Gérard Manset - Toutes Choses (1990)
mijn stem
1 stem
Frankrijk
Pop
Label: Emi
-
Y'a une Route (4:08)
-
Il Voyage en Solitaire (3:58)
-
Attends Que le Temps Te Vide (9:56)
-
La Mer N'a Pas Cessé de Descendre (3:44)
-
Le Jour Où Tu Voudras Partir (4:03)
-
Le Pont (4:58)
-
Quand Tu Portes (3:36)
-
Marchand de Rêves (11:58)
-
La Mer Rouge (4:00)
-
Comme un Guerrier (6:29)
-
Lumières (9:44)
-
Que Deviens-tu? (5:58)
-
Finir Pêcheur (7:40)
-
Entrez Dans le Rêve (4:56)
-
Est-ce Ainsi Que les Hommes Meurent (6:44)
-
Vies Monotones (3:30)
-
Mauvais Karma (6:10)
-
Et L'or de Leur Corps (3:22)
-
Filles des Jardins (5:15)
-
Toutes Choses (4:47)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 18 mei 2022, 17:42 uur
Een dubbel cd , verzamelalbum van de cultartiest uit Frankrijk. Wat mij betreft hoort hij wel in het rijtje Catherine Ribouri + les Alps, Ange, Magma. Franse groepen/artiesten die een geheel eigen stijl hebben ontwikkeld. Gérard Manset is meer cult door zijn totale afwezigheid in het publieke domein en zijn onzichtbaarheid . Gérard Manset weigerde op te treden en weigerde om interviews te geven. Mede hierdoor kreeg hij toch wel een trouwe volger stoet. Wat ook apart was dat hij moeilijk in een bepaald hokje te stoppen was, het ene album was meer prog achtig , een andere weer wat chanson, hij was thuis in veel stijlen, daardoor ook onvoorspelbaar.
Het derde album , een bijna geheel witte hoes met kleine foto erop werd al gauw vergeleken met 'The White Album' van the Beatles. Dat is misschien wel te veel eer, maar zegt wel dat er werd opgekeken tegen deze vreemde artiest. En de platenmaatschappijen die gek werden van Manset vanwege zijn weigering om mee te helpen met de platen te promoten.
Deze compilatie bestaat uit een dwarsdoorsnede van de platen van 1975-1989.
1-3 staan op « Y’a une route ».(Manset, 4e album) uit 1975
4, 5 et 7 staan op « Royaume de Siam ». uit 1979
6 komt van « 2870 » uit 1978.
8 komt van « Le train du soir ». uit 1981
9 et 10 komen van « Comme un guerrier » 1982
11-14 et 16 staan op « Lumières » 1984.
15, 17 et 18 nummers van « Prisonnier de l’inutile », 1985.
19 et 20 van « Matrice » 1989.
Uit de eerste drie weergaloze albums dus geen nummers.
Ik kende Gérard Manset eigenlijk niet, maar begreep dat het wel een bepaald cult artiest was. De muziek op deze compilatie is niet echt verrassend en vernieuwend, veel heeft wel een beetje een jaren 80 sound en bij een beluistering dacht ik, is dit het ?
Toch bij betere beluistering is het best goede, maar ook verrassende muziek. Er staan een aantal lange nummers op, soms prima rock ,goede productie. Teksten zijn ook op orde. Zeker als je het vergelijkt met andere Franse artiesten uit die tijd is het niet verkeerd. Maar de vergelijking met de drie groepen die ik hierboven benoemde, daar kan Gérard Manset op deze compilatie niet aan tippen, hier zit hij toch te dicht bij het Franse chanson om heel verrassend te zijn.
Maar op zich een mooie verzamelaar.
Manset maakt nog steeds platen , maar is daarnaast ook kunstenaar. Hij heeft op een gegeven moment toch een aantal interviews gegeven , maar houdt nog steeds van een bepaald kluizenaarsleven.
Ben wel van plan om meer van het te ontdekken en mijn ervaringen hier te delen.
Het derde album , een bijna geheel witte hoes met kleine foto erop werd al gauw vergeleken met 'The White Album' van the Beatles. Dat is misschien wel te veel eer, maar zegt wel dat er werd opgekeken tegen deze vreemde artiest. En de platenmaatschappijen die gek werden van Manset vanwege zijn weigering om mee te helpen met de platen te promoten.
Deze compilatie bestaat uit een dwarsdoorsnede van de platen van 1975-1989.
1-3 staan op « Y’a une route ».(Manset, 4e album) uit 1975
4, 5 et 7 staan op « Royaume de Siam ». uit 1979
6 komt van « 2870 » uit 1978.
8 komt van « Le train du soir ». uit 1981
9 et 10 komen van « Comme un guerrier » 1982
11-14 et 16 staan op « Lumières » 1984.
15, 17 et 18 nummers van « Prisonnier de l’inutile », 1985.
19 et 20 van « Matrice » 1989.
Uit de eerste drie weergaloze albums dus geen nummers.
Ik kende Gérard Manset eigenlijk niet, maar begreep dat het wel een bepaald cult artiest was. De muziek op deze compilatie is niet echt verrassend en vernieuwend, veel heeft wel een beetje een jaren 80 sound en bij een beluistering dacht ik, is dit het ?
Toch bij betere beluistering is het best goede, maar ook verrassende muziek. Er staan een aantal lange nummers op, soms prima rock ,goede productie. Teksten zijn ook op orde. Zeker als je het vergelijkt met andere Franse artiesten uit die tijd is het niet verkeerd. Maar de vergelijking met de drie groepen die ik hierboven benoemde, daar kan Gérard Manset op deze compilatie niet aan tippen, hier zit hij toch te dicht bij het Franse chanson om heel verrassend te zijn.
Maar op zich een mooie verzamelaar.
Manset maakt nog steeds platen , maar is daarnaast ook kunstenaar. Hij heeft op een gegeven moment toch een aantal interviews gegeven , maar houdt nog steeds van een bepaald kluizenaarsleven.
Ben wel van plan om meer van het te ontdekken en mijn ervaringen hier te delen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.