Sigh - Shiki (2022)

Deze vind ik wel weer erg goed van Sigh, weinig fanfare metal meer, maar heavy, black,doom en progressive gekte, ik hoor zelfs wat electronica langskomen.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.

Sigh was nog nooit eerder op mijn pad gekomen, maar deze progressieve black/death/heavy metal gaat er bij mij in als verse sushi. Wat een gekte en wat een variatie! Het album klinkt soms een beetje onevenwichtig, maar is over het geheel genomen erg interessant.

Score: 83/100

1. Wilderun - Epigone (96)
2. Elder - Innate Passage (91)
3. Disillusion - Ayam (90)
4. Ghost - Imperia (89)
5. Star One - Revel In Time (88)
6. Allegaeon - Damnum (87)
7. Persefone - Metanoia (86)
7. Satan - Earth Infernal (86)
9. Lalu - Paint The Sky (85)
9. Cult Of Luna - The Long Road North (85)
11. 40 Watt Sun - Perfect Light (84)
11. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain (84)
11. Arð - Take Up My Bones (84)
11. Von Hertzen Brothers - Red Alert In The Blue Forest (84)
15. Dark Funeral - We Are The Apocalypse (83)
15. Sigh - Shiki (83)
17. Voivod - Synchro Anarchy (82)
17. Darkest Era - Wither On The Vine (82)
19. Guild Of Others - Guild Of Others (80)
20. The Flower Kings - By Royal Decree (79)
—. Amorphis - Halo (78)
—. Jethro Tull - The Zealot Gene (78)
—. Shape Of Despair - Return To The Void (78)
—. Toundra - Hex (77)
—. Jonas Lindberg & The Other Side - Miles From Nowhere (74)
—. Eight Bells - Legacy Of Ruin (74)
—. Marillion - An Hour Before It’s Dark (73)
—. Big Big Train - Welcome To The Planet (73)
—. Sarcasm - Stellar Stream Obscured (70)
—. Sylvaine - Nova (70)
—. The Offering - Seeing The Elephant (64)

Sigh maakt extreme metal zo te horen en tapt daarbij uit verschillende vaatjes. Volgens Encyclopaedia Metallum maken ze avantgarde/black metal. Ik kijk nu naar de video van Shoujahitsumetsu, en het valt me op dat de band wat stoïcijns er bij staat. Geen overdreven black metal-show, make up en gedoe.

Ben gelijk even wat verder gaan kijken en kwam op deze live-video: https://www.youtube.com/watch?v=4ikt-91Yb7M ,inclusief bijbel-verbranding (had van mij niet gehoeven), maar zo werk dat nu éénmaal met bands die flirten met occultisme.

De band flirt ook met electronica en classic heavy metal, getuige deze video: https://www.youtube.com/watch?v=4ikt-91Yb7M

Mjin conclusie is dat ik een erg gave band heb gehoord, die weer eens iets totaal anders doet, maar het is niet mijn helemaal 'mijn ding'.

Een dikke 30 jaar in hun carrière komt Sigh nog eens met een heel sterk album op de proppen. Shiki is een redelijk rechtoe rechtaan album voor Sigh's doen, het klinkt gefocust en verbeten. Er wordt wel geëxperimenteerd, maar alles staat in dienst van de nummers. Zo duiken er af en toe wat electronische invloeden op, of gedeeltes met fluit en andere blaasinstrumenten. Ze zorgen voor een mooie hard-zachtdynamiek met de fellere metalpassages. Ik was wel enigszins verbaasd toen ik zag dat de gitarist en drummer eerder deel uitmaakten van bands als o.a. Kreator, Dragonforce en Fear Factory (niet direct namen waar ik aan denk bij Sigh), maar het gevolg is wel dat alles superstrak is ingespeeld. Het album heeft ook de heldere productie die erbij past (wat zeker niet op elk Sigh-album het geval is). Mirai's zang klinkt erg krachtig, misschien als gevolg van het feit dat hij hier alles in het Japans zingt. Ik versta er natuurlijk niks van, maar ik begreep uit een interview dat dit album conceptueel draait om zijn angst voor aftakeling en de dood. Alles bij elkaar zorgt dit strak en fel maar tegelijk ook donker album. Erg gaaf!

Tussenstand:
1. Imaginary Sonicscape (4,5*)
2. Hail Horror Hail
3. Scenario IV: Dread Dreams (4*)
4. Ghastly Funeral Theater
5. Scorn Defeat
6. Shiki
7. In Somniphobia
8. Heir to Despair (3,5*)
9. Infidel Art
10. Gallows Gallery
11. Graveward (3*)
12. Scenes from Hell
13. Hangman's Hymn