Gandalf - Labyrinth (1990)
mijn stem
3 stemmen
Oostenrijk
Wereld
Label: Seagull
-
Main Theme (5:26)
-
Behind the Mask (4:48)
-
Cage of Rules (3:42)
-
The Ever - Turning Wheel (1) (3:46)
-
Painful Heart (5:21)
-
Brain Control (2:41)
-
A Glimpse of Light (2:43)
-
Facing the Demons (6:30)
-
The Ever - Turning Wheel (2) (3:45)
-
No Chance to Escape? (2:14)
-
Edge of Despair (3:10)
-
Bury the Pain (4:18)
-
Beyond the Heartaches (3:07)
-
The Ever - Turning Wheel (3) (2:58)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 27 februari 2008, 19:29 uur
De meeste albums die deze sympathieke Oostenrijker maakt zijn inwezen al soundtracks. Het enige wat nog te doen staat is je te verdiepen in de titels om zo zelf een rolprent in gedachte in elkaar te zetten.
Hoe zal dit gegeven uitpakken bij muziek die speciaal voor een film is gecomponeerd. De film waarbij deze muziek is te horen was, schijnt een experimenteel product te zijn wat voor het eerst te zien was op de filmfestivals van Berlijn en Cannes in 1989.
En dan het belangrijkste de muziek zelf. Deze is zonder twijfel van Gandalf. Wel dient gezegd te worden dat het wat leger klinkt dan wat ik van Gandalf gewend ben. Volgens mij zit Gandalf alleen in de studio en heeft het daardoor bere druk om een sfeervolle soundtrack in elkaar te zetten. Dit is volgens de wet van de grote lijnen aardig gelukt. Het is over de hele linie gesproken stemmige muziek die wat desolaats heeft. In gedachte zit ik dan ook in het labyrinth en wil er eigenlijk uit, maar aan de andere kant: zo veilig binnen heeft ook wat. Hetgeen ik op dit album mis is zo'n lekkere gitaar-solo van Gandalf, waardoor je zo lekker bij de les wordt gehouden.
Hoe zal dit gegeven uitpakken bij muziek die speciaal voor een film is gecomponeerd. De film waarbij deze muziek is te horen was, schijnt een experimenteel product te zijn wat voor het eerst te zien was op de filmfestivals van Berlijn en Cannes in 1989.
En dan het belangrijkste de muziek zelf. Deze is zonder twijfel van Gandalf. Wel dient gezegd te worden dat het wat leger klinkt dan wat ik van Gandalf gewend ben. Volgens mij zit Gandalf alleen in de studio en heeft het daardoor bere druk om een sfeervolle soundtrack in elkaar te zetten. Dit is volgens de wet van de grote lijnen aardig gelukt. Het is over de hele linie gesproken stemmige muziek die wat desolaats heeft. In gedachte zit ik dan ook in het labyrinth en wil er eigenlijk uit, maar aan de andere kant: zo veilig binnen heeft ook wat. Hetgeen ik op dit album mis is zo'n lekkere gitaar-solo van Gandalf, waardoor je zo lekker bij de les wordt gehouden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.