Tim Bowness - Butterfly Mind (2022)

Tim Bowness werd op 29 november 1963 geboren in Latchford, Cheshire Engeland en is niet zo bekend bij het zogenaamde grote publiek. Bowness zit al zo'n 30 jaar in de muziek en is een zeer getalenteerde en veelzijdige muzikant. Samen met Steven Wilson (Porcupine Tree, Blackfield, Storm Corrosion) bracht hij onder de naam No-Man een reeks albums uit, waaronder "FLOWERMOUTH", "RETURNING JESUS" en "SCHOOLYARD GHOSTS". Hun laatste album verscheen eind 2019, getiteld “LOVE YOU TO BITS”.

Onder zijn eigen naam brengt hij ook regelmatig albums uit, waarvan de eerste in 2004 verscheen, "MY HOTEL YEAR". De afgelopen acht jaar bracht hij vijf albums uit, “LATE NIGHT LAMENTS” was de laatste, zijn zesde en verscheen in 2020. De stem van Bowness is zacht, lijzig en doet mij eigenlijk elke keer weer denken aan Marc Almond en dat is op het nieuwe album niet anders. "BUTTERFLY MIND" klokt 43 minuten en herbergt elf tracks. Het werd geproduceerd door Brian Hulse en Bowness zelf, Steven Wilson zorgde voor de mix en de mastering. De ritmesectie is een geweldige, bassist Nick Beggs (vroeger Kajagoogoo, tegenwoordig in verschillende acts, zoals Fish On Friday en de liveband van Steven Wilson) en Elbow drummer Richard Jupp. Diverse gastmuzikanten komen Bowness helpen, waaronder Ian Anderson van Jethro Tull.

De opener geeft meteen weer wat je van het album kunt verwachten, “SAY YOUR GOODBYES PT. 1” begint rustig en bruist ook nog van de energie, en dat in nog geen twee en een halve minuut. “ALWAYS THE STRANGER” is ook uptempo, heerlijk gitaarspel, lekker ritme en die zachte stem van Bowness die voor de juiste sfeer zorgt. “IT’S EASIER TO LOVE” is een heerlijk sferisch nummer dat met prachtig saxofoonspel wordt opgeluisterd. Het met stevige gitaarriffs gedomineerde “WE FEEL” is daarom ook een iets afwijkend nummer. De stem en de melodie zorgen ervoor dat het wel binnen het pallet aan stijlen van Bowness past. In het atmosferische “LOST PRAYER” wordt duidelijk gas terug genomen. Minimale instrumentatie, toetsen en fijn drumwerk bepalen het geluid, de zang doet de rest. Het laatste deel van het nummer wijkt weer voor een groot deel af van het eerste deel, waardoor de variatie groot blijft. “ONLY A FOOL” heeft wel wat weg qua opzet van ”LOST PRAYER”, ook dit is een wat steviger nummer, echter zonder de gitaarriffs.

Het korte “AFTER THE STRANGER” is een soort intermezzo, met bass en drum als leidende instrumenten. “GLITTER FACES” is weer zo’n typisch Bowness compositie, heel veel aandacht voor de sfeer, instrumentatie die perfect op elkaar is afgestemd, prachtig nummer. Het nummer met de langste, en ook wel mooie titel, is “ABOUT THE LIGHT THAT HITS THE FOREST FLOOR”, is ook weer een sferisch nummer met subtiel gebruik van instrumenten. Het is de opmaat naar het langste nummer van “BUTTERFLY MIND”, het ruim acht minuten durende “DARK NEVADA DREAM”. Rustig intro, mooi zang gedeelte, als de drums invallen de titel ‘langs komt’, geeft het nummer zijn kwaliteiten pas echt prijs. Het is een repeterende song, met een werkelijk geweldige toetsensolo die halverwege start, waardoor je in een soort roes meegenomen in die "donkere Nevada droom", topper! Met deel twee van de opener, “SAY YOUR GOODBYES PT. 2 dus, wordt het album afgesloten. De titel komt een aantal keer voorbij en ook hier verandert de sfeer halverwege, al blijft het binnen de Tim Bowness grenzen.

De Engelse zanger en componist heeft weer een mooi sfeervol album gemaakt, met genoeg afwisseling, waardoor het geen herhalingsoefening is geworden én geen moment verveeld. Met "BUTTERFLY MIND" kan hij weer een tijdje mee vooruit en volgens mij is deze plaat ook zeer geschikt voor de herfst maanden die er over een tijdje komen. Album in of op de speler, wijntje, kaasje, haardvuurtje, dat moet goed komen!