menu

Perfume Genius - Ugly Season (2022)

mijn stem
3,67 (35)
35 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Avant-Garde
Label: Matador

  1. Just a Room (3:29)
  2. Herem (7:21)
  3. Teeth (4:13)
  4. Pop Song (5:05)
  5. Scherzo (3:50)
  6. Ugly Season (4:40)
  7. Eye in the Wall (8:42)
  8. Photograph (4:41)
  9. Hellbent (6:41)
  10. Cenote (3:32)
totale tijdsduur: 52:14
zoeken in:
avatar van Fathead
3,0
geplaatst:
Fijn nieuws, een nieuwe worp van Perfume Genius! Een slechte plaat maken is hem tot op heden niet gelukt, namelijk.

Ook leuk dat de hoes is gemaakt is met slagroom.

avatar van deric raven
geplaatst:
Die vorige plaat was wel erg goed. Geweldig nieuws!

avatar van aERodynamIC
4,0
geplaatst:
Pop Song en Eye in the Wall zijn al bekend.

Nummers voor een dansvoorstelling: ik ben nog een beetje afwachtend. De twee al bekende nummers zijn verder wel prima, maar ik ben benieuwd wat de rest gaat zijn.

avatar van Arrie
geplaatst:
Huh, Eye in the Wall is toch al jaren oud? Vreemd dat ie dat nog op zijn album zet, wel een ijzersterk nummer!

avatar van aERodynamIC
4,0
geplaatst:
Arrie schreef:
Huh, Eye in the Wall is toch al jaren oud? Vreemd dat ie dat nog op zijn album zet

Niet zo vreemd hoor.

Op dit album staan nummers voor een dansvoorstelling, The Sun Still Burns Here, en die voorstellingen werden in 2019 gegeven. Eye in the Wall en Pop Song werden toen al gereleased en zijn daarom nu logischerwijs ook op Ugly Season te vinden.

avatar van Arrie
geplaatst:
Ah, dank voor de info, interessant!

avatar van aERodynamIC
4,0
geplaatst:
Arrie schreef:
Ah, dank voor de info, interessant!

Ik denk dus dat het wel een heel ander album gaat worden, een album met een heel andere richting.

En in feite dus ook niet echt 'nieuw' meer.

avatar van aERodynamIC
4,0
geplaatst:
Pygmalion's Ugly Season:

https://www.youtube.com/watch?v=JQ5kdR_N3Vo

Inderdaad iets heel anders.

avatar van aERodynamIC
4,0
geplaatst:
Dat ik al sinds zijn debuut een zwak heb voor de intrigerende muziek van Mike Hadreas is een feit.
Elke release een torenhoog aantal sterretjes van mijn kant.

Bij deze release was dat toch wel even spannend vooraf. Dit is geen gewoon nieuw album, maar muziek gecomponeerd voor een dansvoorstelling (The Sun Still Burns Here), een voorstelling die inmiddels ook al weer een paar jaar oud is (2019).

Hierdoor kennen we al vrij lang twee nummers: Pop Song en Eye in the Wall . Ik had toen verwacht dat ze op Set My Heart on Fire Immediately terecht zouden komen, maar dat bleek niet het geval. Achteraf gezien logisch ook.

En hoe fijn is het dat we nu alle muziek voor dit stuk te horen krijgen. De tracks klinken mysterieus, bezwerend en zijn geen makkelijke kost. Dat zijn de albums van Perfume Genius sowieso al niet, maar hier is het afwachten of alle fans dit gaan waarderen.

Tegelijkertijd denk ik wel dat Mike hier een nieuw publiek mee kan aanboren. Perfume Genius klinkt spannender dan ooit.

Ik moet toegeven dat ik er echt even voor moet zitten en dat ik er ook echt in moet komen. Maar dan hoor je het pompeuze orgel in Herem en dan krijg ik tegelijkertijd een Arcade Fire (Intervention) meets Dead Can Dance gevoel. Ook een Anna von Hausswolff is hier niet ver weg. Een nummer dat echt alle kanten opgaat.

En dat geldt voor het hele album. Je valt van de ene verbazing in de andere. Welkom in de sprookjes danswereld van Perfume Genius!

