Corey Harris - Greens from the Garden (1999)

Ik ben een bluesliefhebber, en over het algemeen kan ik de meeste bluesplaten wel waarderen. Maar ik heb toch grote mooie met "Greens from the Garden" van Corey Harris. Niet omdat de liedjes niet goed zijn, maar wel omdat deze plaat volgepropt is met tussendoortjes, nietszeggende gesproken tekst en onzinnige geluidsopnamen. Dit leidt behoorlijk af van de muziek. Daarnaast is het een allegaartje aan blues- en roots stijlen, waardoor de consistentie behoorlijk ver te zoeken is. Hier en daar komt er nog een aardig blues nummer voorbij, maar door bovenstaande wordt mijn luisterplezier behoorlijk aangetast. Of de ambitie is te hoog, of er wordt krampachtige geprobeerd om er iets artistieks of creatiefs van te maken, maar "Greens from the Garden" neigt naar hoogmoed komt voor de val.

Ik kan me wel in het bericht hierboven vinden, maar kom toch tot een wat hogere waardering, want er staan toch wel een aantal mooie nummers op, waar Harris goed op gitaar speelt. Het thema, mama kookt lekkere groenten, is niet interessant, maar komt telkens in de korte stukjes terug. Dat haalt het niveau behoorlijk omlaag.