menu

Bruno Bavota & Chantal Acda - A Closer Distance (2022)

mijn stem
4,00 (19)
19 stemmen

Italië / Nederland
Neoklassiek / Folk
Label: Temporary Residence

  1. Connecting Dots (2:58)
  2. Sirens (3:38)
  3. Still I (3:06)
  4. Closeness (2:54)
  5. Slowmotion (3:27)
  6. Days Like These (3:15)
  7. Her Eyes (2:47)
  8. Lullaby for Loved Ones (3:42)
  9. Everything Collides (3:32)
totale tijdsduur: 29:19
zoeken in:
avatar van Lura
4,5
Napolitaan Bruno Bavota is een jonge Neoklassieke componist en multi-instrumentalist. Sinds zijn debuut in 2010 met Il Pozzo d'Amor, maakt zijn muziek een gestage ontwikkeling door van redelijk conventioneel naar meer avontuurlijk. In 2019 recenseerde ik van hem het uitstekende, dubbelzinnig getitelde album Get Lost.

De van oorsprong Nederlandse, maar al lang in Antwerpen woonachtige Chantal Acda maakte al een aantal prachtige soloalbums. Daarnaast werkte ze samen met muzikanten van divers pluimage. Vooral haar albums Gold Coast en Casting Nets met Distance, Light & Sky zijn me erg dierbaar. Dit trio bestaat trouwens verder uit levenspartner Eric Thielemans en Chris Eckman.

Toen de Italiaanse componist Bruno Bavota en de Nederlandse songwriter Chantal Acda elkaar enkele jaren geleden voor het eerst ontmoetten, wisten ze vrijwel meteen dat ze samen muziek wilden maken. Bavota was al een fan van Acda's dromerige, orkestrale folk, en in Bavota's intieme, pittoreske pianocomposities zag Acda een potentieel voor samenwerking dat smeekte om onderzocht te worden.

De kans tot samenwerking ontstond tijdens de Coronapandemie. Oorspronkelijk was het de bedoeling om slechts een EP met twee of drie nummers op te nemen. Ondanks dat beiden van huis uit werkten verliep de samenwerking veel gesmeerder dan gehoopt. Ook Chantal was erg verrast door het gemak en het tempo waarmee A Closer Distance binnen slechts een maand tot stand kwam: "Dit alles kwam zo vreemd natuurlijk. Het maakte een deel van mij wakker dat al een tijdje sliep.”.

De composities doen heel organisch aan, de kenmerkende etherische, ingetogen zang van Chantal wordt praktisch alleen vergezeld door de piano van Bavota. Het prachtige A Closer Distance kruipt ondanks het ingetogen karakter diep onder de huid. Hopelijk krijgt deze samenwerking snel een vervolg.

Bruno Bavota & Chantal Acda live:

12-10 GENT : Handelbeurs concertzaal
13-10 ANTWERPEN : De Studio
14-10 UTRECHT : TivoliVredenburg
15-10 LEUVEN : 30CC/Wagehuys

avatar van Broem
4,0
Fraaie tip Lura. Wederom weet deze dame mij behoorlijk te betoveren. Ik kende Bruno Bavota nog niet maar zijn pianospel is erg fraai. Chantal Acda weet een sfeer op te roepen die mij altijd raakt. Knap gedaan en op repeat de komende week. Vinyl pas in maart 2023 leverbaar. Tja.

avatar van deric raven
5,0
In de eerste wintermaand van het nieuwe jaar 2010 geeft het Californische indiefolkrock muziekgenootschap Local Natives een euforisch optreden weg in een bomvol Doornroosje te Nijmegen. En ondanks het geweldige concert, valt na afloop bij de garderobe veelal fluisterend de naam van het sfeervol klein gehouden Isbells van singer-songwriter Gaëtan Vandewoude. Eigenlijk waren die nog beter dan de hoofdact. De bassist van dit stel, Chantal Acda heeft dezelfde zachtheid als de frontman, en verzorgt hier tevens die hemelse achtergrondvocalen. En ondanks dat de Nederlands Belgische zangeres vervolgens een noemenswaardige grote solocarrière opbouwt blijft ze voor lange tijd verbonden aan Isbells.

Met het helaas minder sterk opgepakte PŪWAWAU levert ze haar meesterwerk af. Een onaardse hemelse groeiplaat waarbij ze ver over de grenzen van de hedendaagse stembeheersing treedt en die mogelijkheden in een breed cultureel stelsel plaatst. Het fluweelzachte Saturday Moon is persoonlijker, de kracht van het omvangrijke moederschap, opgeroepen door het stervensproces van haar oma. Net zo prachtig, en waarschijnlijk zelfs stukken dierbaarder. In de coronatijd ploetert de zangeres met elektronica, vraagt ze hulp aan collega muzikanten om de opnametechnieken beter te beheersen en komt ze uiteindelijk bij de Italiaanse neoklassieke pianist Bruno Bavota terecht. Hoe dit wederzijdse respect tot iets moois kan leiden laat het overtuigende A Closer Distance wel horen.

