Nils Frahm - Music for Animals (2022)

Weet niet wat ik hiervan moet vinden. Nils Frahm Announces New Album 'Music For Animals' - stereogum.com

Drie uur is wel lang. En maar hopen dat het beter is dan de Beatle Barkers.

3 uur is inderdaad veel te lang. Zoals zo veel van zijn albums zijn waarschijnlijk een paar nummers écht de moeite waard om goed voor te zitten. Ben opzich wel blij dat hij deze elektronische hoek weer opgaat met deze plaat - al moet ik zeggen dan ik Wintermusik zijn beste werk vind. Maar verder kan ik zijn neoklassieke werk niet altijd waarderen. Laat maar komen! Straks tijdens ADE in het concertgebouw gaat in ieder geval magisch worden.

De eerste track duurt al ruim 26 minuten zonder dat er sprake is van een zekere opbouw, wel een fijn bekoorlijk geluid daar niet van.

Eindelijk weer echt nieuw werk van deze beste man en dan ook gelijk 3 uur. We worden verwend.

Eerste indruk is dat het een stuk meditatiever is dan zijn voorgaande werk. Een soort 'All Melody', maar dan nog ingetogener.

Nils Frahm heeft me al aangenaam verrast, maar heeft me ook al vaak teleurgesteld. Hij wordt beschouwd als een van de betere neo-klassiek artiesten met elektronische invloeden. En dat is een hele eer als je het aandeel artiesten ziet die binnen dit genre actief zijn. Denkende aan: Ólafur Arnalds, Joep Beving, Ryuichi Sakamoto, Yann Tiersen, Jean-Michel Blais, Lambert enzovoort...

Allemaal wisselen ze hun solo-piano projecten af met meer ambient-electronica producties. En toch stellen deze laatste me vaak ook wat teleur. Voor het betere werk moet je toch eerder bij een Clark of Aphex Twin en navolgelingen zijn, waar de focus van hun producties toch meer op elektronica genre ligt.

Ik verwacht daarom dat dit 3u durende ambient-project teveel weg gaat hebben van elektronisch geneuzel dat meer interessant is voor de producent zelf, dan voor de luisteraar.

Zelfs voor ambientbegrippen is dit nogal voortkabbelend. Best aangenaam, heb tijdens het luisteren ook een flinke slag kunnen maken in Infinite Jest, maar dat is ook het probleem, want het neemt onvoldoende ruimte in en eist niet genoeg aandacht op. Het zijn allemaal mooie nummers, en saai vind ik dit zeker niet, maar het laat me wel koud.

Nils is in elk geval aan het vernieuwen. Complimenten voor de artiest die niet in herhaling vervalt en het veilige, want bekende, pad blijft kiezen. Staat nu voor de eerste keer op en zal nog geen oordeel geven.
In elk geval album dat uitnodigt tot contemplatie

Bij vlagen hoor ik wel iets bijzonders, de vernieuwing zit m in het uitdiepen van een sound en daar ruim de tijd voor nemen, als een explorer. Gaandeweg het album ontstaat er wel een fijne sfeer, maar ook broos en breekbaar.

Het verhaal achter dit album spreekt mij aan. De uitwerking ervaar ik bij eerste beluistering als een prima ambient album. Niet meer en niet minder.

Waar Nils Frahm in de overvloed van neoklassiek/electro albums opvalt met elegante melodieen en originele eigen stijl en een fraaie productie vind ik het lastiger om op dit album de meerwaarde te horen.

De tijd vinden om tijd (en jezelf) te laten verdwijnen. Vermoedelijk is dat de diepere bedoeling en ook de reden van de overdreven lange speelduur van dit album. Gewoon "zijn", opgaan in geluid, omgeving etc.
Om dit album volledig te ervaren zal ik dus een "leeg momentje" in de agenda moeten maken. Als achtergrond muziek bij andere werkzaamheden weet het niet de aandacht vast te houden. Op momenten dat je met je aandacht naar de muziek gaat (beetje naar buiten staren...) is het zeker aangenaam en rustgevend.

De vraag is of je zin hebt om je over te geven aan wat Nils Frahm met dit album wil bereiken?

Ergens hoor ik dus dat het wel de moeite waard kan zijn om er eens 3 uur voor te gaan zitten (liggen). Tot dat moment een laffe 3,5*

spoon:
De vraag is of je zin hebt om je over te geven aan wat Nils Frahm met dit album wil bereiken?

Mij is niet bekend wat Frahm wilt bereiken, 3 uur concentratie gaat (mij) echt niet lukken. Ik vind dit ook teveel gevraagd. Af en toe signalen oppikken bij een of ander (rustig geconcentreerd) werkje gaat ook prima, zo heb ik het zelf ervaren.

