Terence Trent D'Arby - Vibrator (1995)

Grappige titel, die niets te maken heeft met het instrument dat verkrijgbaar is in de betere natuurwinkel
Het was even schrikken: TTD met een peroxide hoofd en dan ook nog eens superkort gekapt. De muziek was minder schrikken: een beetje het vertrouwde geluid, maar dan net ietsje minder als het debuut. Live was de man te zien op Parkpop (ja met deze coupe). Ik heb me er prima vermaakt, maar gek genoeg herinner ik me helemaal niets meer van dat optreden. Dat is toch niet echt een goed teken vrees ik.

Dit plaatje had btw niet goedgekeurd mogen worden.

verbeterd

Aanrader: holding on to you.

Volgens mij glorieus geflopt. Dat is dan best jammer want deze cd is zeer wel te pruimen. In mijn beleving de beste van de drie die ik van Terence ken (de eerste twee plus deze).

Prachtige veelzijdige plaat!

"Holding on to you" , het prachtige opgebouwde latin/jazzy "Undeniably", en "supermodel sandwich (with cheese)" zijn mijn favorieten.

Holding on to You is inderdaad een erg lekker!

Dit is een fantastische CD, die helaas niet het succes bracht wat ht verdiende. Het was daarmee ok het laatste mainstreamalbum van TTD. Hij is sindsdien als onafhankelijk artiest kleinschalig bezig.

Deze CD bevat een geweldige mix van funk-rock en warme ballads, allen met een rijke instrumentatie en vooral het tweede deel van het album is één grote suite waarbij veel nummers met elkaar verbonden zijn. TTD's stem is in topvorm en alleen daarom al de moeite waard.

Echt een mesterwerkje.

Vanmiddag (eindelijk!) gekocht, en euhm, klinkt best goed. Maar inhoud is naar mijn mening niet erg verschillend van Symphony or Damn Helaas of gelukkig, want Sympony or Damn blijft zijn beste album! Maar goed; 'Undeniably' is lekker jazzy. En 'Resurrection' is een heerlijk rockachtige vaagheid...

Het album eindigt ook even zwoel en zacht als Symphony or Damn (Let Her Down Easy / It's Been Said. Heeerlijk! )

solide remake van Symphony or Damn zeker de moeite waard!

een plaat die weinig los maakt.

Weer brengt deze man via de mainstream-kanalen een erg goed album uit. En weer slaapt het grootste gedeelte van de wereld. Hoewel hij door critici altijd goed beoordeeld wordt, kan TTD het wel vergeten na zijn debuutalbum. Maar goed, voor 3 euro kun je dit album checken. Gewoon ff naar de dichtsbijzijnde platenzaak kijken bij de aanbiedingen.

Dit vind ik dus met zijn debuut zijn beste album....

Mooie ballads, lekkere funk nummers (supermodel sandwich)

heeeeel erg lekker album.. dacht eigenlijk dat ie wel weer wat zieltjes zou winnen door dit album.. maar ja, met zo'n kapsel schrik je ze ook wel weer af

Ja en je moest er ook nog batterijen bij kopen .......

Ik zag 'm destijds Holding On To You live doen bij Jay Leno, daar kreeg ik echt kippenvel van. Jamergenoeg haalt de uitvoering op de CD niet dezelfde intensiteit ....... Maar allesbijelkaar toch weer een prima schijfje van TTD .....

Redelijk album van TTD dat beter is dan zijn slappe 2e plaat (absoluut géén vibrator dus ) maar beduidend minder is dan het geweldige debuut en briljante SOD.
Holding on to You springt er ver bovenuit, de rest is wisselvallig. Verschrikkelijke hoes ook.

deze moet ik nog checken, ken alleen Holding on to you

`Holding on to You`....nuff said.

Fijne plaat van TTD . Goeie ballads en heerlijk uptempo materiaal. Dat rauwe in zijn stem is toch de kers op de taart . Gewoon een fijn album waar ik nog regelmatig plezier aan beleef . Nu nog even op zoek naar zijn derde ,want die heb ik onderweg ergens gemist blijkbaar. 4 sterren voor deze

Afgezien van de afschuwelijke hoes een prima album. Veel variatie en zelfs jazz wordt niet geschuwd. Eigenlijk jammer, dat de beste man een beetje in de obscuriteit is geraakt. Puike productie ook.

1. TTD'A is veel meer dan zijn, terecht, bewierookte debuut. Dit album en het behoorlijk anders klinkende Symphony or damn hadden meer aandacht verdiend.
2. Dit album heeft veel meer te bieden dan Holding on to you.
Ook Undeniably, We Don't Have That Much Time Together en It's been said zijn meesterlijk mooi, maar er staan daarnaast nummers van een heerlijke mix tussen funk en rock op.

Één van de betere platen van de jaren 90!

Het album begin werkelijk fantastisch met het briljante titelnummer en houdt deze kwaliteit ook nog vast bij 'Supermodel Sandwich', de klapper van het album 'Holding on to you' en 'Read My Lips'.
'Undeniably' en 'We Don't Have That Much Time Together' zijn twee fraaie, wat jazzy ballads.
Maar daarna wordt het voor mij allemaal net een tikkeltje minder, maar nog steeds erg goed.

Op Spotify staat deze onder de naam Sananda Maitreya. Een boeddhistische naam.
Ik heb Holding On To You op CD-single. Die versie is compacter en beter als die op dit album.