Now That's What I Call 12" 80s: Remixed (2022)

Op deze interessante betaalbare 4CD verzamelaar staan inderdaad ook een aantal remixen die minder bekend zijn dan de gewone extended versions. En die zijn vaak goed uitgekozen, zoals There Must Be an Angel (Playing with My Heart) [Special Dance Remix], Don't Stand So Close to Me '86 [Dance Mix] van The Police, Duran Duran - Notorious [Latin Rascals Mix], Red Box met Lean on Me (Ah-Li-Ayo) [Dogmatix] en You Keep Me Hangin' On [W.C.H. Mix] van Kim Wilde (voorbeelden van CD1).

Verder ook extended versies van nummers die je niet al te vaak ziet op dit soort verzamelaars, de ene wat beter dan de andere. Erg goed vind ik bijvoorbeeld I've Been Losing You [Extended Version] van a-ha, wat minder: Elton John met Wrap Her Up [Extended Remix]. Er staan natuurlijk ook een aantal 12" Versions op die je wel vaker op dit soort verzamelaars tegenkomt, maar daarvan zijn er een paar wel erg fijn.

Sony heeft recent 4 van dit soort 12" 80s verzamelaars uitgegeven en die zijn allemaal de moeite waard. Ook de (digitale) geluidskwaliteit is prima. Deze verzamelaar legt wat meer de nadruk op (synt-)pop(-rock).

Ja, dit is een hele fijne verzamelaar voor de liefhebber van 12 inch versies uit de jaren tachtig. Met inderdaad wat voor de hand liggende keuzes, maar ook een heleboel die je niet alle dagen meer tegenkomt. Naast de afwijkende varianten die west hierboven al noemt, ben ik vooral blij met de versies van Freddie Mercury, Jellybean, Whitney Houson, Five Star, Hazell Dean en de échte 12 inches van Pat Benatar en Philip Bailey. Van die twee kom je op zogenoemde 12 inch verzamelaars vaak de albumversies tegen. Ook Boogie Box High (met 'uncredited' zang van George Michael) is een aanwinst, al was het maar omdat je die bijna nooit tegenkomt, zeker niet in de 12 inch-uitvoering.

Die van Elton John gaat inderdaad veel te lang door, en het is al niet zo'n geweldig nummer van zichzelf. En waar ik de '88-versie van Blue Monday een welkome aanvulling vind (want meestal tref je de originele versie aan op verzamelaars), had de '89 remix van Chaka Khan's klassieker voor mij ook niet gehoeven. Daar staat tegenover dat er twee nummers van pop- en rockartiesten op staan die ik in deze uitvoering nog nooit eerder had gehoord: The Pretenders en Paul McCartney. Ik wist niet eens dat daar extended versies van waren.