Bruggen bouwen om afstanden te overbruggen. Van een afstand dichterbij jezelf komen, dichterbij die intense muziekbeleving, dichterbij de kern van het hoe en waarom? Haar trotsheid deelt ze met een gemeend mailtje naar de eindredactie van Written In Music. Ze ratelt op papier maar door over die vruchtbare vriendschappelijke samenwerking, de gedeelde creativiteit en het uiteindelijke eindproduct. Dit is ook Chantal Acda, die buiten haar pure liefde voor perfectie ook dat pure enthousiasme deelt, zo mooi, zo eerlijk en zo echt. En met zo’n oprechtheid kan je niks anders doen dan deze plaat oppakken. Niet alleen vanwege het wonderschone beeldend resultaat, maar vooral omdat ze het verdient. Buiten dat gegeven is A Closer Distance gewoon een prachtplaat. Maar zijn we ondertussen wat anders van Chantal Acda gewend? We doen er misschien wel te gewoontjes over, maar wat een natuurtalent is deze vrouw toch.

Het duo laat niet alleen de muziek voor zich spreken, maar legt tevens de nadruk op ondersteunende beelden. De winterse clip die Linda Russomanno voor Sirens maakt, gaat dieper op die corona verlatingsangsten in. Een witte laag aan maagdelijk wit bedekt alle sporen uit het verleden, de hoopvolle lente, de drukkende zomer en de moeizame herfst zijn in een klap weggevaagd. Daaronder schuilt dan wel de toekomst van het nieuwe leven, het is te gemakkelijk om die wonden uit het verleden zalvend te verhullen. Sneeuwwitje sprookjesfantasie, de realiteit eenvoudig als niet bestaand afwimpelen. Chantal Acda bewandelt het new age folk landschap, en treft hierbij die liefkozend strelende warmte van een Moya Brennan van Clannad. Bevriezen en vervolgens ontdooien in de schoonheid van de natuur welke uiteindelijk het klimaatverval zal overwinnen.

En dan val je gelijk al even stil, en moet je nog aan de rest van A Closer Distance beginnen. Dit komt wel eventjes binnen zeg. Je staat gelijk weer met twee benen gegrond op de aarde. Laten we het toe dat het milieu langzaam in het broeikaseffect wegzakt, of is dit de zoveelste noodkreet om actie te ondernemen. Connecting Dots is net zo fragiel breekbaar, maar wel lichter van toon. Het pianospel van Bruno Bavota zoekt toenadering bij de kwetsbare vocalist, die haar hang naar perfectie opzij zet voor nog meer gemeende diepgang. Tot tranen geroerd probeer ik mij te herpakken en te concentreren op het levendig gedragen muziekstuk. Het maakt een achtbaan aan ongecontroleerde onvervalste zuivere emoties in mij los. Zo rein en zo zuiver, het is onbegrijpelijk hoe dit tweetal dit klaar speelt.

Still I schudt de pandemie als een natte verregende jas van zich af, en pakt het normale leven met de normale maniertjes en de normale bezigheden weer op. Toch is er veel verandert, het isolement heeft zich nog niet losgekoppeld van de privésituatie. De zwijgzame stilte is nog steeds binnen de vier muren aanwezig. De wereld maakt zich in Slowmotion klaar voor een doorstart, maar in de relationele sfeer is die worsteling nog steeds voelbaar. Stel jezelf open op de voorgrond op, van binnen ben je nog steeds diezelfde liefdevolle persoon, paniekerig vechtend voor een stukje geborgenheid en aandacht. Die aarzelende toerijking tot verbintenis zoeken komt nog het sterkste in Closeness naar voren. De stem als jong intiem instrument die zich door de ervarenheid van de stevige vaderlijke pianotoetsen laat verleiden.

Vreemd genoeg krijg je bij A Closer Distance een sterk huiselijk gevoel. De nostalgische herinneringen, het kopje thee als je na school thuis komt. Maar ook het gedeelde verdriet, de woordeloze zinnen in de avonden aan tafel. Het zorgeloze en de zorgen. Lullaby for Loved Ones, bescherm het gezin, de kern van dit alles. Het verlies en het geluk dat daarvoor in de plaats komt. De onomkeerbare omwenteling en de herhaling van strategische zetten. A Closer Distance overstijgt de liefde, en net als in een relatie wordt het na verloop van tijd veelal houden van. Dat is het, houden van, een nieuwe hogere dimensie. Ja, ik hou van A Closer Distance. Laat het alstublieft een begin zijn van een zeer vruchtbare samenwerking.

