Simon Joyner - Songs from a Stolen Guitar (2022)

Wat staan er weer prachtige liedjes op deze nieuwe plaat van deze voor velen onbekende artiest. Mooie warme subtiele muziek met verhalende teksten en een stem die doet denken aan Leonard Cohen en Townes van Zandt. Deze plaat ligt qua sound in het verlengde van zijn vorige, Pocket Moon, ook al zo'n mooie. Allebei goede albums om mee te beginnen wanneer je nog niet bekend bent met deze bijzondere zanger.

Deze artiest enkele jaren terug ontdekt dankzij Masimo, toen met het album Out into the Snow. Daarna ben ik hem wat uit het oog verloren, maar aangezien die plaat een dusdanig positieve indruk wekte, kwam deze nieuwe release meteen op mijn radar te staan. Vandaar maar meteen beluisterd, en het klinkt weer erg mooi. Joyner schrijft teksten die een nadere bestudering waardig zijn en is begiftigd met een stem die zowel zacht en gemoedelijk als intens kan overkomen. Cohen en Van Zandt zijn hier ook namen die naar boven komen; bij de lange afsluiter moest ik dan weer erg denken aan Idiot Wind van Dylan.