Logic - Vinyl Days (2022)

Interessante gastenlijst.

Dacht dat ie met rappen gestopt was.

Is van deze ruimte niet recent een geschilderd of geïllustreerd artwork uitgekomen? Kan er even niet opkomen, maar volgens mij lijkt het hier sterk op.

Gaat wel op de luisterlijst deze!

Hier had ik oorspronkelijk heel veel zin in, de titeltrack en Orville klinken alvast heerlijk ook! Maar 30 tracks? Oké, ook een aantal skits maar dan komen we nog op 22 nummers... Hopelijk geen al te lange zit.

Ik neem aan dat dit een privéfoto van Logics zoon is, dus het lijkt mij sterk dat dit voor een andere hoes is gebruikt.

Here we go Lekker hoor, de nieuwe Logic zo op de achtergrond op de vrijdag!

Logic; de rapper met verreweg de meest irritante skits/narrators op zijn albums.

Echt; hij moet altijd bewijzen dat ie real is ofzo met een stemmetje dat zegt dat zijn verses gestoord zijn, dat ie wel "echt" hip/hop is of dat hij van Quentin Tarantino houdt ofzo. Op dit album is Anthony Fantano een interessant onderwerp blijkbaar.

Ik ga niet liegen, hier staan wel echt een aantal bangers op. Sowieso heel veel dikke gestoorde beats en Logic die voor het grootste gedeelte ook wel echt gekomen is om te rappen.

Toch is er wel iets dat mij een beetje terughoudt. Dat zijn toch die aantal keer dat ik aan mijn hoofd moet krabben van een aantal wacky teksten, of dat ie te hard op de grondleggers aan het geilen is.

Ook zo'n track als "Bleed It" is echt met de gedachte gemaakt; Wij moeten echt een Beastie Boys track maken. Helaas doet Logic dat wel vaker en is dit toch iets wat we echt iets te vaak hebben gezegd tijdens de carriere van Logic.

Bijzonder rommelig en chaotisch. De beats zijn soms lekker, maar ook vaak te onrustig. De vage beatswitches en het ge-Funkmaster-Flex de hele tijd helpt dan ook niet echt mee. Verder is Logic een prima rapper, maar gek genoeg zijn zijn teksten soms tenenkrommend slecht. En daarbij ben ik het eens met overmars89 dat hij zich continu lijkt te willen bewijzen. Heel irritant. En de skits voegen ook echt totaal niks toe aan dit album. Ik had hier toch iets meer van verwacht, maar ik denk niet dat ik dit vaker op ga zetten. Ik kan hier niet met plezier naar luisteren.

Logic is wel in zijn bedoeling geslaagd naar mijn mening.

Het concept van Vinyl Days is dat dit studioalbum klinkt als een mixtape. Diepgaande teksten moet je hier ook niet verwachten naar eigen zeggen want daar draait deze plaat niet om, dit was ook maar 12 dagen werk. Dit zevende album van Logic is gecreëerd door te samplen uit zoveel mogelijk vinyl-platen. Het old school gevoel moet naar boven komen heb ik hem horen zeggen in een interview: veel samples, knallende beats, DJ-drops en lekker ongecompliceerd rappen! In zijn opzet vind ik hem best geslaagd, of ik het zo'n geweldig concept(album) vind is iets anders.

Zoals hierboven ook al aangegeven is is het project wel een rommeltje hoor. 30 nummers waarvan 8 skits en de echte muzikale nummers duren gemiddeld ongeveer 2 minuten met dan af te sluiten met zijn versie van Last Call van Kanye West. Funkmaster Flex met zijn drops doet dit album ook niet goed.
De skits zijn het voornaamste probleem voor mij, ze halen me met enige regelmaat uit de luisterervaring. Voor hem persoonlijk zal het wel fijn zijn om grote en mindere grote namen zoals o.a. JJ Abrams, Michael Rapaport, Nardwuar en TheNeedleDrop een voicemail bericht te laten inspreken voor zijn album maar de meeste duren toch echt veel te lang hoor!
Voor de rest mocht hij de meeste nummers wel wat meer uitdiepen, vele nummers voelen gewoon aan als ideeën die niet afgewerkt zijn.

Maar je kan niet ontkennen dat Logic een uitstekende rapper is, ook zijn de beats van 6ix en hemzelf wel prima. Als je hem in interviews of iets dergelijks ziet lijkt hij ook gewoon een uiterst aangenaam persoon die stiekem gewoon een grote nerd is.

Quasi is een ode aan Madlib (waar hij een collaboratiealbum mee heeft opgenomen) waar Logic uitdrukt dat hij ook weer aan het rappen moet gaan en is één van die korte nummers dat ik wel geweldig vind. Hiernaast zal ik het vaakst terugkeren naar de reguliere nummers die meestal ook voorzien zijn van een toffe gastartiest, denk bijvoorbeeld aan Therapy Music, Ten Years, Porta One, het titelnummer en Orville. I Guess I Love It met The Game vind ik ook wel tof maar ik heb The Game de laatste paar keren al sterker gehoord. Dat beloofd volgende maand dat hij ook met een nieuw album van 30 tracks (Drillmatic) komt...

Logic zelf (teksten door de vingers gekeken), de producties, de gastartiesten en het concept zijn allen goed maar als geheel is het te rommelig en duurt het vooral veel te lang. Hij had van mij persoonlijk meer tijd mogen uitrekken voor de creatie van Vinyl Days. Wel leuk dat hij terug uit pensioen gekomen is! Dit was zijn laatste op Def Jam Recordings maar hij gaat independent muziek blijven uitbrengen!

3,5*

Om een of andere reden heb ik Logic altijd links laten liggen. Nooit een heel album van geluisterd. Ik weet niet goed waarom, maar wellicht dat ik onbewust wat van de kritiek op hem heb opgeslagen in m'n hoofd. Na Orville en de titeltrack van dit album te hebben gehoord heb ik me er toch eens aan gewaagd. Wat Overmars beschrijft hierboven herken ik wel, hij wil wel heel graag een echte zijn. Stoor me zelf overigens meer aan dat laatste nummer met al die shoutouts en verdere interessantdoenerij.
Maar als niet Logic-luisteraar ben ik door dit album toch vooral positief verrast. Vind de beats erg vet, maar dan echt. Elke top-MC had met deze producties echt een gruwelijke plaat neergezet. Logic rapt goed, het raakt me alleen weinig. Gewoon prima raps op dikke beats dus voor mij.
Als ik een beetje Google naar meningen over deze gast is de haat wel enorm zeg haha. Wat heeft hij misdaan vraag ik me af? Kan toch wel een lading slechtere rappers verzinnen.

Volop genieten eigenlijk stiekem van dit album. Die titeltrack kan ik 100 keer achter elkaar opzetten.

Documentaire over de creatie van dit album.