The Snake Corps - Flesh on Flesh (1985)

Wow mijn zoektocht naar onbekende new wave pareltjes is voorlopig beeindigd. Liefhebbers van bands als Modern Eon,The Opposition en het betere werk van Killing Joke kunnen hier hun hart ophalen. Energieke opdwepende new wave muziek. De vocalen herbergen veel passie,die soms erg op die van Bono lijken ten tijde van Boy. Eigenlijk is op deze lp geen slechte track te bekennen. Hoogvliegers volop: Another Monday,Save My Heart en Look East for Eden. Buiten categorie: Miracle en de fantastische afsluiter:Flesh on Flesh (lp) bezorgen mij kippenvel
Waarom heb ik dit album nooit eerder ontdekt!

Plaat inmiddels in bestelling. Science Kills heeft zich inmiddels aangesloten bij mijn rijtje favorieten

Dit is toch een voortzetting/afsplitsing/zij-project van Sad Lovers and Giants? 'In Flux' is iig een SLaG track.

Voegt dit nog wat toe aan SLaG?

Ja is idd zo. Ik heb alleen More Than the Ocean (1990) en daar vond ik weinig aan, maar gezien het enthousiasme van the viking ben ik gelijk achter deze aan gegaan en die is nu binnen aan het lopen. Ben benieuwd....


Dat hoop ik toch niet, we hebben ook JOU nodig bij deze oneindige zoektocht!

Ik houd mij aanbevolen.

Begint alvast niet slecht.
Trouwens moeilijk op cd te verkrijgen dit... Wel wat LP's op Discogs.

Inderdaad, ik ben hem ook aan het uitpluizen en een lekker begin

Klinkt als een toppertje, Erik!

Zeker! Bovendien klinken ze nog een stuk steviger, onheilspellender en vooral gedrevener dan het voorwaar niet slechte SLaG.

Inmiddels aan het luisteren. Word er nog niet echt enthusiast van. Mij vooralsnog wat te standaard "rockig". SLaG is toch veel romantischer, meer verstild. Maar ik zit pas bij track 5, dus wie weet wat er nog komen gaat.

Op i-tunes is deze "gewoon" verkrijgbaar, maar ik ben er wat minder van onder de indruk. De opvolger, Smother Earth uit 1990, die vind ik wel goed.
Het niveau van SLaG halen ze wmb nergens. Zanger te rock-achtig, en de gitaar van Tristan Garel-Funk ook met teveel distortion.

Maar ja, dhr. Tristan G-F was naar eigen zeggen juist uit SLaG gestapt omdat hij naar een harder geluid op zoek was.
Dat is dan gelukt, betere muziek naar mijn idee dus niet.

Beide bands hebben natuurlijk hun charme,al moet ik het oeuvre van The Snake Corps nog grotendeels doorspitten. Zelf ben ik niet vies van rock en luister dan ook graag naar bands met een hoog rock gehalte zoals bv.Modern Eon en The Sound

Ben ik de enige die in de stem van de zanger soms Ian Astbury, soms Adrian Borland en soms Dave Gahan terughoor of hoef ik niet naar de kno-arts?

Vul het rijtje maar aan met Bono Lin

Oh die had ik nog niet ontdekt

Ik ken alleen Bono Vox, is Bono Lin ook een goede zanger?

Overigens hoor ik op sommige momenten zelfs een beetje Morrissey erin.

Ga hier zeker ook achteraan....een tip van the viking sla je zeker niet over!

Snake Corps is een knap vervolg op Sad Lovers & Giants. Bij dit album. Ik vind het hier wel opvallend dat het niveau van de nummers op dit album duidelijk verschillend is. Voor het eerste gedeelte: Victory Parade tot Man in The Mirror zou ik maar ongeveer 3,75* geven, maar alle nummers die daarop volgen zijn uitstekende new wave nummers die ergens tussen de 4.5 en de 5 sterren zitten. Daarom dat ik bij mijn eindquotering voorlopig afrond naar 4,5*. Beste nummers vind ik Science Kills en Look East For Eden.

Ik draai langzaam een beetje warm voor deze plaat.
Nog steeds te "rock" voor mijn oortjens, die duidelijke en frequente U2 associaties stemmen skyline altijd wat bedroefd.

Maar! Er zit ontegenzeggelijk kwaliteit in de composities en arrangementen van deze band. Het is wmb gewoon prima gitaarwave. Tristan GF is echt ace.

Ik geef deze zonder enige tegenzin nog wat draaibeurten en zal er daarna eens een stem op loslaten. Wie weet gaat-ie nog richting de 4*.

Was dit bandje helemaal vergeten. Even gerommeld op zolder en vond dit nog terug op een gammel cassettebandje. Gelukkig zijn de links veel beter , die zijn gepost bij Album van de dag.
Nogal hoog Cult-gehalte en alles ademt dat typische postive punk gevoel uit dat toen populair was in de UK.
Het is mij ook wat te geforceerd "gespierd". Een gevoel dat ik ook vaak bij The Cult heb. Staan desondanks heel aardige post punknummers op, met als prijsnummer Science Kills.

Dit is mij veel te "rockig"; staat te ver af van het meer romantische SLaG.

Deze na vele jaren weer eens uit de vinyl hoek getrokken en ben plezierig verrast dat deze tijd des tijds goed heeft doorstaan. Een prima debuutalbum van ex-SLAG leden met een hoofdrol voor Garel-Funk, maar ook David Woods en Nigel Pollard zullen later hun bijdrage leveren. Dit was medio jaren 80 een zeer prettige verrassing voor mij ook al is deze band in NL nooit zo populair geworden als SLAG. In Spanje waren ze echter zeer populair, grappig dat dat toen nog kon. De leden van SLAG en Snake Corps zijn nog steeds bevriend en helpen elkaar ook nog steeds bij live optredens. De latere platen zijn wat coherenter maar voor een debuutplaat is dit eigenlijk toch wel heel erg goed.

Uitstekend debuut van the Snake corps vol uitwaaierende postpunk met volop gitaar en synth injecties, zeer prettig om naar te luisteren. Hun sound werd geperfectioneerd op latere platen, absolute knallers hier het waanzinnige in Flux, een oud SLAG nummer, en Science Kills, wat mij doet denken aan a Flock of Seagulls op hun beste momenten. Absoluut een goed bewaard geheim, deze band! 4 sterren