Vive la Fête - Attaque Surprise (1999)

Opvallend hoe gedateerd dit album al klinkt na 5 jaar... De recentere platen van Vive La Fete zijn gelukkig een stuk beter. :

Een allereerste plaat van vive la fete en hier zie je duidelijk, zoals herman al zei, dat ze echt wel erop vooruit gegaan zijn. Er staan welgeteld 3 goede nummers op deze plaat en dat is 'Je N'ai pas Peur', 'Je Ne Veux Pas' en 'Emanuelle'

Ik vind Merde à l'Amour echt heel erg lief. Dat nummer, samen met Emmanuelle en Bonne Anniversaire zijn de enige nummers die ik ken van dit album. De andere albums ken ik allemaal wel, is het de moeite waard deze nog te kopen?

Tja.. gedateerd.. hoe kan het ook anders.. ze doen eigenlijk niet veel anders dan de jaren '80 synthipop nabootsen, en an sich is dat allemaal niet zo erg hoor.. maar de songs zijn nu niet bepaald sterk te noemen.. en over het "zingen" (ahum) van Els Pynoo zullen we misschien best maar zwijgen....

Ik vind haar best leuk zingen eigenlijk. Niet al te zuiver nee, maar irritant is het zéér zeker niet.

Zingen? Hm.. nu ja...

Zingen als in; praten op melodie.

... en je vergeet haar gekrijs niet? ;-s

In Noir Désir bedoel je? Vind ik heel speciaal overkomen.

Electro_ Elske doet dat op zowat alle Vive La Fête platen, en helaas LIVE doet ze het continue...

Ik weet het niet hoor.. heb ze nu twee keer "mogen" aanschouwen.. Els heeft dan liefst zo weinig mogelijk kledij aan, en loopt daar als een kieken zonder kop over het podium te gillen.. hm..

Ah.. ankedote: op Suikerrock in 2004 waren we met een heel stel britten daar (en Vlamingen, Nederlanders, ..) en een van die britten zag van ver, vanop de achterste rijen stond hij, VLF opkomen: "what's this? Sex On Legs?" ..
Sja..

ik geef toe: ik heb geen enkele album van hen in huis, maar heb wel alles beluisterd: en wist toen dat ik er goed aan deed hun werk niet te kopen... en live;. die krijsjes, het weinig om het lijf hebbende.. tja.. ok, is wel eens leuk.. maar om nou te zeggen dat ik het goed vind..

Hm... nee, daarvoor heeft het 1) letterlijk én figuurlijk te weinig om het lijf en 2) mankeert het aan originaliteit.. het ruikt ietsje TE veel naar "wij pikken graag van de jaren '80"... maar misschien ben ik wel een oude zak aan het worden ;-D

Nouja. Ik vind het gewoon erg leuke muziek, kan er niks aan doen. Sorry hoor.

Geen probleem.. liet me even gaan.. komt wellicht omdat ik er altijd meer van verwachtte totdat ik de albums ging beluisteren en ook dat het live wat mij betreft zo'n tegenvalller was...

Door hun concert op Lowlands (voornamelijk het zien van Maquillage) ben ik wel geinteresseerd in ze geraakt, en al gauw een fan geworden. Maarja, ik ga nu slapen.

Dat doen ze nog steeds, maar de latere albums klinken toch wel een stuk beter.

Wel met c-moon eens ook, te weinig om het lijf. Gisteravond live in de Paradiso waren ze wel leuk, lekker vet en kickend geluid met als leukste de noizerig wordende stukken. Verder is het teveel dezelfde formule.

ik kan platen van vive la fete niet van het begin tot het eind uitzitten. Het titelnummer vind ik overigens het leukste wat ze ooit gedaan hebben, geweldig hoe je een vet nummer kan maken met 1 akkoord!

Goede CD met lieve nummers als Merde a l'amour, elle est la, non dis non en je n'ai pas peur. Daarnaast de wat meer electropop-achtige nummers als danser, je ne veux pas (vette remix) en emmanuelle. Al met al een goeie plaat die mij zeker niet snel verveelt door zijn veelzijdigheid.

Mooie,lieve nummers,maar ik ben toch blij dat Vive la fête nu harder klinkt
3.5 geef ik hem,wegens mijn liefde voor Vive la fête

Mèrde à l'amour,Tu as déjà aimé en Emmanuelle zijn de tofste nummers

Attaque Surprise is mooi, maar nogal soft voor deze wat kitsjerige band.
Kitch als kunstvorm, welteverstaan. Op hun later werk, Nuit Blanche bijvoorbeeld komt alles veel beter uit de verf, hier zijn Els en Danny nog wat zoekende...
Lieflijke liedjes, natuurlijk niet in het allebeste Frans, maar ach, die Els het is toch pure erotiek, niet ?

3 sterretjes, dit.
***

niet.

En...
Ik zal wel nooit snappen wat de aantrek van VIve la Fête met het kelende varkentje, sorry, Els is....

els rules en is sexy as hell , niet de beste van vive la fete , maar dat moest nog komen

Lijkt erop dat de liedjes minder zijn afgewerkt en dat
ze snel in elkaar zijn gestoken.
Maar dat vind ik juist lekker aan deze cd .
Heb ook graag het latere werk van Vive La Fête maar voor mij
slaat daar de eentonigheid sneller toe.
(buiten Nuit Blanche dan toch)

Zeker 1 van hun betere cd's.
Sterk debuut
4*

Aangenaam tussendoor plaatje, vroeger veel geluisterd (nu mijn versie ligt ergens te lande en ik weet niet meer waar).
Alhoewel ik deze veel geluisterd heb was het geen stimulans om nog een plaat van Vive La Fete te ontdekken.
Ook Je Ne Veux Pas, dat eerder op single was uitgekomen vind ik wat minder op dit album, het is net of ze er de schwung uitgehaald hebben, jammer.

De liedjes Bonne Anniversaire en Téléphoner komen qua geluid in dezelfde volgorde als hier aangegeven, maar staan op het hoesje omgekeerd...Of ben ik de enige die dit ervaart?

Aardig plaatje, maar het mist iets...gelukkig vind ik datgene wel terug in hun latere werk!

Super goede cd met Non Dis Non en Attaque Surprise als hoogte punt..