Bruno Bavota & Chantal Acda - A Closer Distance | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

5,0
Ongekende schoonheid wederom. Chantal Acda weet haar samenwerkingen wel altijd goed te kiezen.

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Bruno Bavota & Chantal Acda - A Closer Distance - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Bruno Bavota & Chantal Acda - A Closer Distance
Chantal Acda maakt niet alleen prachtige soloalbums, maar imponeert ook met uiteenlopende samenwerkingsverbanden, zoals nu op het wonderschone A Closer Distance met de Italiaanse muzikant Bruno Bavota

Er zijn goede zangeressen, er zijn hele goede zangeressen en er is Chantal Acda. De stem van Chantal Acda behoort al jaren tot de mooiste stemmen in de popmuziek en ook op A Closer Distance laat de Nederlandse muzikante weer horen waarom dat zo is. Op A Closer Distance werkt ze samen met de Italiaanse muzikant Bruno Bavota, die het album heeft voorzien van een subtiel maar betoverend mooi neoklassiek klankentapijt. Chantal Acda zingt zoals gewoonlijk de sterren van de hemel, waardoor het half uur muziek op A Closer Distance goed is voor een half uur kippenvel. Zeker in de kleine uurtjes doet dit album wonderen en het wordt vooralsnog alleen maar mooier.

Chantal Acda woont weliswaar al flink wat jaren in België, maar de van oorsprong Nederlandse muzikante behoort in vocaal opzicht wat mij betreft tot het allerbeste dat ons land op het moment te bieden heeft. De prachtige stem van Chantal Acda viel me een jaar of tien geleden voor het eerst op bij beluistering van een album van de Vlaamse band Isbells, maar sindsdien was haar stem ook te horen op een aantal uitstekende soloalbums en op albums van meerdere samenwerkingsverbanden, waaronder het geweldige project Distance, Light & Sky met Chris Eckman van The Walkabouts en jazzmuzikant Eric Thielemans.

Chantal Acda zoekt op haar soloalbums, maar zeker met de samenwerkingsverbanden die ze is aangegaan, in muzikaal opzicht met grote regelmaat de grenzen op. Ik moet eerlijk toegeven dat ik, ondanks de prachtige stem van de Nederlandse muzikante, zeker niet alles goed vind, maar de meeste albums in haar inmiddels heel behoorlijke oeuvre kan ik zeer waarderen. Het bijzondere PŪWAWAU uit 2019, waar ik in eerste instantie maar heel weinig mee kon, heb ik leren waarderen.

Deze week verscheen een nieuw album waarop de bijzondere stem van Chantal Acda te horen is en het is wederom een samenwerkingsverband. Op A Closer Distance werkt Chantal Acda samen met de Italiaanse componist en multi-instrumentalist Bruno Bavota. De Italiaanse muzikant heeft een aantal albums op zijn naam staan en het zijn albums die vooral in het hokje neoklassiek worden geduwd.

De neoklassieke klanken op A Closer Distance combineren opvallend mooi met de stem van Chantal Acda, die met het album met Bruno Bavota weer een bijzondere wending toevoegt aan haar bijzondere oeuvre. Chantal Acda en Bruno Bavota kennen elkaar al langer, maar A Closer Distance is hun eerste gezamenlijke album. Het is een album met negen songs en bijna een half uur muziek. Dat is voor een album aan de korte kant, maar het kleine half uur muziek dat de twee muzikanten gemaakt hebben is van een bijzondere schoonheid.

Bruno Bavota tekent op A Closer Distance voor akoestische gitaar, synthesizers en andere elektronica, maar in de meeste tracks op het album hoor je toch vooral het pianospel van de Italiaanse muzikant. Het is zacht en subtiel pianospel, maar de muzikale basis van Bruno Bavota is ook bijzonder mooi. Zeker in de kleine uurtjes strelen de pianoklanken op het album bijzonder subtiel maar ook zeer trefzeker het oor. Het is bovendien beeldend pianospel, dat steeds weer goed is voor fraaie beelden op het netvlies.

Het is een relatief sobere basis, die prachtig wordt gecombineerd met de eveneens zachte en subtiele vocalen van Chantal Acda. De Nederlands/Belgische muzikante beschikt zoals gezegd over een van de mooiste stemmen van het moment en ook de zang op A Closer Distance is weer van een unieke schoonheid. Hier en daar komen de vocalen in meerdere lagen uit de speakers, maar in de meeste tracks op het album draaien het sobere pianospel van Bruno Bavota en de zachte zang van Chantal Acda prachtig om elkaar heen. A Closer Distance is een behoorlijk sober album, maar het is ook een warm en intiem album dat zich steeds genadelozer opdringt. Een volgend hoogtepunt in het unieke oeuvre van Chantal Acda. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 02:50 uur

geplaatst: vandaag om 02:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.