Kerry Livgren - One of Several Possible Musiks (1989)

Instrumentale en klassieke muziek hadden eind jaren ’80 de aandacht van Kerry Livgren, schrijft hij in zijn biografie ‘Seeds of Change’. Zo prijst hij Ring Out Ye Crystal Spheres (1954), een cantate van de Engelse componist Ralph Vaughan Williams, dat hij rond het afronden van de bijgewerkte editie van het boek (1991) veel beluisterde. Omstreeks diezelfde tijd knutselde hij in zijn thuisstudio One of Several Possible Musiks in elkaar, een instrumentaal album bestaande uit tien nummers, te vinden op YouTube.

Hij bespeelde alle instrumenten zelf, inclusief een drumcomputer. Van dat laatste ben ik niet zo in het geval van deze progrock. De toetsen klinken daarbij soms erg “plastic” als in een computerspelletje uit die dagen, zoals in Diaspora; maar als daarin plotseling een hammondgeluid klinkt, ben ik weer bij de les.

Vier sterke nummers zette hij ook op zijn verzamelaar Decade. Het zijn de eerste drie nummers en de laatste. In een tweetal nummers klinken gamelanachtige geluiden, alsof je in het Verre Oosten bent; op andere momenten is de muziek klassiek- of folkbeïnvloed. Bovendien herken ik de progrock van zijn oude bandje Kansas, zoals de piano- en gitaarpartijen in A Fistful of Drachma, één van die nummers met verre-oosterse geluiden.
In And I Saw, as It Were… Konelrad klinken de enige vocalen op dit album, dat tot dusver alleen op cd en cassette verscheen: aan het einde huilt een baby, waarschijnlijk zijn in 1989 geboren zoon Aaron. Aangenaam is ook het langgerekte gitaarwerk in Colonnade Gardens, dat aan Pink Floyd herinnert. Mijn favoriet van dit album.
Een andere associatie die ik heb is met het soloalbum Divinities (1995) van Ian Anderson van Jethro Tull, waarin ik soms dezelfde sferen herken. Zoals het bijzondere akoestische gitaarspel in Alenna in the Sun, dat tegelijkertijd weer die oosterse invloeden bevat. The Far Country bevat dan weer invloeden uit de fusionrock.

In 1996 verscheen via zijn eigen Numavox een heruitgave met daarop de rustige bonustrack Eerie Cove, dat iets moderner klinkt qua productie. Sfeervolle progrock met lange elektrische gitaartonen.
Een interessant project van Livgren, zij het zeker niet mijn favoriete. Daarvoor zijn keyboard- en drumcomputer te gedateerd. Aan de composities zal het niet liggen, die zijn dik in orde.

In 2017 bracht Livgren een update van dit album uit als Several More Musiks. Met drie nieuwe nummers, waarbij het overige werk werd opgepoetst. Slechts als streaming en download te verkrijgen op Bandcamp.