Heilung - Drif (2022)

Hier kijk ik naar uit. De vorige twee albums betoverde mij direct en live is het nog overweldigender. Als een toeschouwer ervaar je de rituelen van onze heidense voorouders, het spreekt volledig tot mij.
De single Anoana één keer geluisterd en die komt wat lied georiënteerder over, dat verontrust me wel een beetje. Juist het ritualistiche aspect met mantra achtige herhaling om in een soort trans te raken is wat me zo trekt bij de muziek van Heilung. Maar we zullen zien wat dit album brengt, ze weten zelf ook waar hun kracht ligt dus ik verwacht nog steeds mooie, hypnotiserende, oer aardse ritmes met brullende mannen en een sirene die iedereen betoverd met haar zang.

Behalve een aantal "songs" zitten hier ook weer voldoende hypnotische klanken op die je zo transporteren naar oeroude Keltische rituelen in noordelijke bossen. Niet echt een "luisterplaat" maar wel een ervaring die, als je je hart ervoor open stelt, je tot de kern van je ziel kan raken.

Album nu een paar keer gehoord, maar weinig blijft echt plakken. De vrees die ik kreeg na de single Anoana dat het meer lied georiënteerd zou zijn is gelukkig niet uitgekomen, maar daar komt voor in de plaats dat de muziek op weinig plekken m'n aandacht weet te pakken. Zeker de tweede helft voelt bijna als een ambient plaat. Marduk als slotstuk zorgt daar denk ik voor, het eindigt als een nachtkaars.
Lichte teleurstelling wel.

De koek is op denk ik. Eerste twee albums waren erg leuk. Ook live gezien in 2019. Dit is toch wel behoorlijk minder indrukwekkend. Wel aardig dus.