Doc Holliday - Doc Holliday (1981)

Ambachtelijke southern rock met de lekker rafelige stem van Bruce Brookshire. Werd gevolgd door het even zo fijne tweede album Rides Again, alvorens men zich meer en meer ontpopte tot een radiovriendelijk rockbandje. Positieve uitzondering hierop betreft het livealbum Song for the Outlaw. De band probeerde tevergeefs in de jaren 90 het verloren gegane terrein terug te winnen. Komt in de loop van 2008 met een live dvd en cd.

Uit Macon (Grinderswitch, Allman Brothers). Deze Southern Rockers houden er echt lekker het tempo in.

Beetje zoals Molly Hatchet, maar minder pop. Steviger dan .38 Special. Heeft ook wel wat weg van Outlaws (de heavy gitaarsolo's), maar het is minder country.

Beetje onbekender dan al eerder genoemde bandjes. Jammer, want deze en de volgende plaat zijn echt heel erg goed.

Ik vind dit helemaal niet zo goed meer, als ooit. Ik vind het lawaaiig en de zanger schreeuwt alleen maar.

De muziek is één dikke brij hardrock, zonder dynamiek. Alles staat gewoon hard gemixt. Daarmee verbloem je de flauwe composities niet. Een soort tweedekeus Molly Hatchet, en die is al tweede keus.