Met dit album is de verzoenbaarheid tussen metal en klassieke stukken weer eens aangetoond. Deze oude kraker van Metallica werd door het orkest - de band is hier niet bij betrokken zoals wel het geval is bij S&M - volledig naar zijn hand gezet en toch blijft de sfeer en kracht van de originele nummers sterk naar voor komen. Ondanks het feit dat alle originele instrumenten en vocals zijn vervangen, kan je zelf de teksten zonder moeite op de muziek plakken. Wat zeer leuk is, zijn bepaalde instrumentale, meestal zelfs discrete, geluidsadditieven. Die accentueren een bepaalde sfeer in het nummer nog net dat ietsje meer (cf. Orion).
Een vergelijking maken tussen de Metallicaversie en deze van het orkest lijkt me tamelijk zinloos. Het zijn verschillende genres die weliswaar tegen elkaar aanleunen, maar daar houdt het wel mee op.
Wie openstaat voor eens iets anders moet dit zeker proberen!