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Perfume Genius - Ugly Season - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Perfume Genius - Ugly Season
Ugly Season bevat een aantal karakteristieke ingrediënten uit het bijzondere Perfume Genius geluid, maar de voor een dansvoorstelling bedoelde muziek slaat ook een aantal nieuwe wegen in

Ik heb een tijd moeten wennen aan de muziek van de Amerikaanse muzikant Perfume Genius, maar met name het in 2020 uitgebrachte Set My Heart on Fire, Immediately vond ik geweldig. Het deze week verschenen Ugly Season sluit zeker niet naadloos aan op zijn voorganger. De voor een dansvoorstelling bedoelde songs zijn hier en daar behoorlijk ver verwijderd van de popsong met een kop en een staart en beperken zich tot beeldende klanken. Het is allemaal wat minder toegankelijk dan op het vorige album, maar ook Ugly Season is prachtig en zeker niet alleen wanneer de Amerikaanse muzikant toch weer wat tegen de popsong aan schurkt. Bijzonder album.

Het deze week verschenen Ugly Season is het zesde album van de Amerikaanse muzikant Mike Hadreas, die we sinds zijn debuutalbum uit 2010 kennen onder de naam Perfume Genius. Ik heb met name de eerste jaren wel wat geworsteld met de muziek van Perfume Genius, maar sinds No Shape uit 2017 ben ik helemaal overtuigd van de kwaliteiten van de Amerikaanse muzikant.

Hoogtepunt in het oeuvre van Perfume Genius was en is voor mij het in 2020 verschenen en door Blake Mills werkelijk prachtig geproduceerde Set My Heart on Fire, Immediately, waarop de muziek van Perfume Genius zowel uiterst ingetogen of zelfs minimalistisch kon klinken als uitbundig tot bijna bombastisch.

Vergeleken met Set My Heart on Fire, Immediately is Ugly Season een duidelijk ander album, waarop met name de popsong met een kop en een staart flink aan terrein heeft verloren. Dat is ook niet zo vreemd, want het album is voor een belangrijk deel gevuld met de muziek die Mike Hadreas maakte voor de dansvoorstelling The Sun Still Burns van de Amerikaanse choreograaf Kate Wallich.

Ugly Season moet het, nog veel meer dan Set My Heart on Fire, Immediately, hebben van zich langzaam voortslepende klanken, die een bijzondere sfeer creëren. Ik ken de dansvoorstelling van Kate Wallich niet, en dat geldt voor bijna iedereen want door de coronapandemie werden de meeste voorstellingen geannuleerd, maar ik kan me alles voorstellen bij de combinatie van dans en de bijzondere klanken op Ugly Season.

Net als op zijn vorige album kan het bij Perfume Genius weer meerdere kanten op. Ook op het nieuwe album van Perfume Genius staan bijna minimalistische klanken die zich uiterst langzaam voortslepen, maar ook wat grootser ingekleurde songs. Mooie en bijna klassiek aandoende klanken worden gecombineerd met elektronica en hier en daar de karakteristieke stem van Mike Hadreas.

Zeker in de sferische en zeer beeldende tracks op het album is de popsong met een kop en een staart heel ver weg, maar de bijzondere klanken en de spannende wijze waarop klassieke klanken worden vermengd met elektronica vervelen me geen moment. De liefhebber van het wat toegankelijkere werk van Perfume Genius komt overigens ook aan zijn of haar trekken, want Ugly Season bevat ook een aantal songs die aansluiten bij het vroegere werk van de Amerikaanse muzikant en flirten met onder andere synthpop en reggae. Ook in deze songs valt op hoe mooi en bijzonder de klanken zijn, hoe knap verschillende werelden worden verenigd en hoe mooi de ingetogen falsetstem van Mike Hadreas kan zijn.

Door het oorspronkelijke doel van de muziek op Ugly Season is het niet helemaal duidelijk of we het album moeten zien als de opvolger van Set My Heart on Fire, Immediately of dat we het moeten zien als een intermezzo. Ik neig zelf naar het laatste, zeker als de popsong helemaal uit het oog wordt verloren en je je uiterste best moet doen om de beelden bij de muziek te bedenken, maar Ugly Season is wel een intermezzo dat de fantasie prikkelt en het oor streelt.

Het is bovendien een intermezzo dat heel nieuwsgierig maakt naar de volgende stap van Perfume Genius, want de Amerikaanse muzikant laat op Ugly Season wel horen dat hij zijn creatieve piek nog niet heeft bereikt. Ik ben er niet altijd voor in de stemming, maar zo af en toe is dit nieuwe album ruim vijftig minuten wonderschoon. Erwin Zijleman

avatar van henrie9
4,0
geplaatst:
Mag er in muziekbeleving ook wat uitdaging bij, zo nu en dan? Voel je het ook aan, soms, dat bepaalde albums gewoonweg meer focus vragen, dat ze eenzelfde drive en passie zelfs als van de kunstenaar vereisen om de lijnen die er altijd ergens zijn ingelegd te achterhalen, tenvolle te degusteren?

