menu

Nina Nastasia - Riderless Horse (2022)

mijn stem
3,77 (11)
11 stemmen

Verenigde Staten
Roots
Label: Temporary Residence

  1. Cork and Pour (0:12)
  2. Just Stay in Bed (2:11)
  3. You Were So Mad (2:52)
  4. This Is Love (3:10)
  5. Nature (2:56)
  6. Lazy Road (2:45)
  7. Ask Me (3:40)
  8. Blind as Batsies (2:35)
  9. The Two of Us (2:37)
  10. Go Away (2:18)
  11. The Roundabout (2:09)
  12. Trust (3:19)
  13. Afterwards (2:34)
  14. Creek and Chimes (0:32)
totale tijdsduur: 33:50
zoeken in:
avatar van Poles Apart
geplaatst:
Toevallig gisteren weer eens naar Nina geluisterd ("The Blackened Air") en toen kwam ik erachter dat ze eindelijk, na 12 jaar, weer eens met nieuw werk komt.

Dit is de voorloper/single:

Just Stay in Bed


avatar van dix
dix
geplaatst:
Echt vrolijk klonk Nina sowieso al nooit en met het persoonlijk leed dat zich tussen Riderless Horse en de voorganger heeft afgespeeld zal dit wederom geen lichtvoetig album kunnen zijn. Maar ik ga luisteren.

avatar van wexxel99
4,5
geplaatst:
Fijn dat Steve weer achter de knoppen zit

avatar van O.B.B.
geplaatst:
Zo.., die had ik niet aan zien komen. Nieuwe muziek van Nina Nastasia. En dan het achterliggende verhaal…

On Leaving uit 2006 is al jaren een favoriet in mijn collectie (zeg maar nummer 11 in mijn persoonlijke top 10). En als je dan even checkt op bandcamp en er blijkt nog precies 1 exemplaar beschikbaar van Riderless Horse in de colored vinyl edition. Tja, wat doe je dan..

De drie vrijgegeven nummers klinken weer vintage Nina. Vooral This Is Love springt er uit bij eerste beluistering.

avatar van itchy
2,5
geplaatst:

Dat je dan eerst een cookie-waarschuwing moet wegklikken door op de knop "yes I'm happy" te drukken

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Nina Nastasia - Riderless Horse - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Nina Nastasia - Riderless Horse
Nina Nastasia keert na een afwezigheid van twaalf jaar terug met een uiterst sober, zeer persoonlijk en vaak donker album, dat laat horen dat de singer-songwriter uit New York nog altijd bijzondere muziek maakt

Bij Nina Nastasia denk ik vrijwel direct aan het briljante The Blackened Air, dat dit jaar alweer twintig jaar oud is. De afgelopen twaalf jaar was het stil rond de Amerikaanse muzikante, die vocht tegen diverse demonen en ook nog te maken kreeg met een traumatische gebeurtenis toen haar vaste muzikale kompaan en voormalig partner een einde maakte aan zijn leven. Het heeft zijn sporen nagelaten op het uiterst sober en vaak ook donkere The Riderless Horse, al laat Nina Nastasia ook horen dat ze haar leven weer op de rails heeft. Ik had niet verwacht dat er nog een zevende album van de muzikante uit New York zou komen, maar het is een welkome en zeer fraaie aanvulling op haar oeuvre.

Voor het laatste wapenfeit van de Amerikaanse singer-songwriter Nina Nastasia moesten we tot voor kort heel ver terug in de tijd. In 2010 verscheen immers haar zesde album Outlaster, waarna het stil werd rond de muzikante die werd geboren in Los Angeles, maar al sinds het begin van haar carrière vanuit New York opereert.

De door Nina Nastasia zelf verkozen stilte volgde naar eigen zeggen op een lange periode vol mentale problemen, ongeluk en chaos, deels veroorzaakt door haar complexe of zelfs disfunctionele relatie met Kennan Gudjonsson, die niet alleen haar partner was, maar ook haar producer en muzikale compagnon.

In 2020 besloot Nina Nastasia definitief te breken met Kennan Gudjonsson, die een dag later een einde maakte aan zijn leven. Het is een ingrijpende gebeurtenis, die uiteraard diepe sporen heeft nagelaten op het deze week verschenen Riderless Home, dat Nina Nastasia op haar bandcamp pagina haar eerste soloalbum noemt. Het is een album dat ze samen maakte met producer Steve Albini, die zich weer liet assisteren door Greg Norman.

Het is twaalf jaar stil geweest rond Nina Nastasia, maar voor mij duurde de stilte nog een paar jaar langer, want haar vijfde en zesde album ken ik eerlijk gezegd niet. Ik ken de muzikante uit New York van haar eerste vier albums, waarvan The Blackened Air uit 2002 met afstand de mooiste is.

Het is een aardedonker album, dat destijds opviel door de combinatie van sobere klanken en bijzondere accenten en door de heldere stem van Nina Nastasia die haar donkere teksten met veel gevoel vertolkte. Op Riderless Horse hoor ik hier en daar nog flarden van de vroege albums van Nina Nastasia, maar het is ook een duidelijk ander soort album.

Op haar zevende album horen we niet meer dan de akoestische gitaar en de stem van de Amerikaanse muzikante. Door het ontbreken van de bijzondere accenten klinkt Riderless Horse wat lichter en ook wat traditioneler dan de vroege albums van Nina Nastasia. De folksongs op het album zouden met gemak enkele decennia oud kunnen zijn, maar het zijn ook tijdloze songs, die makkelijk overtuigen.

Nina Nastasia zingt met nog wat meer gevoel dan op haar vorige albums en doet op Riderless Horse een poging om de dramatische gebeurtenis uit 2020 een plek te geven. De muziek van Nina Nastasia klonk in het verleden aardedonker en ook Riderless Horse is, alleen door de thematiek, een behoorlijk donker album.

Waar er op de vroege albums van de muzikante uit New York geen licht gloor aan het eind van de tunnel, is dat licht er nu wel. Riderless Horse staat deels in het teken van verlies en rouw, maar Nina Nastasia slaagt er ook in om haar leven weer op te pakken en met vertrouwen naar de toekomst te kijken.

Het maken van een album met alleen akoestische gitaar en zang is, zeker in deze tijd van blinkende producties en volle klankentapijten, geen gemakkelijke opgave en ik ken ook niet veel recente albums in het genre die me ook na meerdere keren horen blijven boeien, maar Nina Nastasia heeft met Riderless Horse een album gemaakt dat makkelijk indruk maakt en dat ook blijft overtuigen wanneer je het vaker hoort.

Het zorgt ervoor dat de verrassende terugkeer van Nina Nastasia na twaalf lange jaren anders klinkt dan verwacht of misschien zelfs gehoopt, maar uiteindelijk een wonderschoon album oplevert, dat toch ook onmiskenbaar klinkt als een Nina Nastasia album. Goed dat ze terug is. Erwin Zijleman

avatar van itchy
2,5
geplaatst:
Helaas, Nina heeft helaas een wel heel standaard binnen de lijntjes singer-songwriterplaat gemaakt. Het duistere, ongemakkelijke, wat haar voorgaande platen zo bijzonder mooi maakte is verdwenen en wat overblijft is totaal niet onderscheid met de 100000 andere persoon-met-gitaar-zingt-liedjes-platen. Good for her denk ik dan maar, dat de zon wat meer mag schijnen...

Gast
geplaatst: vandaag om 08:50 uur

geplaatst: vandaag om 08:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.