David Longdon - Door One (2022)

Hij werd slechts 56 jaar, David Longdon. Zaterdag 20 november 2021 was een zwarte dag voor de familie van de sympathieke Engelsman, maar ook voor zijn band Big Big Train. Longdon viel de vrijdag ervoor van de trap in zijn huis en werd in allerijl naar het Queen's Medical Centre in zijn woonplaats Nottingham gebracht. Daar overleed hij een dag later aan zijn verwondingen. Met zijn band was Longdon klaar met de opnames voor het nieuwe album, "WELCOME TO THE PLANET", dat begin dit jaar uitgebracht werd. Inmiddels heeft Big Big Train bekendgemaakt dat ze een doorstart maken en dat de Italiaanse zanger Alberto Bravin de plaats van Longdon zal innemen.

Het tweede solo album van de zanger kreeg vanaf april 2021 gestalte. Zijn eerste stamt uit 2004 en is getiteld "WILD RIVER". Nadat het Big Big Train album "COMMON GROUND" klaar was, reserveerde Longdon tijd om aan een nieuw album te werken. In de afgelopen jaren had hij voldoende ideeën verzameld om eraan te beginnen en dat deed hij in de Playpen Studios in Bristol samen met zijn co-producer en engineer Patrick Phillips. Ten tijde van het overlijden was 90% van het materiaal klaar. De levenspartner van Longdon, Sarah en alle andere betrokkenen waren ervan overtuigd dat het afgemaakt en uitgebracht moest worden.

"DOOR ONE" is daarvan het resultaat. Met vier muzikanten werkte Longdon aan het album, drummer Jeremy Stacey (King Crimson, Noel Gallagher, Sheryl Crow, The Finn Brothers), bassist Steve Vantsis die met onder andere Fish gewerkt heeft, saxofonist Theo Travis (Steven Wilson) en Davids oude vriend Gary Bromham, met wie hij in de jaren negentig in de band Gifthorse zat. Bromham verzorgd het gitaarwerk, de achtergrondzang en keyboardpartijen. In 2020 bracht de man met de prachtige warme stem een duet album uit met Judy Dyble, "BETWEEN A BREATH AND A BREATH" en het bijzondere is, is dat Dyble in datzelfde jaar overleden is en dat nu ook haar partner ook is gaan hemelen. Gelukkig kunnen we van een reeks albums genieten van Longdon, want met Big Big Train maakte hij negen albums, en "DOOR ONE" is dus zijn tweede solo album.

Bijna 42 minuten muziek verdeeld over acht nummers met eentje die boven de tien minuten klokt. Het eerbetoon aan Longdon, want zo zie ik deze release, gaat van start met het instrumentale en dreigende “INTO THE ICEHOUSE”. Er wordt naar iets toegewerkt en dat is track #2, “WATCH IT BURN”. Een uptempo nummer met een heerlijke melodielijn, pakkend gitaarwerk en de zanglijn is ook gaaf, typisch Longdon. Wat had deze man toch een geweldige stem… “THERE’S NO GHOST LIKE AN OLD GHOST” gaat in tempo iets naar beneden, veel variatie en het refrein is pakkend. De toevoeging van folky elementen en een heerlijke saxofoonsolo maken het nummer af. Een ongelofelijk pakkende melodie heeft “THE SINGER AND THE SONG”, waarin Longdon terugkijkt op zijn leven als artiest. Het gitaarspel is van hoog niveau en geeft het nummer iets extra’s.

Het sublieme “FORGIVE (But Not Forget)” begint rustig, minimale instrumentatie en emotionele zang van Longdon. Als na ruim twee minuten het tempo omhoog gaat krijg je een fantastische gitaarsolo te horen. Het laatste deel is weer gereserveerd voor een vocaal gedeelte, één van de hoogtepunten op “DOOR ONE”. Orkeststraal begin van “SANGFROID”, een apart ritme begeleid het nummer dat door dat ritme wat afwijkt van de rest van de liedjes. Dit is niet erg, want ook dit nummer is weer prachtig. Longdon drukt er een vocale stempel op, de arrangementen zijn schitterend, de gitaarsolo halverwege ook en de tempowisselingen goed geplaatst. De ruim tien minuten durende epic “LETTING GO” gaat met tegendraads drumspel van start, het heeft een licht jazzy aanpak. Het gitaarwerk is subtiel en mooi, de solo op datzelfde instrument een perfecte inleiding naar de saxofoonsolo. Hierna verandert het tempo, de variatie is groot, diverse solo’s komen voorbij en die blijven allemaal geweldig om te beluisteren. Met “LOVE IS ALL” wordt het album afgesloten. Midtempo, prachtige melodielijn, saxofoonspel en een tekst die ik alleen maar kan onderstrepen, “Love Is The Only Thing That Matters, Love Is All”.

Een prachtige afsluiter van een bijzonder album, van een bijzondere man, een geweldige zanger en een erg goede componist. David Longdon leeft niet meer, maar met “DOOR ONE” hebben ze vrienden en familie voor een passend en fantastisch slotakkoord gezorgd.

Ik merk dat ik er wat moeite mee heb om David's stem weer te horen. Sinds zijn dood heb ik nog maar erg weinig naar Big Big Train geluisterd. Zijn plotse overlijden raakt me dus nog altijd. Vreemd, omdat ik dat bij andere van mijn geliefde overleden muzikanten dat nooit in die mate heb gehad. Behalve bij Jimi's overlijden, maar ja, toen was ik 14 en had hem nét 'ontdekt'.

Een eerste luisterbeurt er op zitten en ik kan wel zeggen dat ik me goed kan vinden in de prima recensie van Marco van Lochem. Maar ik ga de komende tijd toch proberen om wat vaker naar David te luisteren. De score komt dus later ...