Dawes - Live from the Rooftop (Los Angeles, CA 8.28.20) (2022)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Roots
Uitgebracht in eigen beheer
-
If I Wanted Someone (7:21)
-
Things Happen (4:14)
-
Feed the Fire (6:55)
-
Who Do You Think You're Talking To? (3:19)
-
Roll with the Punches (4:54)
-
From a Window Seat (7:41)
-
St. Augustine at Night (5:23)
-
Time Spent in los Angeles (4:32)
-
Somewhere Along the Way (9:02)
-
A Little Bit of Everything (5:39)
-
Still Feel Like a Kid (3:51)
-
Crack the Case (5:50)
-
Most People (6:55)
-
When My Time Comes (5:11)
-
All Your Favorite Bands (3:35)
0
geplaatst: 12 mei 2022, 15:18 uur
Ben wel een fan van Dawes, maar in het algemeen niet zo'n fan van live-albums. Tuurlijk, er zijn in de loop van de muziekhistorie live-albums die ik wèl kan waarderen. Dat zijn dan albums die iets speciaals brengen ten opzichte van de studioversies. Dat kan van alles zijn, van afwijkende en betere live-uitvoeringen tot het in de huiskamer brengen van de speciale sfeer die sommige concerten zo fijn maken.
In het geval van Dawes is sprake van iets anders: zoals zoveel muzikanten waren ook zij (artistiek zowel als financieel) gehinderd door de lockdowns tijdens de coronajaren. En net zoals sommige bands kwamen zij op het idee om een concert te streamen. Maar zij deden het in oktober 2020 een tikkie anders: vermoedelijk geïnspireerd door het 'Get Back'-concert van de Beatles (een jaar later als docu uitgebracht) speelde ze live op het dak van de studio, en dan te streamen tot in de huiskamer. Linke boel, want ze speelden voor het eerst in maanden weer eens samen, er is geen interactie met het publiek, en dus ook geen applaus.
En tòch slagen ze erin om er energie en betrokkenheid in te leggen, en dat maakt het voor mij toch een lekker album.
Wat ik ook fijn vind is dat de gitaren weer flink aanwezig mogen zijn, soms zelfs kleine gitaarduelletjes die doen denken aan de legendarische voorbeelden uit de vroege jaren zeventig (Clapton & Allman, Stills & Young, Wagner & Hunter bij o.a. Lou Reed). Heerlijk!
Ook de setlist is uitstekend, hoewel ik mijn favoriete Dawes-nummer I Can't Think About It Now een beetje mis.
Ik zal het album in de toekomst best nog wel geregeld beluisteren, maar verheug me ook wel weer op het aangekondigde studioalbum, dat op 22 juli gereleased word.
In het geval van Dawes is sprake van iets anders: zoals zoveel muzikanten waren ook zij (artistiek zowel als financieel) gehinderd door de lockdowns tijdens de coronajaren. En net zoals sommige bands kwamen zij op het idee om een concert te streamen. Maar zij deden het in oktober 2020 een tikkie anders: vermoedelijk geïnspireerd door het 'Get Back'-concert van de Beatles (een jaar later als docu uitgebracht) speelde ze live op het dak van de studio, en dan te streamen tot in de huiskamer. Linke boel, want ze speelden voor het eerst in maanden weer eens samen, er is geen interactie met het publiek, en dus ook geen applaus.
En tòch slagen ze erin om er energie en betrokkenheid in te leggen, en dat maakt het voor mij toch een lekker album.
Wat ik ook fijn vind is dat de gitaren weer flink aanwezig mogen zijn, soms zelfs kleine gitaarduelletjes die doen denken aan de legendarische voorbeelden uit de vroege jaren zeventig (Clapton & Allman, Stills & Young, Wagner & Hunter bij o.a. Lou Reed). Heerlijk!
Ook de setlist is uitstekend, hoewel ik mijn favoriete Dawes-nummer I Can't Think About It Now een beetje mis.
Ik zal het album in de toekomst best nog wel geregeld beluisteren, maar verheug me ook wel weer op het aangekondigde studioalbum, dat op 22 juli gereleased word.
* denotes required fields.
* denotes required fields.