Venus Principle - Stand in Your Light (2022)

Ben hier erg benieuwd naar; lees net dat dit een nieuw project is van enkele ex-bandleden van Crippled Black Phoenix en ook Anathema wordt genoemd in de referenties => dat moet toch haast wel wat worden...

En inderdaad: 1e luisterbeurt stelt zeker niet teleur: heerlijk melancholisch, beetje donker sfeertje => gaat in de rotatielijst

Poeh... Knap album. Verraderlijk zelfs. Alles verloopt in hetzelfde tempo, weinig uptempo of slow, maar prachtig gevarieerd. Melancholisch tot en met en idd een donker sfeertje.

Ik ga langzamerhand over op "Zwaar imponerend". Die orgel in Drag Nets is zo overweldigend goed! De 4,5 is een feit.

Nou Ayreonfreak, om antwoord te geven op je recensie: deze atmosfeer pakt me zeker... => heerlijk album !
(zeker 4 sterren)

Opnieuw enthousiast geworden door genoemde recensie nog een keer aangeslingerd en aandachtig beluisterd. En als je dan voor de 4e of 5e keer direct weer wordt gegrepen en moeiteloos door het hele album wordt gezogen, dan moet er toch echt nog een ½* bij...
(Drag Nets is idd fenomenaal !)

Vanochtend voor een 4e maal opgezet en bij Drag Nets sloeg het deze keer eens echt goed in. En tot het einde hebben ze me ook niet meer losgelaten. Een voorlopige 4* in ieder geval.

Zie je wel, gewoon even tijd gunnen (ABDrums ?)...

Ik moet nog aan nieuwe (her)beluisteringsbeurten beginnen... Kortom, wordt vervolgt

Ik ga hier gewoon een halfje bij gooien, heerlijk sfeervol geheel wat bij elke luisterbeurt beter lijkt te worden.

klinkt zeer zeker niet verkeerd!

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.

Op voorhand had ik dit album al met potlood in mijn jaarlijst gezet. Deze LP heeft mij afgelopen zomer veel luisterplezier bezorgd. Nu ik de plaat weer luister, merk ik dat de plaat een beetje van zijn glans is verloren en dan vooral in de eerste helft.

Rebel Drones opent het album prima, maar daarna kabbelt de plaat te lang door zonder heel spannend te worden. Het is vanaf Shut It Down, de opener van de tweede LP, dat de plaat weer helemaal opbloeit. Hoogtepunt is zonder meer het meeslepende Drag Nets, vooral dankzij het prachtige refrein. Helaas kent het tweede deel van dit album ook z’n mindere momenten. Sanctuary en in mindere mate The Haunting blijken ook wat minder toekomstbestendig.

Stand In Your Light is al met al nog steeds een fijne plaat, maar voor mijn jaarlijst pak ik toch het gummetje erbij.

Score: 79/100

1. Wilderun - Epigone (96)
2. Elder - Innate Passage (91)
3. Disillusion - Ayam (90)
4. Ghost - Imperia (89)
5. Star One - Revel In Time (88)
6. Allegaeon - Damnum (87)
7. Persefone - Metanoia (86)
7. Satan - Earth Infernal (86)
9. Lalu - Paint The Sky (85)
9. Cult Of Luna - The Long Road North (85)
11. 40 Watt Sun - Perfect Light (84)
11. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain (84)
11. Arð - Take Up My Bones (84)
11. Von Hertzen Brothers - Red Alert In The Blue Forest (84)
15. Dark Funeral - We Are The Apocalypse (83)
15. Sigh - Shiki (83)
15. Michael Romeo - War Of The Worlds // Pt. 2 (83)
18. Voivod - Synchro Anarchy (82)
18. Darkest Era - Wither On The Vine (82)
20. Guild Of Others - Guild Of Others (80)
—. The Flower Kings - By Royal Decree (79)
—. Venus Principle - Stand In Your Light (79)
—. Amorphis - Halo (78)
—. Jethro Tull - The Zealot Gene (78)
—. Shape Of Despair - Return To The Void (78)
—. Toundra - Hex (77)
—. Messa - Close (77)
—. Jonas Lindberg & The Other Side - Miles From Nowhere (74)
—. Eight Bells - Legacy Of Ruin (74)
—. Marillion - An Hour Before It’s Dark (73)
—. Big Big Train - Welcome To The Planet (73)
—. Sarcasm - Stellar Stream Obscured (70)
—. Sylvaine - Nova (70)
—. Kardashev - Liminal Rite (69)
—. The Offering - Seeing The Elephant (64)
—. Absent In Body - Plague God (63)

Het aloude 'als-een-album-niet-klikt-laat-je-het-gewoon-een-tijdje-links-van-je-liggen'-principe blijkt bij mij een juiste methode te zijn geweest. Nog steeds heb ik wat moeite met het vrij constante tempo dat op deze plaat gehanteerd wordt; op een gegeven moment begint het zelfs een beetje monotoon aan te voelen. Daarvoor in de plaats weet de band echter te compenseren met een heel mooi sinister en atmosferisch geluid dat een genot is om naar te luisteren.

Ik moet bij het beluisteren van dit album vaak denken aan Pure Reason Revolution, ondanks het feit dat die band naar mijn mening wat bombastischer en steviger uit de hoek komt. Dat ik aan laatstgenoemde band moet denken komt door het synthesizergebruik en de mannelijke- en vrouwelijke zangstem.

Een genietbaar album, dat is zeker. Voor mij biedt het album echter net niet genoeg om echt door te kunnen stoten naar een fors hoge score. Desalniettemin kan ik behoorlijk genieten van de sferische muzikale uitspattingen op dit album. En wie weet ga ik later zelfs wél overstag naar de betiteling 'ontzettend briljant', wanneer dit album nog meer tijd heeft gekregen om te rijpen. Maar dat zien we in de toekomst wel.

Het is wel erg veel drama op dit album, bovendien hebben de meeste nummers dezelfde opbouw, rustig begin en naar het einde toe wordt het steeds dramatischer.