Debuutalbum van een Griekse groep uit Athene. Wellicht is dit de eerste keer dat ik een Griekse groep "in mijn handen" heb gehad en het bevalt me wel degelijk. Productie is dik in orde, de songs zijn dik in orde, de heren muzikanten spelen alles strak en stevig in, alleen de zanger - het zij hem vergeven - zit geplaagd met een accent die soms wel eens kan storen. Ik hoor hier verdomd goed gitaarwerk.
De uptempo nummers bevallen mij het best en zeker het snelle Explosion, behalve die powerballads - daar gaan we weer: powerballads zijn mijn ding niet - Whispers en Walk Alone. Zij hebben goed geluisterd naar hun voorbeelden destijds: Judas Priest en Queensrÿche.
Het verbaast me nog altijd dat ik twintig jaar geleden niet van heb gehoord want ik zou dit twintig jaar geleden wel degelijk hebben gekocht, misschien lag het toen aan een gebrek aan promotie, dus doe ik nu een beetje promotie voor hen.