Frank Foster / Frank Wess - Frankly Speaking (1985)

Regelmatig check ik of de minder bekende cd's uit mijn verzameling op MM staan en kijk nou....... Frankly Speaking is hier ooit toegevoegd. Geen enkele stem op uitgebracht en ook geen begeleidende tekst.
Zal ik dan maar? Ja joh, je hebt toch niets beters te doen.

Frank Foster, saxofonist en Frank Wess, fluitist en saxofonist, maakten tussen 1953 en 1964 deel uit van het beroemde Count Basie Orchestra.
Ze namen dit album, Frankly Speaking op in december 1984 samen met bassist Rufus Reid, toetsenist Kenny Barron en drummer Marvin "Smitty" Smith.

Het album opent met An' All Such Stuff As 'Dat, gecomponeerd door Frank Foster. De titel komt voort uit een anekdote van 40 jaar eerder waarin zijn vriend, saxofonist Tom McClure, opmerkte: " She wanted the house, the radio an' all such stuff as 'dat."

Op The Summer Knows van Michel Legrand is het arrangement van Frank Wess en horen we voor het eerst zijn (dwars)fluit. Tekst uit het boekwerkje bij de CD: "It's always done as a ballad," says Wess, "so I thought we could do it as a swing thing with a little rhythm hook."

When Did You Leave Heaven is door Wess omgeturnd in Gospel stijl. De kenners herinneren zich wellicht de in 1955 opgenomen versie van Little Jimmy Scott. Nog weer langer geleden, in de jaren dertig van de vorige eeuw, was het nummer een hit voor Pha Terrell, zanger van de Andy Kirk Band.
In deze versie heerlijk pianospel van Barron en prachtig fluitspel van Wess.

Op Up And Coming blazen de beide Frank's de ene na de andere sax solo weg. Mooi zoals ze de solo's steeds van elkaar overnemen. Lekker uptempo nummer, geschreven door Frank Wess.

One Morning In May is een traditional uit 1933 geschreven door Hoagy Carmichael en Mitchell Paris.
Wess heeft voor dit nummer wederom gekozen voor de dwarsfluit hetgeen een prima combi vormt met de sax van Foster.

Two Franks (Neal Hefti) en Blues Backstage (Frank Foster) zijn beiden klassiekers uit het Count Basie repertoire.

This Is All I Ask is geschreven door Gordon Jenkins, nu in een arrangement van Frank Foster. Prachtige ballad!

Al met al is Frankly Speaking een heerlijk jazz album van twee grootheden uit het verleden. Frank Foster overleed op 26 juli 2011 op 82-jarige leeftijd, Frank Wess twee jaar later op 30 oktober 2013, 91 jaar oud.
Ik las ergens op het World Wide Web dat het album op CD niet meer is te krijgen en dat het ook onvindbaar is bij de streamingdiensten. Voor hen die het toch willen beluisteren: het staat sinds twee jaar wel op YouTube zag ik. Bij mij gelukkig in de CD-kast en heerlijk om vandaag weer eens te beluisteren!

Ik had deze toegevoegd omdat ik deze op lp heb. Mijn excuses dat ik er nog niets bij had gezet. Dat is er dan (nog) van gekomen. Bedankt voor de uitgebreide recensie.

Excuses zijn niet nodig hoor. Dank voor het toevoegen van dit album!