Welaan, heb je hier dan 'Ugly Season', waarin Mike Hadreas, gezicht van Perfume Genius - eigenlijk toch niet echt verwonderlijk van de man - de experimenterende stap zet richting avant-garde. De tedere score die de ruimte binnenstroomt was in de eerste plaats bedoeld om in een concept melodiën, harmonie en ritme te leveren voor een dansstuk 'The Sun Still Burns Here', van Kate Wallich, in 2019. Dansstuk, what the hell! Jawel, en samen met partner Alan Wyffels en producer-gitarist Blake Mills vormde hij dit nu om tot een zeer uitnodigend en beluisterbaar album. Helaas het stuk zelf kon ten gevolge van de lockdown slechts heel kort touren, waardoor de zeer biezondere geluidsband van Perfume Genius op deze manier dan toch een verdiende tweede leven krijgt. Ook als op zichzelf staande productie blijft de vreemde schoonheid en teatraliteit van de samenwerking met Wallich op het album netjes overeind. Tegelijk weet Hadreas ook vanuit zijn queer-identiteit weer zijn gekend prachtige emotionele zelve uit te stralen. Het resultaat is dus ook op zichzelf staand effenaf geweldig. Een fraai, maar weliswaar onconventioneel voorbeeld van modern songwriting, met hits incluis, zo je dit wil. Inventief, subtiel en wat een temperament wordt hier tentoongespreid.

Het zijn vooral abstracte soundscapes in een apart tempo en met boeiende arrangementen, uitbundig en rijk, donker en dreigend, gelaagd, vaak instrumentaal, tien composities vol ambient, minimalistisch neo-klassiek, naast de meer traditionele barokke pop. En de vocals van Hadreas, voorwaar een heus instrument op zich. Die totaliteit aan suggestieve klanken en stemmingen, de luisteraar laat ze, net als bij de dans, het best als één grote performance vrijelijk over zich heen wervelen.

De compositie kreeg zelfs nog een derde leven, via de begeleidende film 'Pygmalion's Ugly Season'', van de hand van gerenommeerde Jacolby Satterwhite, de dansvoorstelling geïntegreerd in 3D-animatie.
Toch nood aan wat voorstellingsvermogen vanuit de originele uitvoering? Handig meegenomen dus dit.

Langzaam, als in cinemascope, zet 'Just a Room' in, het roept een even groots en weids traporgelend harmoniumgeluid op als bij Nick Cave & Ellis laatst in 'Lavender Fields', een mijmerend fluisterende Hadreas in een wirwar van piano, strijkers en binnendruppelende engelengeluiden. In 'Herem' duikt zwaar die orgelsound weer op, na de sax en de fluitjes, de mellotron en de synths, droomwereld op hartslagritme waarin Hadreas' etherische Sigur Rós-falset rondzweeft als in een voorttikkende wedloop tegen de tijd. Komt dan fladderende popsong 'Teeth' met twinkelende xylofoon- en harpakkoorden. Stilgeworden pracht tout court, in een heel klassiek kader.

De catchy pop van 'Pop Song' is gestript. Het houdt Hadreas' smachtende falsetto op eenzame hoogte boven de spetterende elektronica, piano en de ketelpercussie. 'Scherzo', een niet-alledaagse stijlvol pianostuk, het dient zich perfect aan als experimenteel intermezzo. Pianoloopjes en achtergronggeluidjes in één levendige dissonante ritseling. Verbazingwekkend!

Titelnummer 'Ugly Season' draaft plots op met zompig pompende reggaetoetsen en dito backinggezang. Met Hadreas' mistig cryptisch gemompel en synths en klarinet eromheen. Als bijwijlen schril doorkruist door Morricone's harmonica-man uit 'Once Upon A Time In The West'. In de bijna negen minuten durende ambient van 'Eye in the Wall', in 2019 al als single uitgebracht, drijft, na twijfelende aanzet, de percussie ritme en Hadreas' verrukkelijke zanglijnen nog meer omhoog. De song vervliegt als in een langdurende, ingetogen roffelende en in kleur muterende Afrikaanse trip naar het einde der tijden.

