menu

Son Little - Like Neptune (2022)

mijn stem
3,38 (4)
4 stemmen

Verenigde Staten
Soul / R&B
Label: ANTI-

  1. Drummer (3:08)
  2. 6 AM (3:50)
  3. Like Neptune (3:18)
  4. Bend Yr Ear (3:53)
  5. Inside Out (4:28)
  6. Didn’t Mean a Thing (2:26)
  7. Stoned Love (2:58)
  8. Deeper (4:39)
  9. No Friend of Mine (4:04)
  10. Playing Both Sides (3:26)
  11. Gloria (4:17)
  12. What's Good (4:26)
totale tijdsduur: 44:53
zoeken in:
avatar van erwinz
3,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Son Little - Like Neptune - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Son Little - Like Neptune
Son Little wist op zijn vorige album aloha invloeden uit de vintage soul en de hedendaagse soul op fraaie wijze met elkaar te verbinden en doet dit nog net wat beter op zijn nieuwe album Like Neptune

Like Neptune, het vierde album van de Amerikaanse muzikant Aaron Livingston, oftewel Son Little, is een album dat je makkelijk verovert met aangename soulklanken, maar het is ook een album dat knap in elkaar zit. Son Little vermengt op fraaie wijze invloeden uit het heden en het verleden en doet dit met een geluid dat soulvol klinkt, maar zeker geen dertien in een dozijn soulgeluid is. Het is een album dat het verdient om te worden uitgeplozen met behulp van de koptelefoon, maar het is ook een album dat uitermate geschikt is om deze herfst en winter te zorgen voor wat extra warmte, wat gezien de huidige gasprijzen zeer gewenst is. Bijzonder soulalbum van deze Amerikaanse muzikant.

Er verschijnen momenteel nogal wat goede soulalbums, waarvan een deel teruggrijpt op de vintage soul uit het verre verleden, terwijl een ander deel juist aansluiting zoekt bij de hedendaagse neo-soul, hiphop en R&B. Son Little, het alter ego van de Amerikaanse muzikant Aaron Livingston, deed op het begin 2020 verschenen aloha allebei, waardoor het album er wat mij betreft uitsprong in het soulgenre. Het vlak voor het uitbreken van de coronapandemie verschenen derde album van Son Little beviel me een stuk beter dan zijn twee voorgangers en heeft er voor gezorgd dat ik met hooggespannen verwachtingen begon aan de beluistering van het deze week verschenen Like Neptune.

Het vierde album van de muzikant uit Philadelphia, Pennsylvania, moet het doen zonder de verrassing van voorganger aloha, maar Son Little maakt ook dit keer wat mij betreft snel en eenvoudig indruk. Ook op Like Neptune schakelt Son Little makkelijk tussen de soul zoals die decennia geleden werd gemaakt en de neo-soul, hiphop en R&B van het moment. Het zorgt er voor dat het album tussen de verschillende tracks soms met zevenmijlslaarzen door de tijd springt, maar het knappe van Like Neptune is dat het album ook behoorlijk consistent klinkt en dat ondanks de verschillen tussen de soul van toen en nu.

Aaron Livingston laat ook op zijn vierde album horen dat hij een uitstekend zanger is. In de tracks met wat meer nostalgie herinnert hij aan de grote soulzangers van weleer, maar hij vindt net zo makkelijk aansluiting bij de meer op R&B en hiphop georiënteerde zangers van het moment, wat knap is. Like Neptune is bovendien zeker niet voorzien van een standaard soulgeluid, al hoor je wel flarden van de vintage soul van lang geleden op het album. De Amerikaanse muzikant fietst overigens net zo makkelijk maar altijd op subtiele wijze uiteenlopende invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek en de wereldmuziek in zijn songs.

De Amerikaanse muzikant zoekt de soul niet in temperamentvolle blazers, maar vertrouwt vooral op soepele ritmes en aanstekelijke gitaarloopjes. In veel tracks op het album eist de ritmesectie in muzikaal opzicht de hoofdrol op, maar ook de bijdragen van keyboards vallen in positieve zin op en spelen een belangrijke rol in de muzikale tijdreizen die Son Little maakt.

Voor een soulalbum is Like Neptune verrassend subtiel ingekleurd, wat een wat naar binnen gericht soulalbum oplevert, iets wat je niet vaak hoort in een bij uitstek extravert genre. Het heeft waarschijnlijk alles te maken met de wijze waarop het album tot stand is gekomen. Aaron Livingston sloot zich voor zijn nieuwe album op in een blokhut in update New York, met uitzicht op de Delaware River. In die blokhut deed de Amerikaanse muzikant echt alles zelf. Hij schreef de songs, tekende voor de instrumentatie en de vocalen en nam ook nog eens de arrangementen en de productie van Like Neptune voor zijn rekening.

Het levert een soulalbum op dat anders klinkt dan de meeste andere albums in het genre, maar dat wel de impact en urgentie van een goed soulalbum heeft. Het vierde album van Son Little is een album dat het uitstekend doet op de achtergrond, maar het is ook een album dat het verdient om met alle aandacht beluisterd te worden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik aloha de afgelopen twee jaar nauwelijks meer uit de kast heb getrokken, maar ga er van uit het nog net wat betere Like Neptune de komende herfst en winter aardig wat speeluren gaat krijgen. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 04:22 uur

geplaatst: vandaag om 04:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.