Rail - Arrival (1980)

Soms loop je tegen tegen leuke platen aan die je doen glimlachen, dit is er zo één. Ooit wel eens van gehoord, de naam dan, maar nooit daadwerkelijk gehoord tot ergens begin dit jaar.

Het begint met "Hello" echt een opener, verwelkoming bijna. Zoals je rockopera's weleens begint zeg maar, à la "Welcome" op The Wake Of Magellan bij Savatage. Lekker! "Yes I Am" is typisch Thin Lizzy, ik hoorde de ondersteunende gitaaraanslagen en moest meteen aan die band denken... en ook de gitaarlijnen/harmonieën ademen Thin Lizzy.

Het is een charmant plaatje, nergens echt gevaarlijk, maar luister gewoon lekker weg. "Backseat Lovers" is een beetje crinchy, maar rond die tijd waren zulke nummers niet vreemd, het is goed uitgevoerd ook nog eens. Ze weten wel nummers te schrijven. Misschien is alleen bij "Gangbusters" wat gevaar, dat heef echt wel wat pit.
"Bandit" heeft een wat epische feel muzikaal gezien, de tekst is wat simpel maar het is een nummer wat ik zeker vaker aan ga zetten. Zelfde geldt voor "Sirens" en ze sluiten het mooi af met "Seasons of Change". Qua zang in de hogere regionen doet hij me af en toe denken aan een wat gepolijste versie van Frank DiMino (Angel) en Charlie Dominici (Dream Theater).

Al met al is het een heel fijn sympathiek plaatje, een band waar je de potentie in proeft en voelt dat met de juiste begeleiding er absoluut meer in zit. Geen idee hoe het met ze verlopen is, maar als eerste worp mag het er zeker zijn.

Kennelijk Amerikaans, kreeg een Canadese vibe op 1 of andere manier.

Heb deze ook weer eens opstaan. Inderdaad een heel fijn 'niks aan de hand' plaat. De hierboven aangehaalde referenties kloppen als een bus. Het fijne aan platen als dit vind ik altijd dat het zo fantastisch geproduceerd is. Dat zat in die tijd in veel gevallen wel snor.