Jordan Klassen - Glossolalia (2022)

Wederom een prachtig album van Jordan. En ook dit album is ontstaan in de pandemie, een periode die artiesten er toe dreef om op andere wijze hun muziek op te nemen.

Op Glossolalia uit zich dat in rustige nummers die wat ingetogener zijn dan gewend. Ik moet regelmatig denken aan de sfeer op Sufjan Stevens' Carrie & Lowell.

Waarom dan toch niet dezelfde score als daar? Hoe mooi ik het allemaal vind, het gaat ook een beetje langs me heen. Toch heb ik wel het gevoel dat het kwartje nog gaat vallen en de score omhoog zal gaan. Want de sfeer is zeer aangenaam, de toevoegingen van strijkers hier en daar maken het net wat spannender, zoals ook trombone op Milk and Honey.

In ieder geval een album dat nog meerdere kansen krijgt om ook bij mij te groeien naar wat het denk ik toch wel is: een bloedmooi album. Nu nog even die perfecte klik.