Gong - Shamal (1976)

Het eerste Gong-album nadat Daevid Allen en Gilli Smyth de band verlaten. Steve Hillage doet volgens de hoes alleen nog als gastartiest mee, maar zijn karakteristieke gitaarspel is hier nog veelvuldig te horen.

Met het vertrek van Allen wordt het hele 'Radio Gnome'-gebeuren ook overboord gezet en wordt er gekozen voor een meer serieuze jazzrock-richting met complexe, voornamelijk instrumentale muziek. Er wordt zeer gedegen gemusiceerd en hier en daar doet de muziek zelfs wat aan Frank Zappa ten tijde van 'Roxy and Elsewhere' denken.

Helaas wordt de muziek wel ernstig ondermijnd door erbarmelijk slechte zang en 'spirituele' hippieteksten van het allerslechtste soort. Tja, dat kost punten, maar voor wie daar doorheen bijt is de muziek wel de moeite waard.

Ik zie Shamal een beetje als mindere broeder van Gazeuse!/Expresso en Expresso II. Het gaat ook hier de fusionkant op, maar toch vind ik het niveau een stuk lager. Zeker geen essentiële Gongplaat. De productie werd door Nick Mason gedaan overigens.

Een aardige album van deze band, maar ik vind het album niet overal even sterk. Een nummer als Cat in Clark's Shoes vind ik erg leuk. De rest van het album vind ik wel aardig. Geen hoogvlieger in ieder geval.