menu

Lean Year - Sides (2022)

mijn stem
4,00 (9)
9 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Pop
Label: Western Vinyl

  1. Legs (4:25)
  2. Nitetime (4:05)
  3. End (3:30)
  4. The Trouble with Being Warm (5:22)
  5. Panes (4:22)
  6. Bend (4:13)
  7. Bad Woman (2:59)
  8. Marriage of Heaven and Hell (2:57)
  9. Home (3:27)
totale tijdsduur: 35:20
zoeken in:
avatar van Lura
4,5
Regisseur Rick Alverson maakte tussen 2000 en 2007 met zijn band Spokane een handvol interessante, beeldende platen. Vervolgens werd het stil op muzikaal vlak en stortte Alverson zich volledig op het regisseren, totdat vanuit het niets in 2017 het prachtige debuutalbum van Lean Year verscheen. Erwin Zijleman beëindigde toen zijn recensie op Krenten uit de pop met de woorden “Het album kleurt uiteraard prachtig bij de recente herfstdagen, maar de pure schoonheid van de muziek van Lean Year is uiteindelijk volstrekt tijdloos.”.

Het album Sides kan andermaal een regelmatig terugkerende soundtrack van de (naderende) herfst gaan vormen. Op de hoes staat Rick Alversons moeder op jonge leeftijd afgebeeld. De aanvankelijke intenties van Alverson en partner Emilie Rex tijdens het schrijfproces voor het album veranderden na een aantal persoonlijke tragedies. Alverson verloor zijn beide ouders snel achter elkaar, de moeder van Rex kreeg de diagnose kanker en de geliefde familiehond van het paar, Orca, stierf.

Deze gebeurtenissen veranderden het album in een verkenning van verlies - een poging om de pijnlijke, complexe en persoonlijke emoties te verwerken die naar de oppervlakte borrelen wanneer ze worden geconfronteerd met de dood. Vanaf opener Legs, wordt een bijzondere, regelmatig dromerige sfeer neergezet. Een sound gecreëerd met instrumenten als een elektrische kalimba, maar ook met fluweel saxspel van Joseph Shabason (Logan Farmer, Destroyer, War On Drugs).

Sides is een album dat vliegensvlug bij mij onder de huid kroop.

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Lean Year - Sides - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Lean Year - Sides
Het Amerikaanse duo Lean Year debuteerde vijf jaar geleden fraai maar helaas vrij anoniem met een titelloos album, maar perfectioneert haar bijzondere geluid op het bijzondere en prachtige Sides

Rick Alverson en Emilie Rex lieten de afgelopen vijf jaar niet veel van zich horen, maar keren deze week terug met het bijzondere Sides. De instrumentatie is nog wat subtieler maar ook trefzekerder dan op het debuutalbum van het tweetal en Emilie Rex is ook nog eens beter gaan zingen. Sides is een behoorlijk sober ingekleurd album, maar door de inzet van nogal wat instrumenten gebeurt er van alles. Sides is een album om noot voor noot uit te pluizen, maar het is ook een zeer aangename metgezel in de kleine uurtjes. Het debuutalbum van Lean Year kreeg helaas weinig aandacht, maar deze wonderschone opvolger verdient absoluut een plekje in de schijnwerpers.

Rick Alverson maakte in de eerste tien jaar van het huidige millennium een aantal prachtige albums met zijn band Spokane. De naam van de band trok mijn aandacht omdat ik ongeveer ten tijde van de release van het debuutalbum van de band door onverwacht slecht weer met een camper was gestrand op een trailerpark in Spokane, Washington, dat alle vooroordelen over de trailerparks in de VS bevestigde. De muziek van de band Spokane bleek echter prachtig, maar helaas gaf de band er na een album of vijf de brui aan.

Rick Alverson zocht na het uit elkaar vallen van zijn band een jaar of tien zijn geluk als filmregisseur, maar vijf jaar geleden dook hij samen met zangeres Emilie Rex op als Lean Year. Het leverde een nauwelijks opgemerkt, maar wonderschoon album op, dat op mij aan het eind van 2017 in ieder geval flink wat indruk maakte. Desondanks deed de naam Lean Year na vijf jaar stilte bij mij geen belletje rinkelen, maar door de positieve woorden van met name Paste Magazine, heb ik het nieuwe album van het tweetal gelukkig niet gemist.

Het debuut van Lean Year viel op door bijzondere klanken, zeer subtiele arrangementen, bijzondere invloeden en de prachtige stem van Emilie Rex. Het zijn ook de belangrijkste ingrediënten van het deze week verschenen Sides, maar Lean Year borduurt op haar tweede album zeker niet fantasieloos voort op het debuutalbum van het tweetal. Rick Alverson en Emilie Rex hebben het geluid van Lean Year op Sides nog wat verder geperfectioneerd.

De vaak wat jazzy instrumentatie op Sides is nog wat spaarzamer en subtieler dan op het debuutalbum van het Amerikaanse duo. Emilie Rex tekent op Sides niet alleen voor prachtige zang, maar ook voor fraaie bijdragen van de Wurlitzer en de Mellotron, terwijl Rick Alverson een heel arsenaal aan instrumenten toevoegt, waaronder ook flink wat piano en keyboards. De meest in het oor springende accenten in de klanken op Sides komen van gastmuzikant Elliot Bergman, die prachtige bijdragen van de saxofoon en de klarinet toevoegt.

Er gebeurt van alles in het zeer sfeervolle en stemmige geluid van Lean Year, maar het is ook een bijna minimalistisch geluid. Het is een geluid dat me af en toe wel wat doet denken aan de slotakkoorden van Talk Talk of aan de muziek van Portishead, maar de stem van Emilie Rex is natuurlijk totaal anders dan die van Mark Hollis of Beth Gibbons.

Emilie Rex zingt op Sides nog wat meer ingetogen dan op het debuut van Lean Year, maar ik vind de zang op het tweede album van Lean Year bovengemiddeld mooi. Sides doet het verrassend goed op de achtergrond en dan met name in de kleine uurtjes, maar met oppervlakkige beluistering doe je de muziek van Lean Year te kort. Rick Alverson en Emilie Rex spelen en zingen op het tweede album van hun gezamenlijke project echt geen noot teveel, waardoor iedere noot die wel uit de speakers komt raak is.

Pitchfork vergelijkt de muziek van Lean Year met die van The Xx. Daar is qua sfeer en zang hier en daar wel wat voor te zeggen, maar de aardse klanken op Sides klinken toch flink anders dan de atmosferische klanken van The Xx. Niet vergelijken dus met de muziek van anderen, maar vooral intens genieten van de bijzondere muziek van Lean Year. Omdat ik niet veel herinnering meer had aan het debuut van het tweetal, heb ik dit album er ook nog eens bij gepakt, maar Sides is nog een stuk beter en vooral interessanter. Indrukwekkend album. Erwin Zijleman

avatar van ohmusica
4,5
De vorige sprekers hebben al veel aangegeven. Dit is een prelude op de herfst, mensen! Het is wel even wennen aan het langzame, slowmusic, maar het is bepaald niet glad of te perfect en dus niet ‘saai’ in mijn beleving, bijvoorbeeld de ietwat rafelige prachtstem van Emilie en het samenspel met lucht tussen de noten, het pakt goed uit. Er staan een paar heel fraaie composities op, m.i. missie geslaagd.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:40 uur

geplaatst: vandaag om 05:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.