Net even gekeken naar een interview van Matty Valk met Eva Hermans-Kroot. Dus ook eens het nummer opgezocht en nu aan het beluisteren. Het nummer staat dit jaar op nr 6 in de Top 2000.
Bijzonder hoe het levensverhaal van deze jonge vrouw ergens een grote groep Nederlanders weet te verbinden en dat (deze) muziek en tekst dat dan ook doet (en dat in deze toch wel gepolariseerde tijd).
De dood is uiteindelijk iets wat we allemaal alleen beleven. Maar hand in hand steunen we elkaar richting het einde. Tot we loslaten.