The 3rd and the Mortal - In This Room (1997)
mijn stem
9 stemmen
Noorwegen
Metal
Label: Voices Of Wonder
-
Stream (4:25)
-
Monody (3:46)
-
So Pure (4:01)
-
The Wooden Lodge (2:36)
-
Sophisticated Vampires (4:11)
-
Harvest (4:24)
-
Did You (4:48)
-
Myriad of Peep-Holes (4:48)
-
Sort of Invisible (4:25)
-
A Touch Of... (4:53)
-
Hollow (5:15)
-
The Barge (1:29)
-
Sleep (4:05)
Links
Last.fm
0
Empyrium
geplaatst: 5 januari 2008, 01:12 uur
Progressive rock, jazz en electronica vloeien smaakvol ineen. Liefhebbers van Björk moeten dit eens proberen.
Monody en Myriad Of Peep-Holes zijn erg mooi, woorden schieten te kort.
Monody en Myriad Of Peep-Holes zijn erg mooi, woorden schieten te kort.
1
geplaatst: 17 oktober 2025, 14:28 uur
De derde langspeler van The 3rd and the Mortal is hun meest experimentele tot nu toe. Klonk Painting on Glass al uniek, op In This Room gaat de band nog een stapje verder in het opzoeken van vreemde klanken. Ooit begonnen als sfeervolle metalact, bewandelt de band hier helemaal hun eigen bijzondere pad.
Wat direct opvalt is dat er een grotere rol is weggelegd voor de vocalen van Ann-Mari Edvardsen. Waar ze op de voorganger vaker de muziek ondersteunden, krijgen ze hier voor mijn gevoel meer een hoofdrol toebedeeld.
Het mooiste vind ik de nummers waarop de melancholieke, mystieke sfeer van de voorganger weer terugkomt. Stream, Monody, the Wooden Lodge...(die laatste doet me trouwens zowel vanwege de titel als de muziek sterk aan Twin Peaks denken!) Prachtige songs die heel mooi verdergaan gaan op de koers van het voorgaande album.
Andere nummers zijn experimenteler en vind ik wat lastiger te kraken, bijvoorbeeld So Pure met zijn jazzy percussie of Sophisticated Vampires met zijn vreemde ritme en hysterische vocalen. Ik vind ze op zich niet slecht, maar ze vallen een beetje uit de toon bij de rest van het album. Painting on Glass was ook heel afwisselend maar voelde toch als een geheel vanwege de uniforme sfeer. Hier klinken sommige nummers een stuk frivoler dan de rest en In This Room voelt daarom soms een beetje onevenwichtig aan. Daar wil ik verder geen al te groot punt van maken, want het blijft nog steeds een sterk album. Alleen om de genoemde reden wel de minste van de full-lengths wat mij betreft.
Tussenstand:
1. Painting on Glass (4,5*)
2. Tears Laid in Earth (4*)
3. Sorrow
4. In This Room
5. Nightswan (3,5*)
Wat direct opvalt is dat er een grotere rol is weggelegd voor de vocalen van Ann-Mari Edvardsen. Waar ze op de voorganger vaker de muziek ondersteunden, krijgen ze hier voor mijn gevoel meer een hoofdrol toebedeeld.
Het mooiste vind ik de nummers waarop de melancholieke, mystieke sfeer van de voorganger weer terugkomt. Stream, Monody, the Wooden Lodge...(die laatste doet me trouwens zowel vanwege de titel als de muziek sterk aan Twin Peaks denken!) Prachtige songs die heel mooi verdergaan gaan op de koers van het voorgaande album.
Andere nummers zijn experimenteler en vind ik wat lastiger te kraken, bijvoorbeeld So Pure met zijn jazzy percussie of Sophisticated Vampires met zijn vreemde ritme en hysterische vocalen. Ik vind ze op zich niet slecht, maar ze vallen een beetje uit de toon bij de rest van het album. Painting on Glass was ook heel afwisselend maar voelde toch als een geheel vanwege de uniforme sfeer. Hier klinken sommige nummers een stuk frivoler dan de rest en In This Room voelt daarom soms een beetje onevenwichtig aan. Daar wil ik verder geen al te groot punt van maken, want het blijft nog steeds een sterk album. Alleen om de genoemde reden wel de minste van de full-lengths wat mij betreft.
Tussenstand:
1. Painting on Glass (4,5*)
2. Tears Laid in Earth (4*)
3. Sorrow
4. In This Room
5. Nightswan (3,5*)
* denotes required fields.
* denotes required fields.