Black Star - No Fear of Time (2022)

Daar is ie dan! Exclusief als 'podcast' te beluisteren via Luminary.



Op de weg terug van werk eenmaal beluisterd, straks nog eens, iets te vroeg nog voor een oordeel, maar blij dat de heren terug zijn.

Volledig geproduceerd door Madlib

Holy shit

Kan al bijna alleen maar tegenvallen. Zeer veel zin in.

Ik hoor wel veel recycled Madlib beats..

Dit maakt ook dat het album niet af voelt.. Mos Def en Talib lijken ook beiden niet op hun A-game..
Ik denk dat ik dit album liever niet had gehad, dat ene album had het bij moeten blijven wat mij betreft

Nog even een paar luisterbeurtjes, misschien groeit het nog op me.

Ik vind op z'n minst dat opgemerkt worden dat de laatste track en met name de outro echt fenomenaal sterk zijn.

Verder hoor ik een plaat waar Yasiin en Talib een heleboel delen zonder te proberen echt te rappen rappen. En dit ook soort van over de instrumentatie te zeggen is.

Daarin vind ik het opzich wel nice dat de guys proberen dit niet perse als een conventioneel album de wereld in willen slingeren maar daadwerkelijk een inhoudelijk stukje hebben gemaakt. Dat mag wel opgemerkt worden.

Het doet me daarmee vooral denken aan ADIPTA van jay electronica.

Dat was even mijn analyse.

Ik had hier al van gehoord maar het was al de zoveelste keer dat ze dit gingen droppen dus ik heb het wat genegeerd. En eerlijk gezegd hoefde het van mij niet. Madlib deed de hoop wat opflakkeren maar als ik de reviews wat lees dan heb ik weinig hoop.

Edit: kan het niet eens beluisteren dus laat zijn.

Ligt het aan mij of slurrrt Talib Kweli enorm? Ik vind het op het eerste gehoor een uiterst genietbaar plaatje.

(Ik hoop trouwens wel dat dit nog een goede release krijgt, want ik heb nu een bootleg versie en de kwaliteit laat toch wat te wensen over...)

Ik kan mij hierin wel vinden. Het album kent eigenlijk geen hoogtepunten (en dieptepunten). Ik had altijd de hoop dat Kanye West dit album (executive) zou produceren. Het was dan waarschijnlijk niet zo'n kleurloos geheel geworden als nu.

'No Fear Of Time' is geen slecht album, verre van dat, maar het enthousiasme spat er ook niet bepaald vanaf. De raps klinken soms ongeïnspireerd, de zang van Mos Def helpt dan ook niet altijd en Madlib produceert voor zijn doen ook vrij tam. Nogmaals, prima album, maar het voegt weinig toe aan het oeuvre van de heren of zelfs hip hop in het algemeen.

En ik heb net nog even hun debuut gecheckt ter vergelijking. Dat maakt het allemaal nog wat pijnlijker..

Ik geef het wel eens een kans als ik het gewoon ergens kan luisteren. De paar losse tracks die ik heb gehoord bliezen me niet bepaald omver en dat hele idee van exclusief als podcast heb ik even geen zin in.

Beetje jammer dat ie niet op spotify staat idd.

Alles aan dit album is moeilijk.

Alles aan dit album schreeuwt: "we gaan jullie niet naar de pijpen dansen."
Alleen krijg je wel een beetje het standaard complex waar artiesten mee rondlopen die niet commercieel durven te zijn. Dit complex is misschien wel het 6e element van hiphop. Maar ook vrij oudbollig.

Black Star probeert met dit album zich te katapulten tot moeilijkheids-elite van de rapgame.
Slechte optredens, eeuwig uitstellen, het uiteindelijk uitbrengen achter de lelijkste paywall die er is,
Dit is hoe je jezelf onder legendes schaart. I guess???

Ik prik er doorheen. Je zou het kunnen zien als een bepaalde vorm van arrogantie: je hoeft jezelf niet meer te bewijzen en dus ga je precies het tegenovergestelde doen.

Nu blijf ik bij het feit dat de mannen best interessante dingen zeggen op deze plaat. Alleen is de plaat zo moeilijk te luisteren dat ik zoiets heb van: Opa's. Maak een keuze. Drop het ding als NFT om het zo moeilijk mogelijk te maken of zet hem gewoon a-la radiohead gratis online met een pay what you like model. Doe het vinyl only. Maar laat die ripjes gewoon circuleren. Je bent namelijk met deze release daadwerkelijk je eigen stem aan het belemmeren, omdat Yasiin Bey geen blowjob van spotify ontvangt als hij daar muziek opzet.

De exclusiviteit rondom deze plaat gaat echt alleen maar om centen. Ik zie de ownership niet.

Dan de muziek: Ik vind dat alles wat Black Star probeert te doen een dwangmatige poging is om een ruwe parel als "auditorium" (tevens Mos Def en Madlib) te reproduceren in album vorm. Dat is gewoon niet gelukt. Dat nummer vreet deze hele plaat op.

Ps. Egon geef MF DOOM zn boekje terug.

Nu ook op LP verkrijgbaar. Zal hem binnenkort nog eens draaien. Een beetje in de vergetelheid geraakt deze tweede worp van Mos Def/Yasiin Bey & Talib Kwali.

Grappig bovenstaande discussie te lezen over beschikbaarheid, was ik me niet van bewust. Heb hem een keer opgepikt in de Fnac. Kan er best van genieten, dit. Beetje vaag, beetje wauwelend, Yasiin kan niet erg goed zingen, voelt een beetje als indie rock die vooral heel indie wil zijn. En toch zet ik hem wel regelmatig op.