menu

Stella Donnelly - Flood (2022)

mijn stem
3,47 (16)
16 stemmen

Australiƫ
Pop / Folk
Label: Secretly Canadian

  1. Lungs (3:31)
  2. How Was Your Day? (2:32)
  3. Restricted Account (4:08)
  4. Underwater (4:57)
  5. Medals (4:05)
  6. Move Me (3:07)
  7. Flood (3:43)
  8. This Week (2:52)
  9. Oh My My My (3:13)
  10. Morning Silence (2:10)
  11. Cold (4:36)
totale tijdsduur: 38:54
zoeken in:
avatar van VladTheImpaler
3,5
Single nummer drie is alweer uit; Stella Donnelly - How Was Your Day?

Eerdere single "Lungs" was al top en "Flood" draai ik de afgelopen tijd grijs. "How Was Your Day?" kende ik al van een live optreden en een online live versie heb ik al vaak gedraaid. Deze gaat dan waarschijnlijk ook mijn favoriet worden van de eerste drie singles.

avatar van VladTheImpaler
3,5
Tijdens de corona periode (her)ontdekte Stella de piano. Daarom is het logisch dat de piano op veel van de nieuwe nummers duidelijk aanwezig is. Het zorgt er ook voor dat het mid-tempo album is geworden met zelfs af en toe een piano ballad zoals "Underwater". Voor mij persoonlijk gaat het tempo net wat te vaak omlaag. Maar er zitten gelukkig ook paar prachtige pop nummers zoals het vrolijk klinkende "How Was Your Day?", "Lungs" en "Flood". Een ander groot plusplant is haar zang, want die is op elk nummer prachtig. Met gemak kan ze hoog en laag aan, en soms heb ik het gevoel dat ze nog niet maximaal de potentie van haar stem gebruikt. Flood is een mooie opvolger geworden van Beware of the Dogs waar duidelijk de persoonlijke en muzikale groei van Stella te horen is.

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Stella Donnelly - Flood - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Stella Donnelly - Flood
De Australische muzikante Stella Donnelly maakte al diepe indruk met haar debuut EP en debuutalbum en laat weer een hele andere kant van zichzelf horen op het meer ingetogen en introverte Flood

Stella Donnelly is misschien nog niet zo bekend als een aantal andere jonge vrouwelijke singer-songwriters uit de indie scene, maar iedereen die haar eerste EP en haar debuutalbum kent, weet dat de Australische muzikante bulkt van het talent. Het is ook weer te horen op het deze week verschenen Flood. Het is een album dat een wat meer ingetogen en ook wat meer tegen pop aanleunend geluid laat horen, dat een grotere rol kent voor de piano en dat bovendien de wat meer introverte kant van Stella Donnelly laat horen. De Australische muzikante maakt ook dit keer indruk met een serie geweldige songs en overtuigt bovendien als zangeres. Flood krijgt nog niet heel veel aandacht, maar het is een album vol pareltjes.

Ik ben sinds de release van de EP Thrush Metal in 2017 een groot fan van de Australische muzikante Stella Donnelly. Thrush Metal vergeleek ik in 2017 met de muziek van achtereenvolgens Julien Baker, Phoebe Bridgers en PJ Harvey en dat was nogal wat voor het debuut van een muzikante die nauwelijks een jaar eerder haar eerste songs op een cassettebandje had gezet.

Thrush Metal werd in 2019 gevolgd door Beware Of The Dogs, dat me in eerste instantie wat tegenviel, vooral omdat Stella Donnelly op haar debuutalbum koos voor een ander geluid dan op de EP waarmee ze twee jaar eerder opdook. Beware Of The Dogs schoof wat op richting 90s indierock en dreampop. Het beviel me in eerste instantie net wat minder dan de eigentijdse indiepop en indierock op Thrush Metal, maar Beware Of The Dogs bleek een echt groeialbum, dat ook nog eens indruk maakte met stevige teksten, waarin de grote maatschappelijke thema’s en met name de vrouw gerelateerde thema’s niet werden geschuwd. Stella Donnelly bleef zich bovendien onderscheiden met haar eigenzinnigheid en haar expressieve zang.

Deze week keert Stella Donnelly terug met haar tweede album, Flood. Het is een album waar ik met voorzichtige verwachtingen aan begon, want met Stella Donnelly kan het alle kanten op weten we inmiddels. De Australische muzikante begon na drie jaar intensief touren uitgeput aan de opnames van haar tweede album, waarvoor ze de tijd kon nemen vanwege de Australische lockdowns vanwege het coronavirus, die ze deels benutte voor haar nieuwe hobby vogelspotten.

Flood is een album geworden dat weer anders klinkt dan de EP en het album dat aan het nieuwe album van Stella Donnelly vooraf gingen. Invloeden uit de 90s indierock en de dreampop zijn weer grotendeels verdwenen op het tweede album van de muzikante uit Perth, dat toch vooral in het hokje pop past.

Stella Donnelly schreef de meeste songs voor haar nieuwe album achter de piano en deze piano speelt ook in de uiteindelijke versies van de songs een belangrijke rol. Flood bevat een aantal behoorlijk ingetogen en wat meer introverte songs, maar kan ook uit de voeten met meer uptempo songs en hier en daar wat gruizigere passages.

