Silent Runners - Statues & Ornaments (2022)

Ik ben zojuist aan de nieuwe schijf van Silent Runners begonnen. Echter... Ik kan je alvast verklappen dat ik er een hard hoofd in heb of ik Statues & Ornaments wel helemaal uit ga luisteren.

De zang is namelijk niet om aan te horen. Op een of andere manier klinkt 't gewoon niet lekker. Plus dat een lichte koerswijziging (hoewel absoluut geen deal-breaker) naar een wat meer gitaar gedreven, sombere post-punkstijl (voornamelijk à la Joy Division) de dansbaarheid niet ten goede is gekomen.

Moet dat dan? Nee, natuurlijk niet. De dansschoentjes mogen van mij vandaag én morgen én overmorgen gerust in die kast blijven staan. Helaas, ook de kwaliteit van de songs houdt niet over zodat ik beter enkele van mijn oude post-punk favorieten van stal kan halen.

Jammer, want het vorige album 'The Directory' vond ik wel helemaal prima.

Enfin... het is mij nu toch gelukt de gehele plaat te beluisteren. Dankzij enkele liedjes halverwege en vooral die aan het einde van deze schijf.

Afgelopen week maakte ik kennis met deze band toen ze samen met Clan of Xymox speelden in Dordrecht. Nu maar eens het materiaal van de band checken, want ze maakten tijdens hun optreden best wel indruk.

Ik ben het met Alicia eens dat het album wat stroef op gang komt en er zit inderdaad een aparte sound in de zang. Maar, vanaf Human Capital wordt het inderdaad een stuk genietbaarder! Niets nieuws onder de zon natuurlijk, de Joy Division en zelfs het eerder aangehaalde Clan of Xymox geluiden druipen er vanaf, maar het geheel zit prima in elkaar! Wat mij betreft scoort deze sympathieke band een dikke voldoende.

Ik was er ook bij in Dordrecht (Black-Out Festival) en vond de mij nog onbekende Silent Runners vet uitsteken boven de Clan of Xymox die een ietwat verveelde indruk maakten en geluidtechnisch matig klonken.

Dan deze jonge honden! Wat een lekkere energie en pakkende melodieën. De zang is misschien niet briljant, maar past deze stijl erg goed. Op plaat - ik heb deze week de LP aangeschaft - vind ik het eigenlijk alleen maar beter klinken. De zang is goed te verstaan, en de teksten gaan tenminste ergens over. De vergelijking met Joy Division begrijp ik wel, maar doet de band echt veel te kort. Silent Runners gooit de betere new wave en post punk door een mixer en levert een puik en redelijk gevarieerd album af. Hoogtepunten zijn voor mij Perfect Place to Hide, Human Capital, The Midas Touch en The Great Divide.

Oh ja, en bij de LP komt een downloadcode voor het digitale album + bonus tracks Fools Gold en No Manifesto. Inderdaad een sympathieke band!