Sacred Skin - The Decline of Pleasure (2022)

Dit is een heerlijk dansbare en zorgeloze zomerplaat van duo Brian DaMert en Brian Tarney (Los Angeles) uit begin jaren tachtig van de twintigste eeuw.

Ow... wacht!

Etiketjes: new romantic, city pop, synthpop, synthwave, Duran Duran, Scritti Politti, Heaven 17, New Order, Cold Cave, Drab Majesty enzovoorts.

Ik hoor in de opener ook veel Howard Jones. Kan dat?

Ja.... dat zou ook zomaar kunnen.

Tot er bij Circles opeens een Cure-gitaar (One Hundred Years?) begint te zagen.....

Leuke doorsnee van veel eighties synth/gitaar wave bandjes. Alicia heeft haar rode dansschoentjes vast al weer aan.

Yep!

Geen onaardig album. Allegaartje van jaren 80 invloeden. En poppy.

Nu je het zegt. Nochtans hoor ik vooral Flock of Seaguls. Heerlijk nummer! Fijne drive. Die zanger heeft wat weg van de zanger van Doves.

Circles belandt op mijn playlist, prijsnummer van dit aangename album (hoewel ik sterk het vermoeden heb dat ik het niet vaak meer ga beluisteren).

Goed voor feesten en partijen, deze zomer en 't helpt tegen de regen!

Wel goed voor 't toentje

Dit is zeker een plaat met een positieve vibe. Ik durf het zelfs voor te schotelen aan bezoek dat niets heeft met het zwaardere postpunk werk naar wel met de muziek van de 80s.

BTW: 'Far Away' is gewoon copy paste New Order.

Precies, zelfs mijn dochter merkte net op: "Hé Pap, heb je weer een eighties verzamelaar op staan, klinkt best leuk"

Nou, ik ben momenteel de badkamer aan het cleanen met 'Circles' paar keer op repeat en ... op hoog volume. Mijn dochterlief kwam zich beklagen....of het nog goed met me ging. Echt het prijsnummer op dit album.

Album staat hier vandaag op 'repeat'.
Omdat ie zo lekker schoonmaakt!

Intussen is het tweede album 'Born in Fire' verschenen in september van dit jaar. En met dezelfde luchtige new wave pop à la Duran Duran en Heaven 17.