Flood klinkt anders dan de twee voorgangers, maar haar eigenzinnigheid is Stella Donnelly gelukkig niet verloren. Ook Flood blinkt uit door aanstekelijke maar ook voorzichtig stekelige songs en wat zijn het weer goede songs. Het zijn van de songs die makkelijk verleiden, maar die uiteindelijk veel meer te bieden hebben dan zoete verleiding en die het avontuur meer dan eens flink opzoeken. Stella Donnelly schuift misschien wat meer op richting pop, maar het is zeker geen 13 in een dozijn of kauwgomballenpop die ze ons voorschotelt op Flood.

Op de kwaliteit van de songs en de lekker in het gehoor liggende en aangenaam warm klinkende instrumentatie, waarin naast de piano dit keer ook meer synths dan gitaren opduiken en ook nog wat blazers zijn toegevoegd, heb ik echt niets aan te merken. Stella Donnelly viel op haar eerste twee releases op met sterke zang en die is op Flood alleen maar beter geworden. De Australische muzikante beschikt over een mooie en expressieve stem, die soms ook wat schuurt, wat goed past bij haar songs.

Flood is door wat lome klanken een typisch lockdown album en het is een lockdown album waarmee Stella Donnelly zichzelf definitief op de kaart zet als een van de betere jonge vrouwelijke singer-songwriters van het moment. Nu nog even wereldberoemd worden. Ze verdient het. Erwin Zijleman

avatar van deric raven
3,5
De piano geeft als instrument zijnde waarschijnlijk het beste dat huiselijke gevoel aan. Een in de donkere hoek van de knusse huiskamer opgesteld veredeld meubelstuk, stilletjes afwachtend, en pas in actie komend als de toetsen bespeeld worden. Een deel van het gezin, te vergelijken met een trouwe viervoeter die wakend alles in de gaten houdt. Dan gaat er van de gitaar eerder een stoere uitstraling uit, is hij amicaal en heeft er minder moeite mee om in ander vreemd gezelschap te verkeren. Ook staat deze gelijk aan het bruisende adolescentenleven, de stille observerende getuige in een studentenflatje. De piano is vrouwelijk zacht, de gitaar mannelijk gehard. De zweverige indie popplaat Beware of the Dogs is een tikkeltje speelser rebelser dan het meer ingetogen Flood. Stella Donnelly heeft haar avontuurlijke bestaan verruilt voor zekerheid en stabiliteit.

Het ontnuchterende Flood is niet zozeer een pianoplaat, al kiest de Australische singer-songwriter wel voor een andere aanpak van liedjes schrijven. Tijdens de lockdown wordt er geadviseerd om thuis aan de slag te gaan. Alleen neemt Stella Donnelly niet achter een bureau plaats, maar kiest deze zangeres dus voor de piano, het blijft werk. Men vergeet al snel dat het muzikantenbestaan ook een heuse baan is, en dat er uiteindelijk geld in het laadje moet komen. Is het duidelijk uitgesproken Beware of the Dogs waarschuwingsbord een voorbode voor die diepere onvoorspelbare dreiging van Flood? Misschien wel.

Lungs staat daar nog ver boven, Stella Donnelly kiest voor een heldere discosound om de erbarmelijke leefsituatie van een uitgeprocedeerd gezin kracht bij te zetten. Persona non grata, niet meer welkom in de maatschappij. Dans om te vergeten, in dit leven is er voor de confrontatie van andermans ellende geen plaats meer. Het vrouwelijk verhalende How Was Your Day? heeft een heerlijke new wave twist. De saaie disinteressemoeheid zit hem in die standaard nietszeggende zin. Wil je daadwerkelijk weten hoe een ander zijn of haar dag beleeft heeft? Boeit het allemaal wel? De dromerige seventies sound van Restricted Account zoekt tevens dat wegebbende contact op, dat hier een ziekelijk stalkend social media verhaal achter schuilt is niet direct zichtbaar.

Amper het hoofd boven water houdend in het huishoudelijke geweld van de traag melodieuze Underwater tragiek en de gedesillusioneerde prestatiedrang van het jazzsoul blazende Medals. Stella Donnelly weet haar vinger wel op de pijnlijke maatschappelijke plekken te leggen. Persoonlijk in het egocentrische zelfbeeld van het uptempo Cold, de aftakeling van haar door Parkinson gediagnosticeerde moeder in de Move Me powerpop, en het definitieve dempende Oh My My My afscheid van haar oma. De instrumentatie van het naar de zekerheid van haar familie verlangende This week roept herinneringen op aan het populaire jaren tachtig geluid van Talk Talk. Dan wordt je inderdaad steeds sneller oud en ervaringsrijker, dus dat Flood stukken volwassener dan de Beware of the Dogs voorganger klinkt valt hierdoor wel te verklaren. Het blijven echter liedjes met een zuurbijtende appeltjeszoetigheid, vriendelijk schattig uitgevoerd.

Stella Donnelly - Flood | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Gast
geplaatst: vandaag om 19:16 uur

geplaatst: vandaag om 19:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.