Takagi Masakatsu - Eating (2002)
mijn stem
geen stemmen
Japan
Electronic
Label: Karaoke Kalk
-
Frousfre (2:27)
-
Fore (2:48)
-
Spring (3:26)
-
Fausel (2:51)
-
Flows (2:30)
-
Mihyn (3:29)
-
Angje (5:49)
-
Hanri (2:18)
-
Woei (1:41)
-
Trot (1:38)
-
On the Way To (3:37)
-
Kim Perno (1:21)
-
Come March (3:16)
0
Roelof
geplaatst: 27 oktober 2007, 17:21 uur
het was een werkelijk een waar genot
even zo te vrij dartelen tussen al die glimmende en verschuivende vormen. er was een slecht geanimeerde strandbal die wel heel onrealistisch door de lucht floot, in een parabool. er waren figuurtjes gemaakt vanuit de simpelste geometrische vormen. een ovaal als hoofd en een balletje als hand. de jongen greep naar de bal, en die bleef als een magneetje aan z'n hand plakken. op zijn gezichtje droeg hij een regenboog (het was een blij gezichtje). de heuvels glommen, want er was geen gras, het was een groene, halve bol. Ergens tussen dit plastische geweld zat toverde een japanner achter een lichtelijk gedateerde yamaha keyboard zoete melodietjes tevoorschijn.
de een na de ander
deze heet flows, het was een glimmende blauwe kubus- de japanner keek hem na, wezenloos, want hij begreep niet waar het vandaan kwam. De kubus was nog niet weg of er kwamen cilinders aangerold van over de heuvels. dat is 1 en dat is 2 en dat is 3. 3.
De vogels waren allersimpelst. Ik neem het allemaal aan voor waar.
hij keek gelukzalig.
achter de tv lachtende de japanse kinderen uitbundig. ik dronk yoghurt alvorens het dagblad er weer bij te pakken, dat ik juist had neergelegd.
buiten kwam de regen met bakken tegelijk naar beneden.
even zo te vrij dartelen tussen al die glimmende en verschuivende vormen. er was een slecht geanimeerde strandbal die wel heel onrealistisch door de lucht floot, in een parabool. er waren figuurtjes gemaakt vanuit de simpelste geometrische vormen. een ovaal als hoofd en een balletje als hand. de jongen greep naar de bal, en die bleef als een magneetje aan z'n hand plakken. op zijn gezichtje droeg hij een regenboog (het was een blij gezichtje). de heuvels glommen, want er was geen gras, het was een groene, halve bol. Ergens tussen dit plastische geweld zat toverde een japanner achter een lichtelijk gedateerde yamaha keyboard zoete melodietjes tevoorschijn.
de een na de ander
deze heet flows, het was een glimmende blauwe kubus- de japanner keek hem na, wezenloos, want hij begreep niet waar het vandaan kwam. De kubus was nog niet weg of er kwamen cilinders aangerold van over de heuvels. dat is 1 en dat is 2 en dat is 3. 3.
De vogels waren allersimpelst. Ik neem het allemaal aan voor waar.
hij keek gelukzalig.
achter de tv lachtende de japanse kinderen uitbundig. ik dronk yoghurt alvorens het dagblad er weer bij te pakken, dat ik juist had neergelegd.
buiten kwam de regen met bakken tegelijk naar beneden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.