Zover ik begrijp is het dus niet de bedoeling om er betekenis aan te geven. Daar verwijst volgens de heer Frahm dan ook de titel naar.

Laat het gewoon gebeuren (Lekker plant zijn ) en ervaar maar. Dat is volgens mij het enige wat dit album vraagt Misschien dat je ook niet naar de volledige 3 uur hoeft te luisteren...

Concentratie is dus niet nodig, wel tijd en geestelijke ruimte vermoed ik. Koptelefoon op en een beetje naar de boompjes staren. Zoiets was ik in ieder geval van plan.

Een bekend Zweeds spreekwoord luidt: bliga som en ko pa en nymalad grind oftewel gluren als een koe naar een pasgeverfd hek.

Een NL variant zou kunnen zijn: staren als een Siamees naar een onbereikbaar plakje worst

Met de regelmaat van de klok ontgaat mij het fijne van Frahm, omdat ik vaak - ook lezend - erbij in slaap val. En als dat het idee was - ultieme onthaasting - is ie daarin geslaagd.

Nu ken ik ouderen die zelfs bij draaiorgelklanken weten in te dutten Mjuman.

Overigens niets zo fijn als een sluimerdutje met aangename klanken op de achtergrond. Dus als dat is wat het doet , vind ik het ook prima.

Max Richter wist mij met zijn Sleep ruim 8 uur niet te boeien Dan valt dit qua tijdsduur nog mee. Warm hart voor Nils maar dit is too much. Blijft een artiest he met z'n artistieke vrijheid.

Ik weet niet wat in de bijsluiter staat van Dr. Frahm, maar toedienen met mate mag ook, in 2 a 3 avondjes voor het slapen gaan..
Broem Het Max Richter's Sleep project, was geheel op het 'fenomeen' slaap gebaseerd en niet bedoeld om echt te 'boeien'.

Is slapen bij muziek nog een taboe?

Het album heeft gisteren de hele avond opgestaan. Per ongeluk - dat dan weer wel - en ik heb 'm lekker laten gaan. Er leek zelfs geen einde aan de reeks klanken te komen. Uren later: heeft mijn 'Radio On Demand' die tip nou stiekem op 'repeat' gezet? Of toch niet?

Het is in ieder geval geen muziek dat ik normaal gesproken op zou zetten. Maar het had wel iets...

Op het eerste gehoor bevat deze drie uur durende release prettige langgerekte ambient, waarin je de hypnotische stijl van All Melody nog dikwijls herkent (zei het een stuk verstilder). In ieder geval werkt de muziek uitstekend als achtergrondvulling. Er zijn daarenboven bepaalde momenten waarop het grotere canvas ronduit hypnotisch werkt. Dit roept soms zelfs kippenvel op(Sheep in Black and White). Daarentegen komen bepaalde composities ook weer ronduit saai over (The Dog with 1000 Faces). Ik begin met 3.5*. Eens zien wat volgende luisterbeurten doen met het oordeel.

Voor de tweede keer langs laten komen en moet zeggen dat ambient niet helemaal Nils zijn ding is. 3 uur is natuurlijk een lange zit en daar waar Max Richter met 'Sleep' de aandacht er nog wel bij weet te houden en zijn repeterende stukken intrigerend zijn, raak ik bij Nils de draad kwijt.
Geen probleem op de achtergrond tijdens het werk waarbij focus gewenst is maar dit gaat niet opgezet worden met een versnapering op de vrijdagmiddag.

Een uitstekende tip voor wie aan slapeloosheid lijdt. Wel ironisch om het langste nummer Briefly te noemen.

Geen onlogische plaat na All Melody - de piano-tussendoorsels niet meegerekend. Eigenlijk nog steeds de melodieuze draaikolk van toen, maar dan klein gehouden. Saaiheid ligt wel een beetje op de loer, al heeft bv. Lemon Day wel weer een fraaie melodie. De komende maanden zal 'ie nog wel regelmatig voorbij komen, ben benieuwd of zich nog geheimen gaan ontvouwen.

Briefly is mijn favoriet

Aanvankelijk vond ik de muziek aan de saaie kant , maar desondanks zet ik dit album steeds met veel plezier op tijdens het werken/leren. De muziek is voorts meer gaan leven; een groeiplaat.

Als ambient liefhebber kan ik dit lange werk wel waarderen.
Het heeft qua klank veel weg van All Melody, maar qua dramatische sfeer moest ik denken aan Stare - de tracks in samenwerking met Olafur Arnalds.

Wat me productietechnisch wel stoorde, zeker op koptelefoon, was de continue 'stofzuiger' toon die in meerdere tracks te horen valt. Jammer dat dat niet is opgevallen voordat de tracks zijn gemasterd.
Gelukkig is dat er met een equalizer er zelf wel uit te filteren, maar toch...