Bob uit Zuid - Bob uit Zuid (2022)

Heel lekker album. Keek hier al naar uit nadat ik zijn eerste single Zuid en daarna Karpervissen was tegengekomen. Lekkere ruige producties en een vind Bob Uit Zuid en verfrissende rapper. Moet nog een paar keer vaker beluisteren om favoriete tracks er uit te kunnen pikken!

Bob Uit Zuid is toch wel 1 van de revelaties van het afgelopen jaar. Op de Burning Fik verzamelaar viel hij mij al op met z'n platte tongval, opvallende teksten en de heerijke ruige productie.

Na z'n sterke optreden op ESNS zat hij dat ruige geniale singles keek ik zeer uit naar zijn album.
Nu zijn album uit is; valt ie niet tegen; al halen niet alle tracks het niveau van de singles.

Toch blijft Bob interessant met scherpe teksten en interessante invalshoeken.
Daarnaast blijft het muzikaal ook nog interessant met een track als "Over". Dat toch weer heel anders aanvoelt dan de rest.

Verrassend leuk album. Hip-hop met echte instrumenten. Bij tijd en wijlen hele goede teksten. Bevalt prima!

WAT een debuutplaat! Heel sterk en verfrissend. Live ook een revelatie.

Bob uit Zuid heet in het dagelijkse leven Bob Dijkshoorn, de zoon van Nico. Bob is geboren en getogen in Amsterdam-Zuid en leek er in zijn jeugd voor hem een voetbalcarrière weggelegd te zijn. Hij speelde twee jaar bij de jeugd van AZ. Twee jaar terug debuteerde Bob op de hiphopcompilatie De Fik 1 met het nummer Zuid.

Bob maakt old school hiphop en rapt over niet gebruikelijke onderwerpen, zoals bijvoorbeeld over Karpervissen. Het nummer Karpervissen blijkt autobiografisch te zijn, hij is een groot liefhebber van vissen. Sinds hij ooit zijn eerste karper ving is hij er verslaafd aan.

Net als zijn vader Nico mag hij trouwens graag een boek lezen en op zondagmiddag is hij regelmatig met vrienden te vinden in Café De Bok. In Café De Bok bezingt hij dit bruine café, waar de glazen vaak vies zijn en waar blijkbaar ook gewoon nog gerookt wordt. Ook zingt hij over de zelfkant van de maatschappij, zoals in Hoer van Stalingrad.

Het instituut kerk krijgt ook een behoorlijke veeg uit de pan van hem. Bij een rapper verwacht je een stoer huisdier en niet een goede lobbes als een Sint Bernard. En Ruhrgebied handelt over een eigen fabriek in het Ruhrgebied. Bob blijkt dus behoorlijk tegendraads en zit trouwens ook niet te wachten op een grote hit. Zo rapt hij in Geen Hit :

“Ik wil geen hit

Niet op de radio

Geen clip

Geen bord

Met dure vis

Bob uit zuid plakt z’n ramen

Nu al dicht”

In tegenstelling tot veel hedendaagse rap, maakt Bob bij het maken van zijn muziek geen gebruik van de computer.

Het album werd uitstekend geproduceerd door zijn maatje Tim Knol. Die zorgde dat het album een livegevoel meekreeg en alles ritmisch erg strak is. Mede met dank aan drummer Kees Schaper. Als muzikale referenties kunnen Beastie Boys ,maar ook The Black Keys, Osdorp Posse en vooral Urban Dance Squad genoemd worden.

Bob uit Zuid is een uitstekend debuut, waarop men tekstuele clichés uit de weg gaat.

Voelt een beetje als een mix tussen de oude Beck en de Raggende Manne.

Leuk, maar na drie nummers ken je het wel.

Het zeggen van ‘fuck’ in Amerika is een behoorlijke big deal. Het woordje wordt veeltijds weggepiept. Ook in ons land zijn wij in een preutse maatschappij beland. Zelfs The Kik besluit het woordje ‘geneukt’ op het nr. Binnenkort weg te piepen. Net op het moment dat ik de hoop opgeef, komt Bob (Dijkshoorn) uit Zuid met een ijzersterk, naamloos debuut, dat recentelijk verscheen op het label van Tim Knol.

Dijkshoorn is een Amsterdamse rapper met een eigenwijze, recht-door-zee mentaliteit, wat hij mogelijk wel eens van zijn vader Nico kan hebben geerfd. Bob rapt over karpervissen, zijn liefde voor schrijver Karl Ove Knausgard, het streven om van zijn levensdagen nooit een hit te scoren en droomt hij over een Sint-Bernard (terwijl hij een kattenliefhebber is). Vervolgens neukt hij gewoon nog steeds (mag je daar wel over zingen?), is hij geil (Kerk) en castreert hij de kloten van zijn denkbeeldige hond (Sint Bernard).

Met de Hoornse singer-songwriter achter de knoppen, niet de meest voor de hand liggende producer van een hiphopplaat. Maar hij kan absurd goed opnemen. vertelde Bob onlangs aan Het Parool. Tim weet heel goed hoe je een nummer moet neerzetten en hoort precies of het nog iets nodig heeft. Bob Uit Zuid staat dan ook vol echte instrumenten, moddervette beats en heerlijke eigenzinnigheid.

Nee man, na drie nummers wordt 't pas écht goed!

Mijn favoriete album op dit moment! Ik vind dit echt een topper!
Ik luister niet veel naar hiphop/nederhop, of hoe het ook heet tegenwoordig, maar dit album is echt geweldig. De nummers zijn stuk voor stuk heel sterk en gaan echt in je kop zitten.
De rauwe productie en de overall sound vind ik heerlijk, ik hoor the Black Keys terug in de beats en gitaren en hier en daar zelfs wat Rage Against the Machine.
Echt een aanrader deze plaat!

Mwa. Ik kan de charme hiervan best horen: de muziek zelf zit aardig in elkaar, je hoort dat het met echt instrumenten is ingespeeld, en ook door de rock-flarden (stevige drums, soms een harde gitaar) onttrekt dit zich aan het vlakke geluid dat zoveel hedendaagse hiphop kenmerkt. Daarbij: Bob uit Zuid is hoorbaar slim, vermijdt clichés, stopt de teksten vol met onverwachtse referenties en grappige details. Toch is dit het niet voor mij. Zijn stem, zijn flow, de nummers zelf: ze blijven voor mij allemaal iets houterigs hebben. Bob heeft niks van de swagger of souplesse die ik graag bij hiphop hoor, het voelt toch een beetje alsof een talentvolle klasgenoot op school opeens rapper blijkt te zijn.

Gisteren een zeer aangename verrassing in Oosterpoort. Ik kende dit helemaal niet. Prima band.

Tijdens het concert - waar Kafka en Tolstoi voorbijkwamen- zei ik al dat het vast Oud-Zuid moest zijn. Met de berichtjes hierboven krijg ik dat idee steeds meer.

Toevallig speelde Tim Knol in de andere zaal.