Het schitterende 'Photograph', romantische ode aan een overleden geliefde zanger, ontplooit zich als haast door Tindersticks verzonnen, klagende en vooruitslepende schoonheid. De sfeervolle oorlogszuchtige industrial van de onkarakteristieke gitaarknaller 'Hellbent' verrast en blijft maar roteren, aanzwellen en weer afnemen. De overweldigende synths en hectische percussie van 'Hellbent' draaien weg in een duizelingwekkende draaikolk van vervormde, dissonante gitaren. 'Cenote' sluit mooi af in een oase van heldere jazzy pianotoetsen en elektronisch gestrijk.

Perfume Genius heeft met zijn experimentele kunstbeoefening duidelijk risico's genomen. Sowieso is dit heerlijke album niet hapklaar als mainstream voor het grote publiek en wellicht zal het ook voor een groot deel van zijn vurige fanbase als ontoegankelijk overkomen. Maar toch, beste fans, is dit een regulier album en geen bijzaak. Het doet ongedacht terugdenken aan een Bob Dylan die in 1973 ineens met een mysterieuze, a-Dylaneske soundtrack voor de film 'Pat Garrett and Billy The Kid' opdaagde. Een geheel andere ijle Dylan, maar even volbloed en sfeervol Bob, die zich net als Hadreas bekwaam toonde om zich ook perfect in een ander medium, film of dans, in te leven. Z'n soundtrack was los van de film een even fantastische trip. 'Ugly Season' is bijaldien dan zowat Perfume Genius' eigenzinnige, diepzinnige sonische promenade langsheen tien magistrale doeken uit een persoonlijke schilderijententoonstelling. Hadreas heeft er beslist hart en ziel in gelegd en de uitkomst is indrukwekkend. Mis bijgevolg deze kleurrijke exhibitie niet, verplaats je in zijn uniek kunstkabinet, volg met open geest de meanderende stream of sounds. Het wordt verrukkelijk.

avatar van hoi123
4,0
geplaatst:
Yess!! Mijn relatie met de muziek van Mike Hadreas was een beetje verwaterd nadat hij sinds zijn debuut steeds een nét iets minder album uit heeft gebracht, met minder pakkende songwriting en steeds wat wolligere omlijsting. Ugly Season is daarentegen eindelijk weer een echte voltreffer. Het zet de muzikale trant voort waar hij op Too Bright al naar hintte, namelijk eentje van expressief en gedurfd experiment. Hadreas laat hier weer even zijn tanden zien, zoals op het bijna industriële Hellbent, en composeert spannender, zoals in de vrij geniale chamberpopmasterclass genaamd Teeth. Ook Photograph en Pop Song (het kwartje is na twee jaar eindelijk gevallen!) mogen zich wat mij betreft voegen bij z’n beste werkjes. Eye in the Wall bevat dan weer één van de meest overtuigende momenten uit zijn oeuvre wanneer die psychedelische zang zich vermengt met de drums die invallen, maar dooft vervolgens toch net wat te veel uit in de tweede helft om bij de toppers van het album te horen. In ieder geval een ongelooflijk geslaagde artistieke comeback van m’n tienerheld, en ik hoop dat ‘ie in deze weg voort blijft borduren!

avatar van hoi123
4,0
geplaatst:
Ik raak steeds meer verliefd op Hellbent. Perfume Genius en breakbeats, wie had dat kunnen voorspellen?

avatar van Dance Lover
geplaatst:
Hellbent is echt geniaal! Snel de rest gaan luisteren.

avatar van Jasper'sLament
4,0
geplaatst:
Verliefd op dit album. Ik kreeg telkens een ad tijdens youtube videos van dit album waar ik ontzettend nieuwsgierig van werd en ik was al een hele tijd nieuwsgierig naar zijn muziek.
Wat een sprookje deze muzikale reis, wel een duister sprookje maar daar houd ik juist van.
Mijn favoriet is "Photograph", een nummer waar ik echt door omvergeblazen word.

avatar van Roxy6
geplaatst:
Het info van Hellbent doet mij erg sterk denken aan het intro van Bowie's Station tot Station.....

avatar van Slowgaze
geplaatst:
De cd-versie is blijkbaar geannuleerd. Kan er online weinig over vinden, maar weet iemand van jullie iets daarover?

Gast
geplaatst: vandaag om 19:00 uur

geplaatst: vandaag om 19:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.