikaal voor zover erg fijn en sfeervol. Krijg er wel een beetje (episch) gothische neigingen van, maar dan niet zo doomdenker achtig, als dat logisch klinkt. Op muzikaal vlak bevalt het in ieder geval goed.

Het andere vlak betreft de vocals, waarbij de unclean vocals lekker rauw zijn. Het zijn echter de clean vocals die mij hier tegenstaan. Ik krijg het idee dat de beste man de noten vaak niet goed kan halen. Een beetje hetzelfde effect als ik karaoke zou doen, hoewel ik vele malen slechter klink. Het is jammer want op andere momenten weet hij juist veel gevoel in zijn zang te legen.

Ik geef ze voorlopig maar het voordeel van de twijfel, het zou niet de eerste keer zijn dat de zang na verloop van tijd beter bevalt.

En dat heeft zich weer eens bewezen, de zang is steeds beter gaan bevallen. Hier en daar blijft het soms net niet helemaal lekker, maar over het algemeen stoort het me nergens meer echt.

De laatste paar luisterbeurten moest ik ook erg denken aan The Raven Age, daar doet dit me steeds meer aan denken merk ik. Die leveren ook een wat episch klinkende sympfonische mix van rock en metal. ProGNerD misschien ook wat voor jou? The Raven Age - Conspiracy (2019) - MusicMeter.nl. Hoewel dit wel wat zwaarder klinkt vind ik.

Ik ben ondertussen wel overtuigd hiervan, ze weten mij goed mee op te nemen in het drie kwartier durende avontuur. Erg fijne tip. Eentje om in de gaten te houden.