Then Comes Silence - Hunger (2022)

Het was een foutje. Het was per ongeluk dat het nieuwe album een paar weken geleden toch even te beluisteren was geweest op Bandcamp. Dus... een echt goed oordeel heb ik eigenlijk nu nog niet. In ieder geval niet na twee volledige luisterbeurten.

Veelzeggend?

Ik vermoed van wel.

De nummers die ze hebben vrijgegeven vallen mij ook wat tegen.

Ik was erg gecharmeerd van Machine, de voorganger van deze nieuwe Then Comes Silence.

Maar hier lijkt de koek een beetje op. Het is ontegenzeggelijk TCS. Niet slecht, maar zonder de sterke composities van vooral Machine, maar zelfs ook die van Blood en Nyctophilian.

Maar ik zal er nog even over nadenken. Misschien kan dit album nog groeien.

Hoe dan ook, het is toch wel een teken aan de wand als ik na drie luisterbeurten niet van mijn kruk ben gevallen en/of mijn rode dansschoentjes aan heb getrokken bij TCS.

Ik heb het album nog niet geluisterd, maar jouw oordeel is meestal ook mijn oordeel. Ik ga het morgen eens luisteren. Altijd lastig, een goede opvolger voor zo'n meesterwerkje als Machine.

Ja, de lat lag hoog met zo'n mooi album als Machine.

Ben nu aan het luisteren, klinkt toch niet verkeerd. Wel behoorlijk stevig.

Dat het 'stevig' klinkt is voor mij geen enkel probleem.

Komt bij mij binnen met vier sterren. Album besteld.

Ik ben het met Alicia eens. Het album valt toch wat tegen, staat niet in de schaduw van de voorganger. De eerste 9 nummers zijn over het algemeen best goed, maar die laatste twee! Gewoon slecht vind ik. Een ruime voldoende, kan misschien na meerdere luisterbeurten nog een 4 worden?

Ja, vooral dat laatste liedje!

Ik hou nog altijd van de TCS sound. Maar de composities op dit album vind ik over het algemeen aan de (soms zeer) matige kant. En dat komt wellicht voor een deel ook door te hoog gespannen verwachtingen. Denk ik.

Ik weet zeker dat dit komt door de hoge verwachtingen. Na een meesterwerkje als Machine is het moeilijk om dat te overtreffen. Hetzelfde heb ik ook bij ACTORS en TRAITRS. Hoewel ik die laatste twee wel nog een 4 heb gegeven.

Nu over dit album: Het begint best aardig met een sterke opener, waardoor je al hoge verwachtingen hebt voor de rest van het album. Ondanks dat de composities inderdaad minder zijn als op Machine blijft het album me toch boeien, hoewel de songs soms veel op elkaar lijken. Ik dacht nog bij track 9, 'dit blijft zeker een 4', tja tot die laatste 2 songs, wat een draken zijn dat! Hadden ze er dan een korter album van gemaakt en die laatste 2 weggelaten. Soms snap je de keuze van bands niet, maar ze zullen het zelf wel goede songs vinden anders hadden ze het er niet opgezet hè. Ik hou ook nog steeds van deze band hoor, en dit is ook al hun zesde album. Dat is heel erg veel voor steeds maar hetzelfde genre en repertoire. Misschien ook op zoek blijven naar nieuwe bands, ik merk dat de debuutalbums van nieuwe jonge bands vaak erg sterk zijn. Dan hebben ze die urgentie nog.

Na Machine opnieuw vier sterren voor de Zweden van Then Comes Silence, goedgemaakte postpunk waar je je geen buil aan kunt vallen.